MENU

Ήταν αναμενόμενο, ήταν σωστό, γίνεται πράξη. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς θα είναι ο ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Ελλάδας για τα επόμενα δύο χρόνια στη θέση του Γκουστάβο Πογέτ.

Αν μη τι άλλο, η θητεία του Μάκη Γκαγκάτση αρχίζει με... κανονικότητα στην προεδρία της ΕΠΟ και του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αν δε, κάνει πράξη και όσα έχει προαναγγείλει για τον τελικό κυπέλλου, να διεξάγεται δηλαδή με κόσμο (εκεί καταντήσαμε, να θεωρούμε κατόρθωμα την παρουσία κόσμου στη γιορτή του ποδοσφαίρου), τότε αφενός θα αποδειχθεί η ανικανότητα της διοίκησης Μπαλτάκου, αφετέρου θα μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει ελπίδα.

Η πρόσληψη Γιοβάνοβιτς αφήνει ένα πρώτο θετικό αποτύπωμα - έστω και θεωρητικά. Ο πρώην προπονητής του Παναθηναϊκού δεν χρειάζεται συστάσεις και το κυριότερο απ' όλα, έχει κερδίσει τον σεβασμό όλης της υγιούς φίλαθλης Ελλάδας. Είναι σοβαρός άνθρωπος σε προσωπικό επίπεδο, για όσους τον γνωρίζουν, και βεβαίως η δουλειά και η παρακαταθήκη του στον Παναθηναϊκό μόνο αξιοσημείωτη είναι.

Το γεγονός ότι απομακρύνθηκε από τον Γιάννη Αλαφούζο άνευ λόγου κι αιτίας για να έλθει ο πολύς Φατίχ Τερίμ που θα ξεπερνούσε την... ταβανιασμένη ομάδα του Σέρβου τεχνικού, μάλλον δεν θα πρέπει να το προσμετράμε στα μειονεκτήματά του 62χρονου προπονητή (το απέδειξε, άλλωστε, η ιστορία).

Του προπονητή, που:

- Ποτέ δεν προκάλεσε με δηλώσεις του.

- Ποτέ δεν άδειασε τους παίκτες του, τουλάχιστον δημόσια.

- Ποτέ δεν μάθαμε για άνιση αντιμετώπιση των παικτών του.

- Πάντοτε αναλαμβάνει τις ευθύνες του μετά από ήττα.

- Αποφεύγει βαρύγδουπες δηλώσεις και επικοινωνιακές φανφάρες.

- Δουλεύει σιωπηλά και με συνέπεια στο πλάνο του.

- Οι χαμηλοί τόνοι του προφανώς και θα βοηθήσουν τα εθνικά αποδυτήρια. Ενας λόγος παραπάνω, ότι... ξέρει Ελλάδα από πρώτο χέρι.

- Παίζει ποδόσφαιρο και όχι αντιποδόσφαιρο. Λογικά, και με βάση τα όσα έχουμε δει, για να παίξει η εθνική μας φοβικά -όπως στο ιστορικά κρίσιμο ματς με τη Γεωργία- θα πρέπει να έχει απέναντί της από Ιταλία και πάνω.

O Iβάν Γιοβάνοβιτς είναι μία πολύ λογική επιλογή. Είναι η καλύτερη επιλογή που θα μπορούσε να γίνει τη δεδομένη χρονική στιγμή, αρκεί να προστατευθεί από την Ομοσπονδία. Δε χρειάζονται ούτε απλήρωτοι συνεργάτες, ούτε να αρχίσουν τα όργανα αν το εντιπροσωπευτικό συγκρότημα δεν γίνει ξαφνικά υπερδύναμη. Το υλικό υπάρχει και ποτέ δεν έπαψε να υπάρχει. Το πρόβλημα στην Ελλάδα πάντα, μα πάντα, ήταν η καθοδήγηση και ο σχεδιασμός.

Αν τον αφήσουν στην ησυχία του και δεν αρχίσουν τα γνωστά «κέντρα» να του ζητούν το λόγο για τις αποστολές του, τις ενδεκάδες του ή τις αλλαγές του στο ματς, τότε ίσως να δούμε προκοπή κι επιτέλους την Εθνική μας ξανά σε μεγάλη διοργάνωση. Διότι αυτός είναι ο μεγάλος στόχος και το μεγάλο στοίχημα: το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026.

Ένας προπονητής που σέβεται όλη η Ελλάδα