Η μομφή του Ολυμπιακού έχει κυρίως αντιπολιτευτικά χαρακτηριστικά απέναντι στην ΕΠΟ, την οποία στήριζε επί ενάμιση περίπου χρόνο. Τα ίδια και χειρότερα μπορεί να συμβούν ακόμη και μετά τη φυγή του Γάλλου αρχιδιαιτητή. Αλλωστε το συμβόλαιό του λήγει με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος.
Εκείνο που πρέπει να εξετάσουμε είναι αν ο θεσμός της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας απολαμβάνει πλήρους ανεξαρτησίας. Από τη στιγμή που γίνονται συμφωνίες με τους παράγοντες για το πότε θα σφυρίξει Ελληνας και πότε ξένος, η αυτονομία πάει περίπατο. Πολύ περισσότερο που ο αρχιδιαιτητής δεν μπορεί να ακολουθήσει καν την επιταγή του προέδρου της Επιτροπής Διαιτησίας της UEFA, ο οποίος από το καλοκαίρι είχε επισημάνει πως πρέπει να μειωθεί δραστικά ο αριθμός των ξένων ρέφερι.
Αυτή η ιδιότυπη συγκυβέρνηση ΚΕΔ – παραγόντων είναι θνησιγενής. Νομοτελιακά έρχεται η σύγκρουση για τον απλούστατο λόγο ότι η λογική ενός διαιτητή ποτέ δεν συνάδει με την αντίληψη ενός παράγοντα. Είναι αδύνατον να συνεργαστούν δύο αντιτιθέμενα μέρη, εκτός και αν υπάρχει καλοπιστία. Κάτι τέτοιο, ξεχάστε το, στην ποδοσφαιρική Ελλάδα.
Ρωτήσαμε πως λειτουργεί η Επιτροπή Διαιτησίας στην Αγγλία. Είναι μια Επιτροπή της Ομοσπονδίας, στηρίζεται από τους παράγοντες και έχει απόλυτη αυτονομία αποφάσεων. Σε τέτοιο βαθμό που οι δυσμενείς κρίσεις για τις επιλογές του εκάστοτε αρχιδιαιτητή επιφέρουν βαρύτατες κυρώσεις.
Εκείνο που δεν μπορεί να καταλάβει κάποιος που βρίσκεται μακριά από τα ποδοσφαιρικά δρώμενα είναι με ποιον τρόπο θεσμοθετήθηκε (ακόμη και στο κανονιστικό πλαίσιο της ΕΠΟ) η αυστηροποίηση των ποινών για τη βία και δεν γίνεται ακριβώς το ίδιο για τις άναρθρες παραγοντικές κραυγές κατά των ρέφερι. Το ωραίο είναι ότι η ΕΠΟ του Μπαλτάκου είχε δεσμευτεί ότι θα επιβάλλει βαριές κυρώσεις για τις σχετικές δυσμενείς κρίσεις και ποτέ δεν το έκανε.
Μπορεί το timing να μη μοιάζει καλό, αλλά αν η Ομοσπονδία τολμήσει και φέρει αυτή τη μεγάλη αλλαγή στο ζήτημα των δυσμενών κρίσεων θα αποδείξει την αποφασιστικότητά της να στηρίξει τη διαιτησία. Οπως έκανε ο Λανουά που επέλεξε Ελληνες διαιτητές στα προημιτελικά του Κυπέλλου, υλοποιώντας την αρχική του δέσμευση.
Χωρίς τον πέλεκυ της τιμωρίας τα πράγματα προχωράνε αργόσυρτα στη χώρα. Μια σοφή ελληνική παροιμία λέει ότι και ο άγιος φοβέρα θέλει. Πόσο μάλλον ο διάβολος.
