MENU

Η UEFA μελετάει το ενδεχόμενο να αλλάξει τον (άδικο;) κανονισμό του εκτός έδρας γκολ. Να μην μετράει, δηλαδή, ενάμισι (άτυπα) το γκολ του φιλοξενούμενου, επιβραβεύοντας την προσπάθεια του μακριά από την έδρα του.

Προς το παρόν, πάντως, ο κανονισμός εξακολουθεί να ισχύει. Και γι’ αυτό φρονώ ότι οι ρεβάνς Μπάγερν Μονάχου – Λίβερπουλ και Μπαρτσελόνα – Λιόν θα είναι ματσάρες. Σε αντίθεση, δηλαδή, με ότι συνέβη στα πρώτα παιχνίδια.

Στο «Άνφιλντ», η Λίβερπουλ ήθελε περισσότερο, αλλά δεν τα κατάφερε, κόντρα σε μια Μπάγερν που πήγε πρωτίστως στην Αγγλία για να μην χάσει και, ει δυνατόν, να πετύχει και κάποιο γκολ που θα της έδινε ακόμα μεγαλύτερο προβάδισμα.

Οι Βαυαροί έδωσαν αρχικά τον δικό τους, αργό ρυθμό που τους εξυπηρετούσε περισσότερο, σκεπτόμενοι την ρεβάνς. Σημαντική απώλεια για το συγκεκριμένο παιχνίδι, αυτή του Γιόσουα Κίμιχ, που συμπλήρωσε κάρτες.

Η ομάδα του Νίκο Κόβατς το πήγε χαλαρά γιατί ήξερε ότι δεν την βόλευε να «ανοίξει» το ματς και να πάει η μπάλα πάνω κάτω αφού, σε ένα τέτοιο παιχνίδι, η Λίβερπουλ είναι σαφώς καλύτερη, πιο αποτελεσματική και πιο ικανή στην διαχείριση.

Η ομάδα του Γιούργκεν Κλοπ είχε υπομονή, φλέρταρε με το να δεχθεί γκολ λόγω (και) των σημαντικών της απουσιών στο κέντρο της άμυνας (Φαν Ντάικ, Λόβρεν, Γκόμες) αλλά, αργά και σταδιακά, ένιωσε πιο άνετα και, με τον Ναμπί Κεϊτά να καταπίνει (ουσιαστικά) χιλιόμετρα, άρχισε να απειλεί την εστία του Μάνουελ Νόιερ.

Αν, μάλιστα, ο Σαντιό Μανέ ήταν λίγο πιο ψύχραιμος στην τελική προσπάθεια (η φετινή σεζόν δεν μοιάζει και πολύ με την περυσινή…), οι Κόκκινοι θα είχαν πάει στα αποδυτήρια για την ανάπαυλα με προβάδισμα στο σκορ, πάντα σημαντικό στα νοκ άουτ παιχνίδια, τόσο για την ψυχολογία της ομάδας που σκοράρει, όσο και αυτής που δέχεται το γκολ.

Στο δεύτερο ημίχρονο, η εικόνα δεν άλλαξε δραματικά, ο Φαμπίνιο έδειξε στον Κλοπ ότι μπορεί να τον υπολογίζει ΚΑΙ ως στόπερ, η Μπάγερν σταδιακά «κοίμισε» το ματς, αλλά μου φαίνεται ότι στην ρεβάνς θα έχει αρκετά ζόρια, εξαιτίας του προαναφερθέντος εκτός έδρας γκολ.

Στο «Παρκ Ολιμπίκ», η Λιόν υπενθύμισε ότι είναι η πιο υγιής γαλλική ομάδα, στηριζόμενη κυρίως στο ταλέντο και το φυτώριό της και πολύ λιγότερο στο πορτοφόλι της, όπως συμβαίνει δηλαδή με την Παρί Σεν Ζερμέν.

Η Μπαρτσελόνα, η οποία παραδοσιακά ήταν μια ομάδα που στήριζε και στηρίζονταν από την Μασία, έχει χάσει εσχάτως αυτή την ταυτότητα και, συν τοις άλλοις, αγωνιστικά δεν πείθει ότι μπορεί φέτος να πάρει την κούπα με τα μεγάλα αυτιά, που τόσο την «καίει».

Παρ’ ότι παρατάχθηκε χωρίς τον παίκτη – ορχήστρα, αρχηγό, πρώτο σκόρερ και πασέρ, Ναμπίλ Φεκίρ, η γαλλική ομάδα απέδειξε – επιβεβαίωσε ότι οι εξαιρετικές της εμφανίσεις κόντρα στην Μάντσεστερ Σίτι, στην φάση ομίλων, δεν ήταν διόλου τυχαίες.

Δεν δίστασε να παίξει στα ίσα την Μπάρτσα, να κυνηγήσει το γκολ (το άγγιξε νωρίς, αφού είχε και δοκάρι) και να… επιτρέψει τον ανοιχτό ρυθμό, χωρίς αυτό να δώσει ιδιαίτερο προβάδισμα στους φιλοξενούμενους, οι οποίοι έδειχναν να τα περιμένουν σχεδόν όλα από τον Λιονέλ Μέσι.

Και εντάξει, είναι λογικό όταν έχεις τέτοιον παίκτη να περιμένεις πολλά, οφείλεις όμως να τον προστατεύεις και, κυρίως, να του δημιουργείς τις κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε να μην χρειάζεται να γυρίζει πίσω, να κάνει δύο και τρεις δουλειές μέσα στο γήπεδο, αλλά να φτάνει ξεκούραστος στο τελευταίο τέταρτο του γηπέδου, εκεί όπου ο Αργεντινός είναι φονικός.

Στο δεύτερο ημίχρονο, η εικόνα άλλαξε άρδην από την στιγμή που ο Φιλίπε Κοουτίνιο πήρε την θέση του (αναποτελεσματικού) Ουσμάν Ντεμπελέ, οι Καταλανοί έκλεισαν τους Λιονέ στα καρέ τους, αλλά δεν κατάφεραν να νικήσουν τον εξαιρετικό Αντονί Λοπές.

Και τώρα στο «Καμπ Νόου»; Η λογική λέει πως η Μπάρτσα, εύκολα ή δύσκολα, θα πάρει τη νίκη – πρόκριση, αφού είναι ποιοτικότερη και πιο έμπειρη ομάδα. Η Λιόν με τον Φεκίρ, όμως, δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητη. Για να έχουμε το νου μας, λοιπόν…

Περιμένετε ματσάρες στις ρεβάνς του Μαρτίου!
EVENTS