MENU

Οι μεγάλες απαιτήσεις και η διαρκής πίεση, είναι καθημερινότητα στον ΠΑΟΚ. Το κακό αποτέλεσμα κόντρα στον Παναθηναϊκό, ήταν λογικό να ακολουθηθεί από γκρίνια και μια κατάσταση που «μυρίζει» εσωστρέφεια. Εκεί ακριβώς είναι που ξεχωρίζει το κλαμπ που έχει οργάνωση, δομές και λογική. 

Ο εύκολος δρόμος θα ήταν να ακολουθηθεί το «θέλω» της κοινής γνώμης. Ποιον κράζει ο κόσμος του ΠΑΟΚ; Ας τον δώσουμε, ας σκίσουμε τη σάρκα μας και ας συνεχίσουμε. Βέβαια ο εύκολος δρόμος δεν ήταν ποτέ αυτός που συνήθιζε να επιλέγει η τωρινή διοικητική κατάσταση του Δικέφαλου. Η οικογένεια Σαββίδη δηλαδή. 

Υπάρχει ένα συγκεκριμένο πλάνο το οποίο έχει τεθεί σε εφαρμογή. Με τον Μπότο, με τον Λουτσέσκου, με προώθηση και ρόλο σε κάποια νέα παιδιά, με απόκτηση ξένων που έχουν φιλοδοξία και προοπτική εξέλιξης. Συν τους έμπειρους που πρέπει να λειτουργούν ως συνδετικοί κρίκοι, του άκρως επιτυχημένου χθες, με το σήμερα και το αύριο. 

Προφανώς κι αυτή η διαδικασία θα έχει τα σκαμπανεβάσματά της και θα «σηκώσει» την κριτικής της. Το ποδόσφαιρο ποτέ δεν ήταν Playstation, να κάνεις τις μεταγραφές σου και πατώντας τα κουμπιά να σουτάρεις και να ντριπλάρεις με τον ίδιο τρόπο. Έχεις να κάνεις με ανθρώπους, με «δέσιμο», με «χημεία», με ενσωμάτωση, με προσαρμογή. 

Επίσης ο εύκολος δρόμος, θα ήταν στην πρώτη «στραβή» να τα γκρεμίσεις όλα. Να πεις δε μου βγαίνει, φύγετε όλοι θα φέρω άλλους και θα αλλάξω πλάνο μέσα στη σεζόν. Ποια σεζόν; 2,5 αγωνιστικούς μήνες έχουμε διανύσει ουσιαστικά. Έξι αγωνιστικές πρωταθλήματος κι απομένουν άλλοι 30. Έρχεται και η χειμερινή προετοιμασία με διακοπή 1,5 μήνα. 

Δεν είναι υποχρέωση κανενός οπαδού να τα αναλογίζεται όλα αυτά. Ο οπαδός καλά κάνει και θέλει νίκες, θέλει η ομάδα του να μη χάνει ποτέ βαθμούς κι όταν νικά να το κάνει εμφατικά. Αυτός είναι ο ΠΑΟΚ με το στάτους που του έδωσε η οικογένεια Σαββίδη. Η ομάδα που επειδή κάποιοι φοβούνται πως θα μείνει δεύτερη σεζόν χωρίς κάποιο τίτλο, άθελά τους ίσως την γεμίζουν εσωστρέφεια. Απλά η κίνηση του Γιώργου Σαββίδη και η διοικητική στήριξη στο πλάνο που «τρέχει» με Μπότο και Λουτσέσκου, ήταν το οριστικό κλείσιμο της πόρτας για να μην μπει η συγκεκριμένη εσωστρέφεια. Αυτό τουλάχιστον έδειξε...

Θα ήταν απλό για τους διοικητικούς ηγέτες του ΠΑΟΚ να ακολουθήσουν τον εύκολο δρόμο. Θα ήταν ακόμη πιο απλό να ψάχνουν δικαιολογίες όπως έχουν κάνει άλλοι στην Ελλάδα. Τί πιο απλό να συζητιέται η γκίνια με το γκολ στο τελευταίο δευτερόλεπτο στον ΟΦΗ, σε ματς που ήταν για 0-3 στο σβηστό. Τί πιο απλό να συζητιέται η ήττα απ’ τον Παναθηναϊκό ως ένα ματς που ο ΠΑΟΚ δεν ήταν χειρότερος αλλά έτυχε η φάση στον Κοτάρσκι που έφερε το πέναλτι, έτυχε το πρόβλημα με τον Ολιβέιρα. 

Το λέμε για τρίτη φορά. Η διοίκηση Σαββίδη δεν διάλεξε ποτέ τον εύκολο δρόμο και κυρίως το δρόμο της δικαιολογίας. Αν θα πετύχει το πλάνο ή αν θα αποτύχει, κανείς δεν μπορεί να το προεξοφλήσει. Το ποδοσφαιρικό είναι να στηρίξεις αυτό που ξεκίνησες έχοντας τη δύναμη να μην ακολουθήσεις τις απαιτήσεις της κοινής γνώμης που συνήθως «διψά για αίμα» στις «στραβές». 

Ο ΠΑΟΚ έχει άλλο στάτους πλέον. Αυτό που του έδωσε η οικογένεια Σαββίδη και η ευτυχία του είναι πως εκεί θα παραμείνει. Ακόμη και στις δυσκολίες αυτό φαίνεται. Η αντίδραση μετά το ματς με τον Παναθηναϊκό, το αποδεικνύει. Και αυτό καταγράφεται στην παρούσα φάση! 

Το σπουδαίο για τον Δικέφαλο είναι πως έχει σε κάθε περίπτωση, στην ιδιοκτησία και την κεφαλή της διοίκησής του, ανθρώπους ικανότατους να… σπάσουν αυγά για να φτιάξουν μια γευστική ομελέτα. Κι όχι κάποιους που θα πανικοβληθούν ρίχνοντας στο τηγάνι και τα τσόφλια στην πρώτη δυσκολία.

Η αντίδραση και η ικανότητα διαχείρισης του στάτους
EVENTS