MENU

Δε θα συνηθίσουμε ποτέ αυτό το ασταμάτητο των σεζόν στα αθλήματα. Τελείωσε το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ συνέχισε ζήσαμε τις συγκινήσεις των τελικών με τους θριάμβους του Παναθηναϊκού και πριν καταλάβουμε τι έγινε, αρχίζει η ποδοσφαιρική προετοιμασία. Εκεί όπου χρειάζεται ξανά να γεννηθεί η ελπίδα πάνω απ’ όλα. 

Ο Ντιέγκο Αλόνσο ξεκινά να «χτίζει» τον Παναθηναϊκό όπως τον θέλει. Όπως επέλεξε το κλαμπ να «χτιστεί», γι’ αυτό άλλωστε και διάλεξε τον Ουρουγουανό για τον πάγκο του. Τώρα θα πετύχει αυτό το μοντέλο, δε θα πετύχει, κανείς δεν το ξέρει. Ας είμαστε για μια φορά αισιόδοξοι όμως, ας αφήσουμε τον αρνητισμό και να δώσουμε στον προπονητή και στα παιδιά χώρο και χρόνο για να δουλέψουν σωστά και ήρεμα. 

 Ειδικά ο χρόνος, είναι κάτι που δεν υπάρχει στο Τριφύλλι. Χωρίς να είναι ευθύνη του Αλόνσο, όμως δεν είναι κι ευθύνη του κόσμου να πρέπει διαρκώς να «πνίγει» την απογοήτευσή του όταν του λένε πάμε πάλι απ’ την αρχή. Τα χρόνια αποτυχιών έχουν «βαρύνει» τις πλάτες των Πράσινων. Έτσι διαμορφώνεται μια κατάσταση περίεργη. Δύσκολη δίχως άλλο και άκρως απαιτητική. 

Σε κάτι περισσότερο από ένα μήνα αρχίζουν οι επίσημες υποχρεώσεις με τα ευρωπαϊκά προκριματικά. Απαίτηση η συμμετοχή σε ευρωπαϊκό όμιλο. Εν συνεχεία πρωτάθλημα, όπου δε χρειάζεται ανάλυση απαιτήσεων. Με τις συνθήκες να είναι ξεκάθαρα εναντίον του Παναθηναϊκού. Στα προκριματικά της Ευρώπης δε θα έχει διαμορφωμένο ρόστερ όπως όλα δείχνουν, ενώ στο πρωτάθλημα με νέο προπονητή, αβεβαιότητα, αλλαγή έδρας και πηγαίνοντας στο Στάδιο όπου δεν είναι έδρα ουσιαστικά, το Τριφύλλι θα αρχίσει ως τέταρτο φαβορί. 

Ο Αλόνσο δεν είναι μάγος να τα αλλάξει αυτά σε λίγες εβδομάδες. Θα είναι λάθος να το περιμένουμε. Θέλουμε να δείξει μια αγωνιστική ταυτότητα που θα αρέσει στον κόσμο απ’ τη μία, αλλά θα είναι και αποτελεσματική απ’ την άλλη. Γιατί πολλές φορές το επιθετικό με το αφελές συνδέονται επικίνδυνα. Το είδαμε άλλωστε τους προηγούμενους μήνες. 

Η ομάδα αυτή θα δουλέψει με πίεση. Είναι ξεκάθαρο. Μεγάλη πίεση και απαίτηση. Δεν ευθύνεται αυτή η φουρνιά που θα προκύψει, αλλά πρέπει να μάθει να ζει έτσι. Πλέον το ενδιαφέρον προφανώς και στρέφεται στις μεταγραφές. Να δούμε πόσες τελικά θα γίνουν, αν θα είναι αρκετές ή αν θα το πάμε στο άλλο άκρο με την εμπιστοσύνη κάποιων αθλητών που εκ των πραγμάτων δεν έχουν ταιριάξει και δεν δείχνουν να έχουν τα στοιχεία που περιέγραψε ο ίδιος ο Ουρουγουανός κόουτς. 

Για να αναφέρουμε και ονόματα, δεν ξέρουμε πώς θα εξυπηρετήσει πιθανή παραμονή του Βέρμπιτς. Έχει συμβόλαιο βέβαια, όμως και πάλι ακόμη και τα καλά του στοιχεία να βγάλει, του λείπει η ταχύτητα, του λείπει το ένας με έναν, του λείπει η ένταση για να «κουμπώσει» στις απαιτήσεις Αλόνσο. 

Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως όταν ρωτήθηκε ο Ουρουγουανός για τις μεταγραφές που θα γίνουν στην πρόσφατη παρουσίασή του, είπε ευθέως πως αυτό θα κριθεί κι από το ποιοι θα φύγουν. Άρα έχει εντοπίσει πως κάποιοι δεν του κάνουν και θα ήθελε να αποχωρήσουν. Όποιοι κι αν είναι αυτοί. Κατά συνέπεια, υπάρχουν πολλά που πρέπει να γίνουν. Μέσα σε λίγο χρόνο. 

Η προετοιμασία αρχίζει με τον Μπάλντοκ να είναι μόνο νέο πρόσωπο ουσιαστικά, αφού και ο Μαξίμοβιτς είναι στο Euro. Άρα αυτοί που θα δουλέψουν τώρα, δεν θα έχουν ιδιαίτερη σχέση με αυτούς που θα δούμε τέλη Αυγούστου στο ρόστερ. Ακόμη κι αν αριθμητικά δεν είναι πολλές οι αλλαγές, η σπουδαιότητα των ανακατατάξεων πρέπει να είναι τεράστια. 

Τα μειονεκτήματα για τον Παναθηναϊκό, είναι πάρα πολλά. Ψάχνεις να βρεις τα θετικά και είναι δύσκολο. Λογικό, αφού ακόμη υπάρχει η απογοήτευση της περασμένης σεζόν, η ιστορία του Σάρι, οι μεταγραφές που πρέπει να γίνουν αλλά δεν έχουν γίνει. Κι αυτό άκρως λογικό, είμαστε μέσα Ιουνίου. Πώς θα μπορούσε να έχει σχεδόν συμπληρωθεί το ρόστερ; 

Τα κουτάκια που πρέπει να τικάρει ο Παναθηναϊκός, είναι πάρα πολλά. Άγνωστο αν προλαβαίνει κι αν τελικά θα μπορέσει κιόλας να το κάνει. Γιατί άλλο να λες θα φέρω παικταράδες στα εξτρέμ, άλλο να τους φέρεις. Οι Πράσινοι να θυμίσουμε πως για να αλλάξουν τις διαμορφωμένες ισορροπίες, μπορούν να το κάνουν μόνο με τις μεταγραφές τους. 

Αυτές θα είναι λίγες. Τέσσερις για αρχή και βλέπουμε. Γνώμη μας; Μακάρι να χρειαστούν περισσότερες και αυτές να έρθουν μέσω αποχωρήσεων που θα προκύψουν για παίκτες που δεν ταιριάζουν με τον Αλόνσο και δεν έχουν δείξει αρκετό καιρό τώρα, πως μπορούν να κάνουν τη διαφορά. 

Όσες γίνουν όμως, πρέπει να είναι τόσο καλές που θα μιλάμε αυτόματα για τον κορυφαίο παίκτη στην συγκεκριμένη θέση που παίζει στην Ελλάδα. «Μπαλώματα» και σκέψεις του στυλ «έχουμε λύσεις εκεί οπότε ας κοιτάξουμε πρωτίστως να γεμίσουμε το ρόστερ και όχι απαραίτητα να είναι βασικές επιλογές», θα είναι απλά «εγκλήματα» απέναντι στην ίδια την προσπάθεια. 

Στο κάτω-κάτω, οι… εξαγγελίες για μπάτζετ, για αποφασιστικότητα αυτή τη φορά, για δημιουργία ομάδας που θα είναι η καλύτερη των τελευταίων πολλών ετών, έχουν ακουστεί ξανά στο παρελθόν. Αν είχαν γίνει πράξη, αυτή τη στιγμή δε θα ήταν 14 τα χρόνια χωρίς πρωτάθλημα. Άρα, ας γίνουν αυτή τη φορά πράξη. Για να έχει και ο Αλόνσο την ομάδα που θέλει για να «χτίσει» αυτό που ονειρεύεται. 

Δύσκολα τα πράγματα, γιατί οι συνθήκες είναι δύσκολες. Από το ρόστερ, τον νέο προπονητή, τις απαιτήσεις, το χρόνο που πιέζει, μέχρι και την αλλαγή έδρας όπου – ξαναλέμε – αρχικά δε θα αποτελέσει βοήθεια. Αν η ομάδα με το καλό παίξει μπαλάρα, πείσει τον κόσμο, κερδίσει ξανά την εμπιστοσύνη του, ίσως να γίνει έδρα το ΟΑΚΑ. Διαφορετικά θα είναι απλά εμπόδιο στις βλέψεις του Τριφυλλιού. 

Εν αναμονή των μεταγραφών, εν αναμονή του «χτισίματος». Παρά τον ψυχισμό του καθενός αυτή τη στιγμή, απαιτείται εμπιστοσύνη στον Ντιέγκο Αλόνσο και ηρεμία για αυτόν προκειμένου να δουλέψει όπως πρέπει. Τα εχέγγυα για τη δουλειά του όμως, πρέπει να τα προσφέρει η διοίκηση, όχι ο κόσμος. Ο κόσμος αν δει τα υπόλοιπα, θα ακολουθήσει. Όπως κάνει πάντα, παρά τις πίκρες και τις απογοητεύσεις. 

 

Αρχίζει η προετοιμασία παράξενα, απαιτητικά, δύσκολα και πρέπει να αλλάξουν όλα αυτά