MENU

Η επιστροφή του Παναθηναϊκού στα επίπεδα που ανήκει, πρέπει να μας θυμίσει και κάτι ακόμη: Δεν υφίσταται καμία… ικανοποιητική αποτυχία. Ήταν η ομάδα καλύτερη στο τελευταίο ματς με τον ΠΑΟΚ. Αποκλείστηκε όμως. Οπότε απέτυχε στο κύπελλο. Ένα θεσμό που κατέκτησε την περασμένη σεζόν και φέτος έμεινε εκτός στα προημιτελικά.

Θα ήταν προσβολή προς τον ίδιο τον σύλλογο να μιλάμε τώρα για… κυπελλάκι, διδακτικές απώλειες κι άλλα τέτοια. «Πονάει» κι ενοχλεί όπως κάθε αποτυχία. Αν θέλετε τη γνώμη μας, αυτό είναι και το καλό. Γιατί πέρασαν οι εποχές που έμενες εκτός κι απλά δεν έτρεχε και τίποτα, είχε γίνει συνήθεια.

Καθόλου βοηθητική δεν είναι και η κουβέντα αναφορικά με το αν έπρεπε να βγει ο Μπερνάρ για να μπει ο Ιωαννίδης ή όχι. Η ίδια ακριβώς κουβέντα θα γινόταν σε ενδεχόμενη διατήρηση του ενός φορ, όπως είχε γίνει σε προηγούμενα ματς και η κριτική αφορούσε το «γιατί δεν παίζει με δύο φορ». Πάντα στην αποτυχία και στον αποκλεισμό, όσα έγιναν είναι λάθος κι όσα δεν έγιναν τα σωστά.

Ο δεύτερος στόχος της χρονιάς χάθηκε. Ενοχλεί πως τρία σερί ματς με τον ΠΑΟΚ, δεν πήρες κανένα. Ενοχλεί πως στα ντέρμπι έχεις χάσεις το ρυθμό σου. Γιατί πλέον μετράμε πέντε σερί χωρίς νίκη, τα τρία εκ των οποίων στη Λεωφόρο. Πριν απ’ αυτά βέβαια, είχε σημαντικό σερί το Τριφύλλι. Επανερχόμαστε λοιπόν στην πάγια άποψη πως εκεί θα «σπάσουν» τα αποτελέσματα. Το τονίζουμε επειδή έρχονται και πλέι οφ.

Πλέον, πρωτάθλημα. Απ’ την αρχή ο βασικός στόχος. Όχι επειδή τώρα είσαι εκτός κυπέλλου ή για να… διασκεδάσεις τις εντυπώσεις. Αυτονόητα όταν είσαι για τα καλά μέσα για το συγκεκριμένο τίτλο, η προτεραιότητά σου ξεκάθαρη. Ας έρθει κι εκεί η περίφημη «εκδίκηση» στον ΠΑΟΚ. Άλλα δύο ματς υπάρχουν μπροστά, οι ευκαιρίες θα έρθουν.

Η ομάδα δεν έγινε κακή μέσα σε δύο εβδομάδες. Δίκαια βρίσκεται εκεί που βρίσκεται στη Super League. Όπως και δίκαια αποκλείστηκε στο κύπελλο, κρίνοντας απ’ αυτά τα δύο ματς με τον ΠΑΟΚ. Επειδή συνεχίζεται να παρουσιάζεται το άσπρο για μαύρο, ο Παναθηναϊκός δεν πρέπει να αλλάζει την πραγματικότητα ή να ζει για να κάνει… σόου. Είτε σε επιτυχία είτε σε αποτυχία.

Από εδώ και πέρα, το πρόγραμμα θα αρχίσει να στρώνει. Σαφώς θα προκύπτουν δύσκολα ματς, όχι όμως το σερί που βίωσαν οι Πράσινοι. Στοιχείο που κανείς δεν υπολόγισε και κανείς δεν έβαζε στην κουβέντα. Γιατί από εδώ και πέρα ο Παναθηναϊκός θα «μαλακώσει» την πορεία του, ενώ θα δυσκολέψει για τους υπόλοιπους. Κι όλα αυτά με τους Πράσινους να συνεχίζουν να είναι πρώτοι, έστω με αυτό τον ένα βαθμό.

Ο Αστέρας Τρίπολης δεν είναι απλά δύσκολο ματς, ματς απαίτησης. Είναι προαπαιτούμενο. Αγώνας που ή νικάς, ή παίρνεις τρεις βαθμούς. Δεν υπάρχει κάτι άλλο ως… σενάριο. Τρία ματς χωρίς νίκη πέρασαν, δεν έχει σημασία το ποιον αντιμετώπιζες. Το βλέμμα είναι στο στόχο κι εκεί πρέπει να παραμείνει, όχι σε συνθήκες και δεδομένα αναμετρήσεων, παραδόσεις κι άλλα τέτοια.

Ο Μαντσίνι δεδομένα θα σου προσφέρει πράγματα. Ο Κλεϊνχέισλερ το ίδιο. Ίσως περισσότερα απ’ όσα περιμένεις, ίσως λιγότερα. Εκεί που δεν υπήρχαν καθόλου λύσεις, τώρα έχεις. Όποιο κι αν αποδειχθεί το επίπεδό τους, μόνο συν θα είναι για τον Παναθηναϊκό.

Η συνέχεια απλή, ξεκάθαρη, στοχευμένη. Ο κόσμος φώναξε ξανά, χειροκρότησε την ομάδα. Γιατί οι ίδιοι οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού είναι πρώτα απ’ όλους «ποτισμένοι» με τη συγκεκριμένη νοοτροπία. Παρωπίδες και βλέμμα στο πρωτάθλημα. Ο στόχος φέρνει τη συμπεριφορά αυτή, η οποία προφανώς και είναι άψογη για την ίδια την ομάδα και την ψυχολογία της. Οι Παναθηναϊκοί «χαλάστηκαν» απ’ την τριάδα προ ημερών, «χαλάστηκαν» απ’ τον αποκλεισμό στο κύπελλο. Αλλά, υπάρχει πρωτάθλημα. Οπότε τα πάντα μένουν στην άκρη.

Δεν είναι κυπελλάκι επειδή χάθηκε, όμως ο μεγάλος στόχος ήταν και είναι άλλος