MENU

Πέρα από διαιτητές, δικαστές, εκτελεστικούς διευθυντές και οργανωτικές δομές, το κορυφαίο διακύβευμα στην Ομοσπονδία είναι η στέγη της Εθνικής Ελλάδος. Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα ταλαιπωρείται τα τελευταία χρόνια, μετά την απόσυρσή του από τις αθλητικές εγκαταστάσεις του Αγίου Κοσμά.

Οι εκάστοτε διοικήσεις της ΕΠΟ έκαναν ένα ασυγχώρητο λάθος. Δεν εκμεταλλεύτηκαν τη λευκή επιταγή του 2004 ούτε στο αναπτυξιακό πεδίο ούτε καν στις υποδομές. Εδώ και 20 χρόνια υπήρχε η δυνατότητα να αποκτήσει η Εθνική μας δικό της προπονητικό κέντρο και οι διοικούντες κλώτσησαν τον κουβά με το γάλα.

Στην ποδοσφαιρικά ανεπτυγμένη Ευρώπη είναι αδιανόητο κάτι τέτοιο. Η κάθε εθνική έχει τη δική της στέγη ώστε ανεμπόδιστα να προετοιμάζεται και να δημιουργεί συνθήκες παραγωγικής διαδικασίας μέσα από τις μικρές εθνικές ομάδες.

Προσέξτε: Το στεγαστικό πρόγραμμα των εθνικών ομάδων το επιδοτεί η ίδια η UEFA. Τα περισσότερα από τα χρήματα που χρειάζονται βρίσκονται ήδη στο ταμείο της ΕΠΟ. Κι  όμως: Τουλάχιστον έξι διοικήσεις της Ομοσπονδίας αναλώθηκαν σε άγονες συζητήσεις και ποτέ δεν έπιασαν τον ταύρο από τα κέρατα.

Ειδικά ο Ρεχάγκελ είχε μιλήσει πολλές φορές για την έλλειψη αθλητικού κέντρου. Η γερμανική ποδοσφαιρική κουλτούρα θεωρεί ότι το ποδόσφαιρο αρχίζει και τελειώνει στις οργανωμένες εγκαταστάσεις. Υπάρχουν πολλοί ξένοι προπονητές που δεν ήρθαν ποτέ στην Ελλάδα, μόνο και μόνο γιατί τους απογοήτευαν οι υποδομές. Οι δικαιολογίες περί τοξικότητας και χαμηλής ποιοτικής στάθμης του ποδοσφαίρου μας είναι σε μεγάλο βαθμό προσχηματικές.

Αν πράγματι το 2028 παραδοθεί ένα σύγχρονο προπονητικό κέντρο στην Εθνική Ελλάδος, η νέα διοίκηση της ΕΠΟ θα έχει δίκιο να καυχιέται για την καινούργια εποχή του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ολες οι υπόλοιπες συζητήσεις για επιμέρους ζητήματα που ενδεχομένως να πουλάνε στον κόσμο περισσότερο, μπορούν να παραμερίσουν έναντι του οράματος της στέγης της Εθνικής.

Για ένα κεραμίδι πάνω απ' το κεφάλι μας