MENU

Το άξιζε. Μάγκικο. Κρυστάλλινο. Λέξεις που χαρακτηρίζουν τον τίτλο που κρατά στην αγκαλιά του ο ΠΑΟΚ εδώ και ώρες. Κατακτώντας τον κόντρα σε όλα και σε όλους. Νικώντας τους πάντες και τα πάντα. Για να φτάσει να προσθέσει μία ακόμη κούπα στην τροπαιοθήκη του. Αυτή που έχει επεκταθεί τα τελευταία χρόνια, με ρυθμό που ακόμη κι ο πιο αισιόδοξος ΠΑΟΚτσής δε θα μπορούσε να προβλέψει. 

Σε όλα αυτά, μια σύνδεση, ένας κοινός παρονομαστής. Με ένα στόμα τον ανέφεραν τιμώντας τον, ευχαριστώντας τον και «δείχνοντας» την πραγματικότητα. Ο Ραζβάν Λουτσέσκου, ο Μάκης Γκαγκάτσης, ο Γιώργης Σαββίδης. Αυτός ο τίτλος είναι για τον Ιβάν Σαββίδη. Είναι για τον «πατέρα μου» όπως είπε ο Γιώργης. Τον πατέρα των επιτυχιών, της χαράς, της περηφάνιας και της τιμής για κάθε φίλο του ΠΑΟΚ. Αυτόν τον Πόντιο που δεν είναι απλά ο πρωτεργάτης, εκείνος που πληρώνει και διοικεί. Είναι εκείνος που δείχνει το δρόμο για το πώς πρέπει και πως μπορούν να κατακτηθούν οι τίτλοι ακόμη και στην Ελλάδα!

Το ήθελε κι ο Θεός. Το είχε γραμμένο η μοίρα, στα άστρα έγραφαν το όνομά του. Αυτό το πρωτάθλημα θα φτερουγίσει με τη βοήθεια του Δικέφαλου για να φτάσει στην αγκαλιά του Ιβάν Σαββίδη. Αγωνιούσαν μόνο όσοι δεν έβλεπαν τα σημάδια. Που δεν ήταν λίγα…

-Ο μόνος μεγάλος επιχειρηματίας, που έμεινε μακριά από κάθε τοξικότητα, δεν επέτρεψε να εμπλακεί ο ΠΑΟΚ σε φωνές, παιχνίδια εντυπώσεων, ακόμη κι όταν τον αδίκησαν. Φτάνοντας στο σημείο μέχρι και να χρειαστεί να ριψοκινδυνεύσει ο ίδιος ο στόχος του τίτλου. Στο τέλος της ημέρας, ουδείς μπορεί να βγάλει… κιχ για μια συμπεριφορά αψεγάδιαστη, ευρωπαϊκή, ντόμπρα. 

-Όταν πήρε το αήττητο, πολλές κακές γλώσσες δούλευαν ασταμάτητα. Για «δική του» ΕΠΟ, για Θεσσαλονικιό πρόεδρο στην Ομοσπονδία και διάφορα τέτοια. Οι ίδιες γλώσσες είναι ανενεργές πλέον. «Κομμένες» από την ίδια την πραγματικότητα. 

-Η επιμονή του στο πλάνο, η στήριξή του στα δύσκολα βάζοντας τον εαυτό του μπροστά απορροφώντας τους κραδασμούς που δεν ήταν λίγοι, φανέρωσε πως πλέον είναι όχι απλά κορυφαίος επιχειρηματίας και τεράστιες διοικητικές ικανότητες. Είναι πλέον και ποδοσφαιρικός παράγοντας απ’ τους λίγους. Ένας πληρωμένος ακριβά τεχνοκράτης του αθλητισμού, δε θα μπορούσε να έχει αυτή την επιβράβευση και τη συνέπεια σε κάθε του κίνηση. 

-Για όσα άκουσε. Αναφορικά με την απουσία του. Γιατί προτίμησε τη «σιωπή» ενώ στα σκοτάδια και στις σκιές μιλούσαν πολλοί γι’ αυτόν, με τρόπο ανήθικο. Ούτε τα παράτησε, ούτε αγανάκτησε, πείσμωσε, όμως χωρίς να ξεφύγει από το δρόμο που επέλεξε γιατί αυτός ήξερε πριν μάθουμε όλοι οι υπόλοιποι που οδηγεί. 

-Το φετινό ήταν το καλύτερο πρωτάθλημα όλων των εποχών στην Ελλάδα. Σασπένς, αγωνία, εναλλαγές συναισθημάτων, τέσσερις εξαιρετικές ομάδες με τις καλές και τις άσχημες στιγμές τους. Με VAR, με ξένους διαιτητές, που πρωταγωνίστησε εκείνος για να έρθουν. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως στο τέλος αυτή η όμορφη ποδοσφαιρική ιστορία, επιβράβευσε τον πιο μάγκα. Αυτόν που πλέον περνά στην ιστορία ως ένας εκ των κορυφαίων παραγόντων συνολικά του ελληνικού αθλητισμού κι όχι απλά ως ο κορυφαίος του ΠΑΟΚ που αυτό πλέον δεν τίθεται καν σε debate με 2/4 πρωταθλήματα της ιστορίας του Δικεφάλου να έχουν κατακτηθεί επί των ημερών του, συν 4 Κύπελλα… 

-Τα πρώτα χρόνια ξόδεψε απίστευτα ποσά για να οργανώσει τον ΠΑΟΚ. Έκανε την ΠΑΕ πρότυπο σε πολλά επίπεδα. Έβαλε αμέτρητα χρήματα στις Ακαδημίες για να απολαμβάνουν όλοι σήμερα τους καρπούς του Κωνσταντέλια, του Κουλιεράκη. Δεν έμεινε όμως στη σωστή στελέχωση και στην εξαιρετική επίβλεψη στα πάντα. Μόλις σιγουρεύτηκε για την οργάνωση, μετέτρεψε το οικοδόμημα σε σπιτικό. Σε οικογένεια. Το ανέφερε ο Λουτσέσκου, «αυτός δημιουργεί την ατμόσφαιρα, αυτός μας κρατά ενωμένους». Ο ΠΑΟΚ και κάθε μέλος του, είναι προέκταση της οικογένειάς του, όχι μια ΠΑΕ ιδιοκτησίας του ή απλά η ομάδα που υποστηρίζει. 

-Ήταν πολλοί αυτοί που τον πολέμησαν μέσα στα προηγούμενα χρόνια. Εκείνοι που θέλησαν να τον «χτυπήσουν», μέχρι και εμπλέκοντας χυδαία τα παιδιά του μέσα της γνωστής κωμικής ΕΕΑ του Αυγενάκη, ξευτιλίζοντας τους εαυτούς τους τελικά. Όλοι εκείνοι είναι στην αφάνεια και την ανυποληψία. Ο Ιβάν Σαββίδης βλέπει τους πάντες να υποκλίνονται στα επιτεύγματά του. Μαντέψτε ποιος νίκησε με καθαρά χέρια και ψηλά το κούτελο και ποιος είναι δακτυλοδεικτούμενος στην κοινή γνώμη. 

-Διαιτησίες, «παραρτήματα», δανεικοί, «παιχνίδια» κάτω απ’ το τραπέζι, «συμμαχίες», παρασκήνιο. Κανείς μα κανείς, δεν μπορεί να του προσάψει το παραμικρό. Διόλου τυχαίο πως ακόμη και οι μεγαλύτεροι πολέμιοί του, τον έχουν παραδεχτεί δημόσια πλέον. Η φίλαθλη Ελλάδα έδειχνε προτίμηση στην κατάκτηση του τίτλου απ’ τον ΠΑΟΚ του Ιβάν Σαββίδη γιατί δεν εμπλέκεται σε τίποτα που να μοιάζει εξωποδοσφαιρικό. Η παραδοχή του επιτεύγματος του ιδιοκτήτη του ΠΑΟΚ και φυσικά της ίδιας της ομάδας, έχει ίσως και το μεγαλύτερο ποσοστό της ιστορίας. 

-Θα ακουστεί ενδεχομένως και γραφικό, όμως είναι μια «γροθιά» στον κάθε λάτρη των θεωριών συνομωσίας ή σε εκείνους που τις τροφοδοτούν για να δικαιολογήσουν την αποτυχία τους. Στο πρωτάθλημα του 2019 γινόταν λόγος για τον τίτλο που έπρεπε να πάει στον ΠΑΟΚ λόγω της «συμφωνίας των Πρεσπών». Τελικά ο πιο μάγκικος απ’ όλους, ήρθε για τον ΠΑΟΚ του Ιβάν Σαββίδη την εποχή που φαίνεται να χαλάει η συγκεκριμένη συμφωνία! Πάει και αυτό το αστείο αφήγημα. 

-Γιατί ο τίτλος, η χαρά, η εκπλήρωση του ονείρου, η δικαίωση, η επίτευξη του στόχου, ήρθαν στις 19 Μαϊου. Την ημέρα μνήμης για τη γενοκτονία των Ποντίων. Μέρας ξεχωριστής για τον ίδιο. Αν διάλεγε πότε να «σφραγιστεί» το πρωτάθλημα, θα επέλεγε την 19ηΜαϊου. Και η ιστορία πλέον θα καταγράψει και θα συζητείται για τα επόμενα 50 χρόνια ότι το πρωτάθλημα κατακτήθηκε μέσα στο σπίτι του συντοπίτη που λυσσασμένα και με 15.000 κόσμο στο πλευρό του το έζησε όλο μέχρι το τέλος… 

Αυτός ο τίτλος ήταν γραμμένος στα άστρα για τον Ιβάν Σαββίδη