MENU

Μας έδωσε και μία κατεύθυνση για το πότε η ομάδα θα αρχίσει να δείχνει πράγματα. «Χρειάζομαι τέσσερις με πέντε μήνες» είχε πει.

Στους 4 μήνες και κάτι, ο ΠΑΟΚ πέτυχε το πρώτο του σερί. Λίγο πριν πατήσουμε τους πέντε, η ομάδα βγάζει μία υγεία. Ο Λουτσέσκου έπεσε μέσα στους χρόνους του. Από εδώ και πέρα ο ΠΑΟΚ θα έχει ταυτότητα, θα παίζει αυτό που μπορεί, δεν θα υπάρχει παιχνίδι που θα είναι αουτσάιντερ.

Οτι γράφω, δεν έχει να κάνει με τα αποτελέσματα των φιλικών, ούτε καν τα τρία τελευταία νικηφόρα επίσημα. Περισσότερο πατάω πάνω σε γεγονότα καθημερινότητας.

Πριν ξεκινήσω για Κύπρο, αναρωτιόμουν αν αξίζει τον κόπο να ξοδέψω ένα σημαντικό ποσό για να παρακολουθήσω μία χειμερινή προετοιμασία. Πλέον, είμαι σίγουρος πως άξιζε γιατί είδα με τα μάτια μου ένα πολύ διαφορετικό γκρουπ από αυτό που είχα συναντήσει στην Ολλανδία το περασμένο καλοκαίρι.

Ένας προπονητής για να πείσει τους νέους, πρέπει να το αποδείξει με πράξεις. Μία ομάδα για να έρθει κοντά, πρέπει να αισθανθεί την αποτυχία στο πετσί της. Την κριτική, την αμφισβήτηση. Είναι μία διαδικασία εξέλιξης και αυτη, που ή θα σε βγάλει δυνατό ή θα σε διαλύσει και θα οδηγήσει ένα κλαμπ στην αναζήτηση νέων ιδεών.

Για τον Λουτσέσκου δεν ήταν εύκολα τα πράγματα εξ αρχής. Είχε να διαχειριστεί ένα γκρουπ που αποτελούνταν από έμπειρα παιδιά στο δύση της καριέρας τους, έμπειρα παιδιά στη τελευταία χρονιά του συμβολαίου τους, ξένα πρότζεκτ που άργησαν να προσαρμοστούν στις ανάγκες του κλαμπ και μόνο οι γηγενείς ήταν βολικοί. 

Πλέον άπαντες έχουν ρόλο. Είναι σαφές αυτό. Και κανένας δεν έχει παράπονο από αυτόν. Ο Ράφα Σοάρες απέδωσε και κράτησε τη θέση του στην ιεραρχία, ο Φελίπε βελτιώθηκε και πήρε χρόνο συμμετοχής, ο Αγκούστο δεν βολοδέρνει στο δέκα, ο Σβαμπ απέδωσε και καβάλησε τον Κούρτιτς. Κανένας μέσα στην ομάδα, δεν έχει να προσάψει κάτι στον προπονητή.

Προφανώς και ο ΠΑΟΚ δεν έγινε Ρεάλ Μαδρίτης. Όμως εδώ που έφτασε, στη μεταγραφική περίοδο που έρχεται, θα κάνει μία μόλις μεταγραφή εφόσον βρεθεί ο κατάλληλος παίκτης. 

Και θα γίνει μόλις μία, γιατί όλο το γκρουπ καταλαβαίνει πως υπάρχει η ανάγκη στο δέκα. Ακόμα και τον Καντουρί να ρωτήσεις θα σου πει πως πρέπει να αποκτηθεί παίκτης εκεί. Γιατί ξέρει πως μόνος του δεν μπορεί.

Θα είναι ο Φάμπιο Μάρτινς αυτός; Εγώ σε αυτή την περίπτωση είμαι με την ιδιοκτησία που αμφισβητεί την επιλογή, όχι τόσο γιατί ο παίκτης δεν είναι καλός, αλλά γιατί όταν έπαιζε στο δέκα ήταν αμούστακος.

Ο Μπότο και ο Ράζβαν αν τον θέλουν, θα πρέπει να αναλάβουν και την ευθύνη της επιλογής. Και όλα αυτά, αν η πλευρά του παίκτη λογικευτεί και πέσει σε επίπεδα που η εξάμηνη αποχή του θα έχει κόστος σε αυτόν. Με τα σημερινά δεδομένα, ο παίκτης δεν θα έρθει.

Και εγώ θα προτιμούσα ένα πιο καθαρό δέκα. Δηλαδή έναν παίκτη άξονα, με χαρακτηριστικά μέσου και όχι γουινγκερ, με ποιότητα και νούμερα.

Πλέον κανένας παίκτης δεν έχει να προσάψει κάτι στον Ράζβαν
EVENTS