MENU

Αν ο Ζινεντίν Ζιντάν είναι ο Βασιλιάς του Champions League σε ότι αφορά τους προπονητές, ο Κριστιάνο Ρονάλντο είναι το απόλυτο αφεντικό εκεί που πραγματικά γίνεται η διαφορά, στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.

Μέχρι το βράδυ της Τρίτης (12/03), ο Πορτογάλος ήταν άφαντος στην φετινή διοργάνωση. Ένα γκολ, μια αποβολή και ελάχιστα πράγματα στο πρώτο παιχνίδι στην Μαδρίτη, όπου η Γιουβέντους ηττήθηκε κατά κράτος από την Ατλέτικο (2-0).

Ο «CR7», όμως, πήγε στο Τορίνο για να στέψει πρωταθλήτρια την Γιούβε για πρώτη φορά από το 1996. Και θα… σκυλιάσει για να τα καταφέρει, όπως επιβεβαίωσε με το χατ – τρικ επί μιας ομάδας φτιαγμένης για να παίζει άμυνα, όπως η Ατλέτικο.

Της το είχε κάνει και στο παρελθόν (πάλι στο Champions League), με την φανέλα της Ρεάλ, της το έκανε και τώρα, τιμωρώντας την φοβική προσέγγιση του Ντιέγο Σιμεόνε και, κυρίως, την έξυπνη τακτική του Μασιμιλιάνο Αλέγκρι, ο οποίος κάλυψε τα κενά στα άκρα της επίθεσης με τα ανεβάσματα των μπακ και ευτύχησε να έχει τον Φρεντερίκο Μπερναρντέσκι σε εξαιρετική βραδιά.

Ο Μπερναρντέσκι δημιουργούσε, αλλά ο Κριστιάνο εκτελούσε, όπως μόνο εκείνος ξέρει. Εμένα, συγχωρέστε με, θα μου αρέσει πάντα περισσότερο ως «πακέτο» ο Λιονέλ Μέσι, αλλά δεν μπορώ παρά να υποκλιθώ σε έναν γεννημένο νικητή, που κέρδισε και κερδίζει τα εγκώμια μέσα από απίστευτα σκληρή δουλειά.

Πρώτος πάει και τελευταίος φεύγει από την προπόνηση, έχει σώμα 23άρη, όντας 34, δεν κάνει καταχρήσεις, είναι αφοσιωμένος ψυχή τε και σώματι στο επάγγελμά του. Και φέτος έχει έναν σκοπό: Να στέψει πρωταθλήτρια Ευρώπης την Γιουβέντους.

Και, έχοντας ξεπεράσει μια ομάδα που ξέρει όσο λίγες να παίζουν άμυνα (δεν φάνηκε στο Τορίνο αυτό), από εδώ και πέρα δικαιούται να πιστεύει ότι μπορεί να τα καταφέρει, αφού οι πιθανοί αντίπαλοι προτιμούν να έχουν αυτοί την μπάλα και αφήνουν κενούς χώρους που ΑΥΤΗ η Γιουβέντους (με την ώθηση που πήρε με την πρόκριση επί της Ατλέτικο), με ΑΥΤΟΝ τον Κριστιάνο, μπορεί κάλλιστα να τιμωρήσει.

Για όσους, άλλωστε, λατρεύουν τις ιστορίες που δημιουργεί το ποδόσφαιρο και η ζωή, ποιο θα ήταν καλύτερο σενάριο από το να επιστρέψει ο Κριστιάνο στην πόλη που λατρεύτηκε (Μαδρίτη), για να κατακτήσει μια ακόμα κούπα με τα μεγάλα αυτιά, την χρονιά που η πρώην ομάδα του χαιρέτησε νωρίς;

Το άλλο παιχνίδι δεν θεωρώ πως χρήζει ιδιαίτερης κριτικής. Η Σάλκε ήταν πιθανόν η πιο αδύναμη ομάδα στην φάση των «16» και, για κακή της τύχη, έφτασε στα παιχνίδια με την Μάντσεστερ Σίτι ευρισκόμενη και σε βαθιά, αγωνιστική κρίση, βλέποντας ακόμα και τον κίνδυνο των πλέι άουτ στο γερμανικό πρωτάθλημα να πλησιάζει.

Παραμονές της ρεβάνς, ο Πεπ Γκουαρδιόλα είπε ορθά ότι οι παίκτες του είναι ακόμα

«έφηβοι» στο Champions League, εστιάζοντας στην έλλειψη εμπειρίας σε αυτή την διοργάνωση και, κυρίως, στο πολύ προχωρημένο σημείο της.

Αλλά με τον συγκεκριμένο αντίπαλο, βρήκαν ακόμα πιο εύκολα την ευκαιρία να κάνουν το παιχνίδι τους, να κυριαρχήσουν, να δείξουν ότι φέτος δικαιούνται να κοιτάνε (πολύ) ψηλά και… σταμάτησαν στα εφτά (σκορ ρεκόρ στην ευρωπαϊκή ιστορία της Σίτι), λόγω VAR και, ίσως, οίκτου προς τον καταρρέοντα αντίπαλο, έστω και αν ο Πεπ θεωρεί (σωστά) ως ένδειξη σεβασμού προς τον απέναντι να μην σταματάς.

Ο Σέρχιο Αγουέρο είναι «καυτός», Λιρόι Σανέ και Ραχίμ Στέρλινγκ πατούν πολύ γερά στα πόδια τους και δείχνουν να πετούν στον αγωνιστικό χώρο και η Σίτι καταφέρνει να ξεπερνάει αρκετά ανώδυνα την απουσία ενός κομβικού παίκτη όπως είναι ο Κέβιν ντε Μπρόινε.

Στη συνέχεια, όμως, εφόσον δεν προκύψει η φιλότιμη (αλλά σαφώς κατώτερη) Πόρτο στα προημιτελικά, δεν υπάρχει «Σάλκε». Και ο Πεπ το γνωρίζει πολύ καλά αυτό. Τώρα πρέπει να δείξουν ότι το ξέρουν και οι παίκτες του, σε ένα τεστ ωριμότητας για τους ταλαντούχους «έφηβους» του Καταλανού τεχνικού.

Δώστε στον κύριο την κούπα από τώρα!
EVENTS