MENU

Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΝΙΚΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ – LIVE SPORT

Με τα λίγα μπασκετικά που ξέρω, θεωρούσα αδιανόητο να περάσει ο Παναθηναϊκός πάνω από τη Ρεάλ. Όπως την έβλεπα, πίστευα ότι είναι ομάδα έναν όροφο κάτω από το ρετιρέ του ΝΒΑ, που δεν γινόταν να χάσει από καμία άλλη ευρωπαϊκή, ειδικά σε τελικό. Εκείνο που είδαμε ήταν μία απρόσμενη κατάρρευση που δεν εξηγείται, παρά μόνο από τον ίδιο τον αντίπαλό της. Πράγματι, αυτό που κατάφεραν πρώτα ο Σλούκας, μετά ο Αταμάν και στο τέλος οι υπόλοιποι ήταν... εξωμπασκετικό. Ο Παναθηναϊκός αντέδρασε, σε αντίθεση με τον Ολυμπιακό στον ημιτελικό, που απλώς εμφανίστηκε από μία στιγμή και μετά μόνο και μόνο για να δείξει ότι... παρίσταται και χαιρετίζει. Επίσης, ο ένας έπαιξε μπάσκετ, ενώ ο άλλος “ξύλο”... Από την άλλη, φάνηκε για μία ακόμη φορά ότι τα μπάτζετ παίζουν τον μικρότερο ρόλο και αποτελούν αστεία δικαιολογία...

YΓ. Ο μεγάλος ηττημένος της ιστορίας είναι ο Μπαρτζώκας. Από την αρχή της χρονιάς έως τώρα. Η μπασκετοφιλοσοφία του όχι απλά διαψεύστηκε, αλλά κατέρρευσε μπροστά στην πραγματικότητα. 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ – SPORTDAY

Ο Αταμάν που λοιδορήθηκε διότι δεν είχε πολλά plays. Ο Αταμάν που έπαιζε όλη τη χρονιά με 6-7 παίκτες. Ο Σλούκας που νόμιζε ότι έχει τα αγωνιστικά κότσια να γίνει ηγέτης στον παναθηναϊκό κι έψαχνε να βρει το... καλάθι στο Ρόδο και δεν το έβρισκε. Πώς ξεκίνησε η χρονιά για τον παναθηναϊκό και πώς κορυφώθηκε στο Βερολίνο. Τι σχέση έχει ο Παναθηναϊκός του περασμένου Σεπτεμβρίου με αυτόν που είδαμε και θαυμάσαμε στο Βερολίνο; όση σχέση είχε ο Κάιλ Γκάι με τον Κέντρικ Ναν! Μία αλλαγή στο ρόστερ έφερε την ολοκληρωτική αλλαγή στον παναθηναϊκό. Καλό είναι να τα σκεφτόμαστε όλα αυτά και να μη βιαζόμαστε. Το μπάσκετ είναι περίεργο άθλημα και μπορεί να σε εκθέσει από τον ένα μήνα στον άλλο. 

Ο Παναθηναϊκός που απογοήτευε τους οπαδούς του το σήκωσε στο Βερολίνο κατατροπώνοντας τη φοβερή και τρομερή Ρεάλ... Δεν έχουν σχέση οι διαιτητές με την παροιμιώδη αστοχία των παικτών της Ρεάλ στο δεύτερο ημίχρονο. Ούτε φταίνε οι διαιτητές που ο Λεσόρ πήρε την... ταυτότητα του Ταβάρες. Ο Γιαννακόπουλος έβαλε το χέρι στην τσέπη, ο Αταμάν σχεδίαζε σωστά και οι παίκτες του εκτέλεσαν άψογα. Ο επτάστερος επέστρεψε πανηγυρικά στην κορυφή του ευρωπαϊκού μπάσκετ και σχεδιάζει να εγκατασταθεί σ' αυτήν για πολύ καιρό. 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ - ΦΩΣ

Η αυριανή ημέρα είναι η μεγαλύτερη και σημαντικότερη για το ελληνικό ποδόσφαιρο εδώ και πολλά χρόνια. Για να βρούμε ανάλογη στιγμή θα πρέπει να γυρίσουμε είκοσι χρόνια πίσω στο έπος της Πορτογαλίας. Σε συλλογικό επίπεδο, όμως, δεν έχει συμβεί ξανά κάτι τέτοιο. Ο Ολυμπιακός θα παίξει έναν ευρωπαϊκό τελικό και μάλιστα η μοίρα τα έφερε έτσι ώστε αυτός να γίνει στην Αθήνα. Η επιτυχία για τον σύλλογο είναι ήδη τεράστια, αλλά η δουλειά θα είναι ολοκληρωμένη αν το τρόπαιο φτάσει στα χέρια του Κώστα Φορτούνη. Πολύς κόσμος μπορεί να θεωρεί δεδομένο το αποτέλεσμα και να έχει προδικάσει τον νικητή. Κανείς δεν κέρδισε κάτι χωρίς να παίξει. Κανείς δεν κατέκτησε τίτλο πριν λήξει ένα παιχνίδι. Έτσι και ο Ολυμπιακός αυτή τη στιγμή αυτό που έχει μόνο στα χέρια του είναι την τιμητική διάκριση να πάιξει σε έναν ευρωπαϊκό τελικό. Μπορεί να πάρει, όμως, αυτό το τρόπαιο και γίνει η πρώτη ελληνική ομάδα σε επίπεδο ανδρών που θα κατακτήσει ευρωπαϊκό τίτλο στο ποδόσφαιρο;

Με την εικόνα που έδειξε στα νοκ άουτ ματς του Κόνφερενς Λιγκ ο Ολυμπιακός είναι ικανός να πιει και νερό από την πηγή στην οποία έχει ήδη φτάσει. Αυτό που θέλει μεγάλη προσοχή για την ομάδα του Πειραιά είναι η διαχείρηση των συναισθημάτων των ποδοσφαιριστών. Μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια που ίσως και να καθορίσει το αποτέλεσμα του αγώνα έχει να κάνει με τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Ο Βάσκος το βασικό που κατάφερε να αλλάξει στον Ολυμπιακό είναι ότι... ξύπνησε το dna του συλλόγου. Μία ομάδα που από τη φύση της ξέρει να παλεύει, να επιτίθεται και να νικάει. Τον δρόμο τον ξέρει ο Ολυμπιακός και στον αθλητισμό είναι ο ίδιος. Η ομάδα που πνευματικά είναι έτοιμη και θα παίξει σε φουλ ένταση αυξάνει τις πιθανότητές της να κερδίσει. Το έχει κάνει σε όλη την πορεία του στη διοργάνωση και έχει δικαιωθεί.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΙΡΩΤΣΟΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Ο Μπερνάρ έκανε μία δήλωση… αίνιγμα, αφήνοντας ένα μικρό παραθυράκι να τον βλέπουμε στον Παναθηναϊκό και την επόμενη σεζόν. Αλλά στην πραγματικότητα αυτό το σενάριο δεν είναι ρεαλιστικό. Υπάρχουν συμβόλαια, υπάρχει ρήτρα και υπάρχει και μία ομάδα, η Ατλέτικο Μινέιρο, που τον υπέγραψε πριν από λίγους μήνες και θέλει να χτίσει την ομάδα γύρω του. Ο Βραζιλιάνος φεύγει από τον Τριφύλλι όχι με τον απόλυτο στόχο του, που ήταν εκείνο το… «καιρός να γίνουμε πρωταθλητές», που είχε πει, αλλά τουλάχιστον με έναν τίτλο και με ένα περασμένο μετάλλιο στον λαιμό του. Του αξίζει. Περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον. Γιατί ένας τόσο σπουδαίος παίκτης θα ήταν άδικο να φύγει με άδεια χέρια. Και ιδιαίτερα ένας παίκτης που παρά το ότι ήταν φευγάτος, δεν άφησε ούτε μισή φάση να πάει χαμένη. 

Αυτή τη μισή φάση έψαχνε και ο Παναθηναϊκός το βράδυ του Σαββάτου για να πάρει το Κύπελλο και προήλθε από τον Μπερνάρ.
Η κληρονομιά που αφήνει ο Βραζιλιάνος είναι τεράστια και ο Παναθηναϊκός καλείται να βρει τον αντικαταστάτη του. Πριν το κάνει, δικαίως του είπε ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί ο Μπερνάρ ήταν ο πρωταγωνιστής της κατάκτησης του Κυπέλλου το βράδυ του Σαββάτου.

ΑΡΙΣ ΝΙΚΟΛΑΚΗΣ - METROSPORT

Επιμένοντας πως οφείλουν στον πρωταθλητή, να κρατήσουν οι χοροί θεωρούμε πως δεν ξεκινούν τώρα, διοικητικοί και τεχνική ηγεσία της ΠΑΕ την επιλογή μεταγραφικών στόχων και την στόχευση τους. Έχουν ήδη επιλεχθεί. Έχουν ήδη στοχευθεί. Γίνεται ή έγινε refresh των πλάνων. Άλλαξαν -βλέπετε- τα οικονομικά δεδομένα για τον πρωταθλητή. Κι η ωραία τρέλα του Ιβάν Σαββίδη, πηγή ανεξάντλητης ενέργειας για τον πρωταθλητή, έχει εκτοξευθεί. Κι ουχί επειδή άλλαξαν τα οικονομικά δεδομένα. Σιγά μην του καίγεται καρφί... Μην νοιάζει αυτή η αλλαγή...

Στα πλάνα φυσικά, διοικητικής και τεχνικής ηγεσίας της ΠΑΕ δεν είναι μόνον οι προσθέσεις στο ρόστερ. Είναι κι οι αφαιρέσεις. Από αυτές, τις αφαιρέσεις, θα εξαρτηθούν κατά βάση, οι προσθέσεις. Πολλά λέγονται και πολλά ακούγονται. Κάποια είναι από τα ευκόλως εννοούμενα. Κάποια από αυτά, η καθεμία κι ο καθείς τα εννοούν όπως θέλουν.

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Εννοείται πως ο Αραούχο δεν είναι απλώς ένας παίκτης της ΑΕΚ που είναι σημαντικός αγωνιστικά για την ομάδα. Είναι κάτι πολύ παραπάνω. Είναι ένα παιδί που από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στην Αθήνα, μ’ έναν πανέμορφα μαγικό τρόπο δέθηκε μ’ έναν σύλλογο που μέχρι εκείνη τη στιγμή ίσως αγνοούσε ακόμα και την ύπαρξή του. Αυτό το δέσιμο το υπηρέτησε και με συνέπεια και με την ψυχή του. Ίσως και κάτι παραπάνω. Σε περιόδους δύσκολες, που τίποτα άλλο δεν θύμιζε ΑΕΚ, ο Αραούχο ήταν εκεί για να κρατά έστω ένα σημείο αναφοράς για τον κόσμο.

Η ΑΕΚ οφείλει να αναγνωρίσει τις αξίες, οφείλει να τις σέβεται, αλλά στο τέλος της ημέρας όλες τις αποφάσεις της θα πρέπει να τις παίρνει με βάση το συμφέρον της. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Η ΑΕΚ θα πρέπει την υπόθεση του Αραούχο να την προσεγγίσει κυνικά κι έτσι να πάρει τις αποφάσεις. Πολύ περισσότερο όταν συζητάμε για έναν παίκτης που έχει έναν πολύ κομβικό ρόλο μέσα στο γήπεδο. Ο ρόλος αυτός στο αγωνιστικό μοντέλο του Αλμέιδα κρίνει επί της ουσίας συνολικά τη λειτουργία του. Επομένως, όσο κυνικό και αν αυτό μοιάζει, η ερώτηση είναι μια και μοναδική. Μπορεί ή όχι ο Αραούχο να ανταποκριθεί στις ανάγκες και τις απαιτήσεις αυτού του ρόλου. Αν μπορεί, πρέπει να μείνει. Αν δεν μπορεί, πρέπει να φύγει. Χωρίς κανέναν αστερίσκο. Δεν αντέχει η ΑΕΚ να μην έχει έναν παικταρά όχι μόνο σε ποιότητα, αλλά και σε ετοιμότητα, πίσω από τον φορ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωινός Τύπος (28/5): «Σλούκας, Αταμάν κατάφεραν κάτι... εξωμπασκετικό - Εκτοξεύθηκε η τρέλα Σαββίδη»