MENU

Στόχος υποτίθεται είναι η πάταξη της βίας. Γιατί θρηνήσαμε θύματα και μάλιστα πρόσφατα. Μόνο μέσα στους τελευταίους μήνες, δολοφονήθηκε ο Μιχάλης Κατσούρης, οπαδός της ΑΕΚ και ο Γιώργος Λυγγερίδης, αστυνομικός. Υποθέσεις που συγκλόνισαν την κοινωνία και ποτέ κανείς δεν είδε να αποδίδεται δικαιοσύνη, ποτέ κανείς δεν είδε επιβεβαίωση των δεσμεύσεων απ’ την πολιτεία. 

Ειδικά η τελευταία περίπτωση με τη δολοφονία του αστυνομικού στου Ρέντη, έφερε ολόκληρο… υπουργικό σόου για τη βία που θα παταχθεί, τους ενόχους που θα βρεθούν, τους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς που θα οδηγηθούν στη δικαιοσύνη. Εκεί σταμάτησε και η όποια ελπίδα της κοινωνίας, πως επιτέλους ίσως να άλλαξε κάτι. 

Η απογοήτευση των γεγονότων, έγινε ακόμη μεγαλύτερη για την κοροϊδία. Πλέον το τέλος Γενάρη έγινε τέλος Φλεβάρη και η ελπίδα της κάθαρσης έσβησε. Όλα ήταν ένα ψέμα, ένα πυροτέχνημα πάνω από το άψυχο σώμα ενός συνανθρώπου μας. Εκτός αν εσείς είδατε συλλήψεις Εγκληματικών Οργανώσεων… 

Τη στιγμή που σε φόνους η Πολιτεία σφυρίζει αδιάφορα, τη στιγμή που τιμώρησε τους φιλάθλους κλείνοντας για δύο μήνες τα ποδοσφαιρικά γήπεδα, έρχεται τώρα με το ανέκδοτο των τιμωριών απ’ τη ΔΕΑΒ να αλλοιώσει τα πάντα, φτάνοντας στο σημείο να παρέμβει η ίδια η UEFA και να ζητήσει συνάντηση από τον Βρούτση. Γιατί καταλαβαίνει ο καθένας πως ο τρόπος αυτός επιβολής ποινών, δεν έχει καμία ελπίδα να καταπολεμήσει τη βία. Ειδικά μάλιστα όταν εφαρμόζεται μέσα στη σεζόν και τιμωρεί ομάδες σε μια κρίσιμη στιγμή αλλοιώνοντας τις συνθήκες διεξαγωγής με παράλογες αποφάσεις. 

Στην Ελλάδα οι δολοφονίες περνούν έτσι, οι άθλιες συμπεριφορές παραγόντων φέρνουν «χάδια», δηλώσεις πρωταγωνιστών περνάνε στο ντούκου, αναρτήσεις στα social media πολώνουν το κλίμα, αλλά προσοχή: μην τυχόν πέσει χαρτάκι στο γήπεδο. Όχι στο γήπεδο, ούτε στις εξέδρες. Τότε θα παρέμβει η ΔΕΑΒ για να επιβάλλει ποινή έδρας. Για έναν που πέταξε κροτίδα στην εξέδρα. Έναν!

Αυτή ακριβώς είναι η μέθοδος που επινοήθηκαν υπουργοί της χώρας αυτής, για να πατάξουν τη βία. Σε περίοδο με δύο δολοφονίες, στη μία με Κροάτες να διασχίζουν όλη την Ελλάδα ενώ οι αρχές είχαν γνώση του γεγονότος, στην άλλη με την αστυνομία να κατηγορείται κιόλας πως τόλμησε να κάνει προσαγωγές. 

Σε γήπεδα με 20.000 ανθρώπους, ατμόσφαιρα που παίρνει συγχαρητήρια από αντιπάλους, χωρίς να έχει συμβεί το παραμικρό ανεξάρτητα από αποτελέσματα, ξαφνικά ανακαλύπτονται λόγοι που δεν έχουν υποπέσει στην αντίληψη των περισσότερων. Ικανοί μάλιστα να τιμωρήσουν έδρες σε αγώνες που καθορίζουν τους ίδιους τους στόχους ομάδων. 

Αντί να πατάξουμε τη βία στην Ελλάδα, καταφέραμε να ενισχύσουμε μέσω της ιστορίας αυτής με τη ΔΕΑΒ, τον αθέμιτο ανταγωνισμό, το αίσθημα αδικίας των φιλάθλων και την τιμωρητική διάθεση προς χιλιάδες ανθρώπους με άψογη συμπεριφορά. Με λίγα λόγια όλα εκείνα που είναι παράγοντες της βίας σε σημαντικό βαθμό. 

Προφανώς και δεν μπορεί να προχωρήσει αυτή η ανακάλυψη Βρούτση και όλων των εμπλεκομένων. Τώρα συνέβη με τον ΠΑΟΚ, έγινε με την ΑΕΚ στο μπάσκετ, να δούμε τι θα συμβεί στη συνέχεια. Αντιλαμβάνεται ο καθένας πως το ευκολότερο είναι να τιμωρούνται έδρες. Ειδικά όταν οι γηπεδούχες ΠΑΕ δεν είναι ανάμεσα στις… χαϊδεμένες, ή στις «φιλικές» προς συγκεκριμένες καταστάσεις. 

Στην Ελλάδα του 2024, αυτά κάνουμε για να πατάξουμε τη βία. Μη μας πει κανείς να εξιχνιάσουμε δολοφονίες και να βρούμε ενόχους εγκληματικών δραστηριοτήτων μόνο. Εκεί έχουμε πρόβλημα. 

Κλείνουν τα μάτια στις δολοφονίες, ορθάνοιχτα για κροτίδες στις κερκίδες