MENU

Ήταν έκπληξη η μεταγραφή του Ντάνιελ Μαντσίνι στον Παναθηναϊκό. Μη γελιόμαστε, το να αποκτηθεί παίκτης του Άρη, από μεγάλη ομάδα της χώρας πλην Ολυμπιακού, φάνταζε το λιγότερο ουτοπικό. Ειδικά όταν η ομάδα του λιμανιού είχε δείξει τόσο έντονο ενδιαφέρον για τον συγκεκριμένο παίκτη. 

Μεγάλος κερδισμένος της υπόθεσης, είναι… ο Άρης. Απ’ τη μία γιατί έβγαλε ένα εκπληκτικό ποσό απ’ την πώληση του Αργεντινού κι απ’ την άλλη γιατί το έκανε χωρίς πάλι να πρέπει να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, δίνοντας ακόμη έναν παίκτη στον «φίλο» του. Δηλαδή στον Ολυμπιακό. 

Μεγάλος χαμένος; Ο Ολυμπιακός. Πρώτα απ’ όλα γιατί καταρρίφθηκαν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα, οι αιτιάσεις που διάβαζαν οι φίλοι των «ερυθρόλευκων» αναφορικά με τη μη ολοκλήρωση της μεταγραφής. Πρωτίστως γράφτηκε πως το deal είναι «κλεισμένο», μένει μόνο η ανακοίνωση. Όπως ανάλογα «κλεισμένες» ήταν και οι υποθέσεις του Σκάρπα και του Σουάζο. Κατά συνέπεια έχουμε αυτόματα φιάσκο νούμερο τρία αυτό τον Γενάρη. 

Τα δημοσιεύματα που αρχικά τόνιζαν το πόσο θέλει ο Μίτσελ τον Αργεντινό του Άρη, όσο περνούσε ο καιρός μετατράπηκαν σε όλο και πιο υποτονικές αναφορές. «Δεν καίγεται και τόσο», «έχει λύσεις δε θα μπει σε πλειστηριασμούς» κι άλλα τέτοια. Τα πιο ωραία ήταν τα περιβόητα με τις μεγάλες προτάσεις που φτάνουν απ’ το εξωτερικό, Ρωσία, Τουρκία κι άλλες χώρες. 

Δε γινόταν καμία αναφορά στο γεγονός πως ο παίκτης δεν… ψήνεται. Με τίποτα μάλιστα. Γι’ αυτό και κάθε εβδομάδα «κλείδωνε» η μεταγραφή, αλλά μετά «δεν καίγεται» ο Ολυμπιακός. 

Ένα από τα πολλά χαρακτηριστικά πρωτοσέλιδα του ερυθρόλευκου Τύπου της εποχής ήταν αυτό που «ο Ολυμπιακός παίρνει Μαντσίνι».

Ο χρόνος πέρασε, πίστεψαν προφανώς πως ο Μαντσίνι θα μείνει στον Άρη και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Δε θα μάθαινε κανείς τη στάση του ποδοσφαιριστή. Έλα όμως που προέκυψε η μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό. Ομάδα που ούτε απ’ την… ανατολή είναι, ούτε έδωσε τεράστιο συμβόλαιο συγκριτικά με τα ποσά που προσέφερε ο Ολυμπιακός. 

Ένας παίκτης που τον ήθελε ο Ολυμπιακός, ο Άρης σαφώς θα προτιμούσε να τον δώσει στον Ολυμπιακό, προτίμησε τον Παναθηναϊκό. Πήγε στον Παναθηναϊκό. Τεράστια ήττα για τους Πειραιώτες. Όχι επειδή χάνουν ποδοσφαιριστή απ’ τον αιώνιο αντίπαλο. Αυτά γίνονται στο ποδόσφαιρο και θα γίνονται. Κυρίως επειδή χάνουν το στοιχείο της «γης της επαγγελίας» που θεωρητικά προσέφεραν σε παίκτες. 

Οι εποχές άλλαξαν. Πλέον ο Ολυμπιακός δεν «παίζει» μόνος του σε επίπεδο συμβολαίων που μπορεί να προσφέρει. Δεν παρέχει τη σιγουριά της εκπλήρωσης φιλοδοξίας για τίτλους. Κυρίως, δεν παρέχει τη σιγουριά πως ποδοσφαιρικά θα εξελίξει και θα δώσει ευκαιρίες σε έναν παίκτη. Έχουν δει οι επαγγελματίες αθλητές εδώ και χρόνια, παίκτες που απλά τους μεταχειρίζονται σαν στυμμένες λεμονόκουπες και τους διώχνουν μετά από 1-2 μήνες παρουσίας! Βλέπουν παιδιά που είχαν φιλοδοξίες και έκαναν εξαιρετικές σεζόν, να χάνονται λες και «σβήστηκαν» απ’ τον χάρτη. Αλήθεια, ο Δημήτρης Πινακάς που «έβγαλε» μάτια με την ΑΕΛ, τί απέγινε; Εκείνος που δεν ήθελε να πάει στον Ολυμπιακό, αλλά τελικά ενέδωσε στις πιέσεις. 

Ποδοσφαιρικά, οικονομικά, ως περιβάλλον εργασίας, ο Ολυμπιακός έχει πάψει να είναι το απόλυτο δέλεαρ. Δεν «παίζει» μόνος του στην Ελλάδα. Κι αντιλαμβάνεται κανείς πως αλλάζουν τα δεδομένα, όταν δεν μπορεί να αποκτήσει παίκτες ακόμη κι από φιλικά σωματεία. 

Η μόνη πραγματικότητα είναι αυτή. Κατά τα άλλα, για πολλοστή φορά ξεγυμνώθηκε η προπαγάνδα που «έτρεχε» μήνες τώρα. Ίσως σε λίγο καιρό να μάθουμε πως κι ο Μαντσίνι είχε… έξι δάχτυλα, όπως ο Οτσόα. Σάμπως θα καθίσει κανείς να τα μετρήσει; Η δουλειά να γίνεται, το ψέμα να λέγεται και η αλήθεια να «σκεπάζεται». Απλά δεν γίνεται να τους κοροϊδεύεις όλους για μεγάλο χρονικό διάστημα. Και πλέον οι μάσκες έχουν πέσει. Για ομάδες και προπαγανδιστικό μηχανισμό...

Το ξεγύμνωμα της προπαγάνδας για Οτσόα και Μαντσίνι
EVENTS