MENU

Αν κάτι θα μας αφήσει η Μπαρτσελόνα του Λιονέλ Μέσι, η καλύτερη όλων των εποχών (εντάξει, όχι η τωρινή, αυτή προ εφτά – οκτώ ετών), είναι ότι δημιούργησε σχολή, ότι εκατοντάδες ομάδες προσπάθησαν να την μιμηθούν και ότι άλλες τόσες (πιθανότατα περισσότερες) δούλεψαν για να μάθουν πώς να καταστρέψουν το παιχνίδι της.

Σε επίπεδο Champions League, οι Καταλανοί θα έχουν το παράπονο ότι, στην εποχή του κορυφαίου ποδοσφαιριστή της ιστορίας τους (και όχι μόνο), έχουν τα ίδια τρόπαια (τέσσερα) με την Ρεάλ Μαδρίτης (προς το παρόν τουλάχιστον).

Εντός συνόρων, όμως, της έχουν πάρει ξεκάθαρα τον αέρα και με το παραπάνω. Σε μια δεκαετία, στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου» έχουν πετύχει νίκες με εμφατικό σκορ τύπου 6-2, 4-0 και, δύο φορές, 3-0.

Η πιο πρόσφατη με το τελευταίο σκορ, την περασμένη Τετάρτη (27/02), όταν η Ρεάλ ήταν σαφώς ανώτερη, αλλά η Μπάρτσα πολύ πιο κυνική, αποτελεσματική και ουσιαστική, αφήνοντας τους Μαδριλένους έξω από τον πρώτο τους φετινό στόχο (Κύπελλο).

Μέσα σε τέσσερις ημέρες, όμως, τους πέταξαν έξω και από τον δεύτερο στόχο (Πρωτάθλημα), όντες πιο σοβαροί και παίρνοντας τρίτη διαδοχική νίκη στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου», τέταρτη σε επίπεδο πρωταθλήματος στο συγκεκριμένο γήπεδο και γέρνοντας υπέρ τους την ιστορική πλάστιγγα στα «Clasico»: 96 η Μπάρτσα, 95 η Ρεάλ.

Η ομάδα του Σαντιάγο Σολάρι εξαρτάται υπερβολικά από τον 18χρονο Βινίσιους Ζούνιορ, ο οποίος ξέρει καντάρια μπάλα, αλλά θέλει ακόμα πολλή δουλειά στην τελική προσπάθεια και είναι άδικο να πέφτει τόσο βάρος στους ώμους του.

Άφαντος, από την άλλη, παραμένει ο «πρώτος κύριος 100+ εκατομμύρια ευρώ» Γκάρεθ Μπέιλ, ο οποίος απέτυχε παταγωδώς να ανταποκριθεί στις προσδοκίες ότι θα εξελίσσονταν στον «αντί – Κριστιάνο Ρονάλντο», όταν ο Πορτογάλος αποχώρησε το καλοκαίρι.

Οι αποδοκιμασίες εις βάρος του όταν έγινε αλλαγή, δείχνει ξεκάθαρα ότι η θητεία του στην Ρεάλ πλησιάζει στο (άδοξο;) τέλος της, όπως συμβαίνει με τον Μαρσέλο και, ενδεχομένως, με τον Τόνι Κρόοζ, ο οποίος επίσης δεν κάνει την καλύτερή του σεζόν.

Η Μπαρτσελόνα νιώθει σαν στο… σπίτι της στο γήπεδο της Ρεάλ, ξέρει πώς να παίζει και να παίρνει αυτό που χρειάζεται. Και, αν ήταν πιο αποτελεσματική, θα είχε προσθέσει μια πιο άνετη νίκη στο ενεργητικό της, πανηγυρίζοντας όμως όπως (της) άρμοζε, μια νίκη που έριξε νοκ άουτ την παραδοσιακή της αντίπαλο, κρατώντας σε απόσταση ασφαλείας την δεύτερη Ατλέτικο, την οποία άλλωστε οι Καταλανοί περιμένουν στον δεύτερο γύρο στο «Καμπ Νόου».

Με τις δύο διαδοχικές νίκες στο «Μπερνμαπέου», η Μπάρτσα αντιμετωπίζει με την καλύτερη δυνατή ψυχολογία την καθοριστική ευθεία της σεζόν, αφού οδηγεί με άνεση το πρωτάθλημα, έχει εξασφαλίσει την παρουσία της στον τελικό του Κυπέλλου και πλέον μπορεί να ρίξει όλο το βάρος στην μεγάλη της… κάψα, που δεν είναι άλλο από το Champions League.

Εκεί, δηλαδή, που εναποθέτει όλες τις ελπίδες της η Ρεάλ. Ο Άγιαξ θέλει μεγάλη προσοχή, παρά τη νίκη στο Άμστερνταμ, αλλά στην συγκεκριμένη διοργάνωση οι Μαδριλένοι έχουν το κοκαλάκι της (κυριάρχουσας) νυχτερίδας.

Ακόμα, πάντως, και αν καταφέρει να κάνει το ασύλληπτο «4 στα 4» στην διοργάνωση της κούπας με τα μεγάλα αυτιά, οφείλει το καλοκαίρι να κάνει ξεκαθάρισμα, να ποντάρει στο ταλέντο των νεαρών της και να το διανθίσει με παίκτες πρώτης γραμμής που θα «διψούν» να δείξουν τι είναι, στον μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό σύλλογο του κόσμου.

Α, και μια ερώτηση για το φινάλε: Αν ο Σέρχιο Ράμος δεν είχε την προστασία που τυγχάνει από πολλούς διαιτητές, πόσες παραπάνω αποβολές θα είχε στην γεμάτη (και) κόκκινες κάρτες, λαμπρή καριέρα του;

Το έχει μετατρέψει σε «Σαντιάγο… Μπαρτσαμπέου»!
EVENTS