MENU

Όπως είπαμε και στην εκπομπή "SDNA σε θέση LIBERO", σήμερα, Πέμπτη - πρωί, αυτή είναι η πιο απαιτητική εβδομάδα για έναν δημοσιογράφο του Άρη - και έναν Αρειανό αντίστοιχα- και "ουχί" η πιο δύσκολη. 

Δύσκολη είναι μια εβδομάδα που έχεις να περιμένεις εξετάσεις από γιατρό, έχεις να περιμένεις αργοπορημένο μισθό, για να μην σου πάρει η τράπεζα το σπίτι. Όχι μια εβδομάδα που ποδοσφαιρικές ομάδες έχουν την δυνατότητα να κατακτήσουν τρόπαια και υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο μια χούφτα κόσμου να χαρεί και να ξεχάσει για λίγο τα προβλήματα της. 

Στο παραπάνω είμαστε κάθετοι. Θα επανέλθουμε όμως παρακάτω στην "Κυριακή". 

Χθες, Τετάρτη, ο Άρης έδωσε συνέχεια στο θετικό σερί αποτελεσμάτων, μετά την ισοπαλία με τον Ολυμπιακό και την νίκη στη Λεωφόρο, οι παίκτες του Μάντζιου παρουσίασαν τα δύο τους πρόσωπα στο ΔΑΚ Λαμίας. Ένα ημίχρονο προβληματισμού και ένα ημίχρονο...μαγείας. 

Όσα παυσίπονα χρειάστηκαν οι φίλοι του Άρη για να υποστούν το πρώτο μέρος, αντικαταστάθηκαν με boost σεροτονίνης από την εικόνα της ομάδας, μετά το 45ο λεπτό - ως και το φινάλε. 

Μια εικόνα που αντικατοπτρίζει πλήρως την γενικότερη πορεία του Άρη, σε μια χρονιά ρόλερ-κόστερ. Με τα πάνω και τα κάτω της. Εικόνα όμως που δείχνει πως ο Άρης είναι καλύτερος από ποτέ και έτοιμος για έναν τελικό στο Πανθεσσαλικό, απέναντι σε μια μεγάλη ομάδα με πολλούς περισσότερους τίτλους και know how. 

Ο Άρης όμως, πρίν το μεγάλο ραντεβού, επιστρέφει στο Κλεάνθης Βικελίδης για να αντιμετωπίσει τον ΠΑΟΚ, σε ένα παιχνίδι που κρίνει τίτλο...για τον δικέφαλο. 

...και μόνο. 

Οι κιτρινόμαυροι έχουν το Σάββατο το δικό τους ραντεβού με την ιστορία και έχουν μάθει να μην επηρεάζονται από παιχνίδια τα οποία δεν αφορούν στην πορεία τους προς αυτό το checkpoint. Ο Μάντζιος ξέρει καλά πως το ντέρμπι της Θεσσαλονίκης είναι το πιο σημαντικό της ιστορίας αυτής της πόλης, όμως δεν είναι πιο σημαντικό από έναν τίτλο. 

Όπως συμβαίνει σε όλα τα πρωταθλήματα - όλων των χωρών- ένα ντέρμπι πόλης που κρίνει τίτλο έχει άλλη βαρύτητα και η κάθε πλευρά έχει τα κίνητρα της. Ας μην ποινικοποιούμε λοιπόν την επιθυμία του Άρη να κερδίσει αυτό το παιχνίδι. Είναι θαρρώ αυτονόητο για όλους. 

Παράλληλα, επειδή η Θεσσαλονίκη μου αρέσει αρκετά ως πόλη, τα 29 χρόνια που ζω σε αυτήν, ας βουτήξουμε όλοι την γλώσσα στο μυαλό πριν μιλήσουμε/ γράψουμε, πριν και μετά το παιχνίδι. Από Δημοσιογράφους, παραγωγούς και απλό κόσμο, ως και ...νομικούς που ξεφεύγουν στα social media. Αν το ποδόσφαιρο είναι καθρέφτης της κοινωνίας, τότε αυτή η νοσούσα κοινωνία, με τα τόσα προβλήματα και τον πόλεμο που δέχεται πανταχόθεν, δεν θέλει πολύ για να κάνει ΜΠΑΜ. 

Κερδίζει ο Άρης την Κυριακή; Ο ΠΑΟΚ κρατά μια τρομερή χρονιά, που τον έφερε μια ανάσα από τον τίτλο, με εξαιρετική πορεία στην Ευρώπη. Δεν είναι αποτυχημένος κάποιος που χάνει (ακόμη και όλους τους στόχους του) στο "τσακ". 

Κερδίζει ο ΠΑΟΚ; Παίρνει το πρωτάθλημα! όχι από τον Άρη, αλλά παίζοντας τελευταία αγωνιστική απέναντι στον Άρη. Αντίστοιχα, ο Άρης περιμένει τον δικό του τελικό και δεν καταστρέφεται από μια επιτυχία άλλων. Μην τρελαθούμε κιόλας...

Την Κυριακή σκεφτείτε την υγεία σας, τις οικογένειες σας και το περιβάλλον σας, που βρίσκεται εκτός πραγματικότητας ποδοσφαίρου. 90 λεπτά μπαλίτσας δεν αξίζουν για να χαλάσει η ζωή κανενός. 

Ας μην είναι το ποδόσφαιρο το φυτίλι της καταστροφής μας.

Για όσους έχουν δει το λατρεμένο "Ted Lasso", δανειζόμενος τα σπουδαία λόγια του "πολύ!" Dani Rojas, θυμίζω πως:

Football is Life!

ΥΓ Πολλοί λέμε για τον Μορόν, τα γκολ του και την ποιότητα του, όμως χάνουμε μια άλλη λεπτομέρεια, που βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας:

Γιάννη Φετφατζίδη πόσο μεγάλος μπαλαδόρος παραμένεις (ρε)... 

 

Football is Life...