MENU

Παράλληλα προβλέπει ως θέματα ημερήσιας διάταξης στη συνεδρίαση του ΔΣ τη μείωση του ποσοστού της ΕΠΟ για τα συμβόλαια ποδοσφαιριστών και προπονητών από 5% σε 1% και τη μείωση του ποσοστού της ΕΠΟ για μεταγραφές ποδοσφαιριστών από 5% σε 1%. Είναι προφανές ότι το κάνει για να πιέσει την Ομοσπονδία.

Το θέμα είχε ξεχαστεί από τον Δεκέμβριο του προηγούμενου έτους, τότε που η ΕΠΟ θεωρούσε δεδομένη τη συζήτηση ανάμεσα σε όλες τις πλευρές. Τελείωσε η σεζόν και εμφανίζεται η Λίγκα να βιάζεται.

Θα αρχίσει νέα διελκυστίνδα ανάμεσα στην ΕΠΟ και στη Λίγκα για ένα ζήτημα που στις ποδοσφαιρικά προηγμένες χώρες έχει λυθεί δια παντός. Για παράδειγμα στην Αγγλία η επαγγελματική διαιτησία θεσμοθετήθηκε εδώ και μια δεκαπενταετία με τη συνεργασία της Ομοσπονδίας, της Λίγκας, του αρχιδιαιτητή και των εκπροσώπων των διαιτητών.

Στην Ελλάδα ο καθένας πρέπει να τραβήξει το δικό του δρόμο και αυτό θα λειτουργήσει ανασχετικά. Κάποιοι αναρωτιούνται αν υπάρχει ειλικρινής πρόθεση για τη θεσμοθέτηση της επαγγελματικής διαιτησίας, ειδικά τώρα που οι ξένοι διαιτητές μας αποχαιρετούν.

Το σχέδιο Κλάτενμπεργκ δεν πείθει, ο Μπένετ μοιάζει αμήχανος ενώπιον των εξελίξεων και η UEFA απλώς πιέζει να εκπροσωπηθούν επιτέλους οι διαιτητές στα όργανα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το εύλογο ερώτημα που κυριαρχεί είναι αν οι Ελληνες διαιτητές γίνουν περισσότερο αποδεκτοί από τη στιγμή που θα φορέσουν τον επαγγελματικό μανδύα και αφήσουν κατά μέρος την αμειβόμενη διαιτησία.

Η εμπιστοσύνη είναι κάτι που επιτυγχάνεται μόνο μέσα από την πράξη. Η δικαιολογημένη καχυποψία της ποδοσφαιρικής κοινής γνώμης για τους Ελληνες διαιτητές κρατάει τα τελευταία 30 χρόνια. Ασφαλώς και κάποια στιγμή έπρεπε να απαλλαγούμε από τη διεθνή επιτροπεία. 

Το μοντέλο που θα εφαρμοστεί ώστε να υπάρχουν Ελληνες διαιτητές στο χορτάρι και ξένοι στο VAR είναι μονόδρομος. Οσο για την επαγγελματική διαιτησία, ακόμη και αν υποθέσουμε ότι εφαρμόζεται στο νέο πρωτάθλημα, θα έχει απολύτως πειραματικό χαρακτήρα.

Τίθενται και άλλα ζητήματα:

1.     Ποια θα είναι η διάρκεια των συμβολαίων των επαγγελματικών διαιτητών.

2.     Με ποιον τρόπο θα προστατεύουν τα εργασιακά τους δικαιώματα σε περίπτωση αποβολής από τους πίνακες.

3.     Πώς θα πειστούν οι Ελληνες διαιτητές, οι οποίοι είναι κατά βάση δημόσιοι υπάλληλοι, να παρατήσουν τις δουλειές τους.

4.     Με ποιον τρόπο θα γίνεται η εκπαίδευση των επαγγελματιών διαιτητών.

Όλα αυτά δεν έχουν απαντηθεί. Κι όμως: Βιαζόμαστε να μπούμε στον αστερισμό της επαγγελματικής διαιτησίας, με την οποία συμφωνούν οι πάντες, αλλά ουδείς προτείνει συγκεκριμένες διαδρομές. Η υπόθεση μοιάζει με άσκηση επί χάρτου, χωρίς να έχουμε δοκιμάσει σε πρακτικό επίπεδο απολύτως τίποτα.

Επαγγελματίες διαιτητές: Ασκηση επί χάρτου