MENU

Πεταμένοι 4 βαθμοί στην έδρα σου με Λαμία και Κηφισιά. Κι εκεί που έχεις καταλάβει υποτίθεται τη σοβαρότητα της κατάστασης, αφήνεις και δύο βαθμούς στο Ηράκλειο για να… δέσει η καταστροφή. Μην γελιόμαστε, το -4 και η τέταρτη θέση στα πλέι οφ, είναι καταστροφή. Για μια ομάδα που έπρεπε αυτή τη στιγμή με τα δεδομένα λάθη της, να είναι στο +2 και πρώτη. Απλά κάνοντας τα αυτονόητα. 

Ακόμη και η λέξη «αυτοκτονία» είναι φτωχή για να περιγράψει αυτό που συνέβη τις τελευταίες εβδομάδες με τον Παναθηναϊκό. Φτάνοντας στο αποκορύφωμα της Κρήτης. Γιατί καλές χρυσές οι ευκαιρίες, οι συζητήσεις για τη διαιτησία, όμως να δούμε πρώτα γιατί ενώ ξέρεις πως παίζεις ματς ζωής ή θανάτου, μπαίνεις στο χορτάρι φοβούμενος μη λερώσεις τη φανέλα πέφτοντας στο χορτάρι. Ο ΟΦΗ έμοιαζε να είναι η ομάδα που «καίγεται» κι ο Παναθηναϊκός αυτή που πήγε εκεί για να περάσει το 90λεπτο. 

Νοοτροπία τραγική, πνευματική προετοιμασία άστα να πάνε και μοιραία με την πλάτη στον τοίχο από νωρίς. Με τον μοναδικό που έμοιαζε να είναι στο νόημα, να είναι αυτός που δεν πρέπει να «καίγεται» κιόλας γιατί ξέρει πως σε λίγους μήνες θα παίζει σε άλλη ομάδα στη Βραζιλία. Ο Μπερνάρ δηλαδή, ο μόνος που έδειξε ένα κάποιο τσαγανό για να ακολουθήσει την απαίτηση του αγώνα. 

Μετά ναι, ανέβηκε ο Παναθηναϊκός. Καλή μπάλα ο Παναθηναϊκός αλλά η μπάλα… δεν έμπαινε. Πόσες φορές δεν έμπαινε φέτος ρε παιδιά; Πόσες φορές ακόμη δε θα μπαίνει η ριμάδα και θα μας φταίει η μοίρα που μας κυνηγά; Μια στιγμή όμως: Ο Παναθηναϊκός δεν είναι η ομάδα που γράφει συστηματικά στα παλιά του παπούτσια το ποιοτικό χαρακτηριστικό που ονομάζεται «εύκολο γκολ»; Ε, τώρα αυτή η ομάδα κλαίγεται που δεν μπαίνει η μπάλα γκολ. Όπως συμβαίνει σε ΟΛΑ τα ματς. 

Το έχουμε αναφέρει ξανά, έχει πάψει πλέον να είναι η γκίνια, η ατυχία, η απροσεξία. Είναι τραγική η έλλειψη σοβαρότητας στις τελικές προσπάθειες όλη τη σεζόν. Συν την ικανότητα αναφορικά με την επίτευξη γκολ που «φωνάζει» πως δεν έχει ο Παναθηναϊκός. 

Μοιραία λοιπόν, η μπάλα δεν έμπαινε. Κι αφού έγιναν όλα αυτά, ήρθε μετά και η γνωστή ιστορία μόλις το πράγμα σοβαρεύει στο πρωτάθλημα. Διαιτητές σε σφυρίζουν σα να μην είσαι η μεγάλη ομάδα, απλά και μόνο επειδή ένα ολόκληρο σύστημα για μήνες πουλάει το παραμύθι με αριθμούς πέναλτι, χωρίς καν να αναλύουν ποια απ’ αυτά δεν ήταν. Οπότε ο Παναθηναϊκός για να πάρει πέναλτι θα πρέπει να… βγει αίμα κι αντίθετα θα δείχνουν στο VAR τα ριπλέι που φανερώνουν παραβάσεις οι οποίες δεν υπάρχουν. Γιατί το πέναλτι του Τσέριν δεν έγινε ποτέ. 

Κάνεις λοιπόν αυτό το… πακέτο και έχεις το γιατί ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να το χτυπήσει το πρωτάθλημα. Δυστυχώς πάμε φουλ για 14η χρονιά μακριά από τίτλο και μπροστά είναι τα πλέι οφ στα οποία το Τριφύλλι θα μπει φουλ στην εσωστρέφεια. Έχοντας απωλέσει μέσα σε όλα, μέχρι και τη συσπείρωσή του. Κατορθώνοντας σε κάθε τομέα, να είναι χειρότερα συγκριτικά με λίγους μήνες πριν. Πρόκειται πραγματικά περί κατορθώματος. 

Ακόμη και να αλλάξουν αυτά, ακόμη και να ανατραπούν τα δεδομένα βαθμολογικά, είναι προφανής η αντιμετώπιση την οποία θα τύχει το Τριφύλλι. Το -4 για να την καλύψει ο Παναθηναϊκός, είναι μεγάλη διαφορά. Και ποδοσφαιρικά να το δει κανείς, περιμένουμε το σύνολο που δέχεται φάσεις και γκολ με τέτοια άνεση, η ομάδα που σκοράρει με αίτηση, να πάει και να κάνει σερί κόντρα στους υπόλοιπους διεκδικητές.

Όσο μίζερο κι αν ακούγεται-είναι κιόλας-ο Παναθηναϊκός ας κοιτάξει να διώξει από πάνω του το φόβο της απόλυτης καταστροφής αρχικά. Δηλαδή να περάσει έστω έναν απ’ τους αντιπάλους του για να ανέβει ξανά στην τριάδα. Διότι η τέταρτη θέση ακόμη και με την ευκαιρία του τελικού κυπέλλου, φέρνει το ενδεχόμενο να μην παίξει ο Παναθηναϊκός, αρκετά κοντά. 

Σε μια σεζόν όπου μοναδικός σου στόχος είναι το πρωτάθλημα παρότι δείχνεις τις κρίσιμες στιγμές να μην μπορείς και να μην έχεις τη δυναμική να ακολουθήσεις σε κανέναν τομέα, έχοντας αλλάξει τα πάντα για τον τίτλο, αν φτάσεις να μένεις και εκτός Ευρώπης, θα μιλάμε για το απόλυτο πισωγύρισμα στα μαύρα χρόνια που προηγήθηκαν. 

Είναι και ανώφελο να περιμένεις και να ζητάς συσπείρωση των πάντων, όταν το κρύο ντους και οι πίκρες είναι πλέον καθημερινότητα. Υποτίθεται θα το καταλάβαιναν οι πάντες μετά τη Λαμία, μετά την Κηφισιά, τώρα μετά τον ΟΦΗ. Από εδώ και πέρα, ακόμη και να το καταλάβουν ίσως να μην είναι αρκετό. 

Απομένουν 10 ματς συν τον τελικό κυπέλλου. Για αρχή, ας γλιτώσει ο Παναθηναϊκός το υπέρτατο, απόλυτο και τεράστιο φιάσκο. Μετά βλέπουμε για ανατροπές διαφορών και πιθανή κατάκτηση τίτλου. Η ομάδα μετά από 26 αγωνιστικές, πάντως, δεν είναι πετυχημένη συγκριτικά με την περασμένη σεζόν. Ξεκάθαρα πράγματα. 

Σπάνιο… κατόρθωμα όλων αντί για 1ος να μπαίνει 4ος και μέσα στην εσωστρέφεια