MENU
Σήμερα το μενού έχει μπάσκετ. Σαφώς και η απόφαση του διαιτητή Παναγιώτου να μετατρέψει τα βήματα του Παπαμακάριου σε φάουλ του Σχορτσιανίτη (δευτερόλεπτα πριν το τέλος του ημιτελικού της Δευτέρας) έδωσε το δικαίωμα στον Φάρο να κερδίσει το παιχνίδι. Το σκορ ήταν 62 – 62 και οι τρεις(!) βολές που δόθηκαν στον Παπαμακάριο, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην τελική έκβαση του αγώνα. Το θέμα είναι πως έφτασε ο ΠΑΟΚ λίγο πριν τι τέλος του παιχνιδιού στο 62-62 με αντίπαλο τον Φάρο Κερατσινίου. Η εξήγηση είναι απλή…
Με 4 στα 25 σουτ τριών πόντων, με ευστοχία 40% στις βολές και με πάνω από 20 λάθη. Συγγνώμη αλλά με τέτοια ποσοστά κόντρα στον συγκεκριμένο αντίπαλο, αυτό που χρειάζεται είναι αυτοκριτική. Αναφέρομαι κυρίως στην αυτοκριτική της διοίκησης για την ομάδα που έστησε το καλοκαίρι. Ομάδα χωρίς αρχή και τέλος που παλεύει να βάλει σε τάξη ο Σούλης Μαρκόπουλος.
Η αλήθεια είναι ότι το καλοκαίρι, ο εγωισμός μπήκε πάνω από το συμφέρον του ΠΑΟΚ και τα αποτελέσματα είναι ορατά σε όλη την διάρκεια της περιόδου. Δεν θέλω να σκεφτώ που θα ήταν ο ΠΑΟΚ αν δεν βρισκόταν στο δρόμο του ο Σχορτσιανίτης. Η διοίκηση της ΚΑΕ είδε τον Κάρτερ να κουνάει μαντήλι, δεν μπόρεσε να κρατήσει τον Όντουμ ενώ έπρεπε να επενδύσει σε αυτόν και στο τέλος έχασε και τον Λάνγκφορντ. Το φιάσκο της «οργάνωσης» της ομάδας συνεχίστηκε με το να μένει στο ρόστερ ο Σαλούστρος χωρίς να αγωνίζεται και τελικά με τα χρήματα του συμβολαίου του να αποκτηθεί ο Χάτσερ!
Ο ΠΑΟΚ δεν αποκλείστηκε στο Κερατσίνι… Είχε αποκλειστεί από το καλοκαίρι με τις αποφάσεις που ελήφθησαν και τις επιλογές που έγιναν. Τα λάθη διαδέχονταν το ένα το άλλο και η χρονιά πάει χαράμι. Επιλογές τύπου Μπάλαμπαν (και όχι μόνο) οδήγησαν με μαθηματική ακρίβεια τον ΠΑΟΚ σε αποτυχία. Η απόφαση να ψωνίσει ο Δικέφαλος από την αγορά της Σερβίας και όχι από την Αμερική (ενώ είναι διαπιστωμένο και αποδεδειγμένο ότι ομάδα χωρίς Αμερικανούς δεν έχει τύχη) με την δικαιολογία ότι οι Σέρβοι κάνουν υπομονή για να εισπράξουν τα χρήματα τους, ενώ οι Αμερικάνοι όχι, έχει τραγικά αποτελέσματα.
Μια «συγγνώμη» είναι αυτό που χρειάζεται τώρα. Όχι «συγγνώμη» για τον αποκλεισμό (που στιγματίζει την ιστορία του ΠΑΟΚ) αλλά για τους κακούς χειρισμούς και τους εγωισμούς του καλοκαιριού που πίκραναν τον κόσμο του Δικεφάλου. Έστω αυτούς τους λίγους που βρίσκονται κάθε φορά στο «Παλατάκι» για να στηρίξουν την ομάδα. Το ερώτημα είναι γιατί είναι λίγοι. Γιατί δεν γεμίζει το γήπεδο η ομάδα μπάσκετ όταν συμβαίνει με τις ομάδες βόλει και χάντμπολ του ΠΑΟΚ.
Ας αναρωτηθεί η διοίκηση Πρέλεβιτς που παίρνει άριστα στον τομέα της εξυγίανσης αλλά μηδέν στην προσέλκυση των φιλάθλων και στην δημιουργία δυνατών σχέσεων ανάμεσα σε ομάδα και κόσμο. Ισως βλέποντας ο Μπάνε και οι υπόλοιποι από την πολυθρόνα του σαλονιού τους τον τελικό ανάμεσα σε Παναθηναικό και Φάρο Κερατσινίου, αντιληφθούν πόσα στέρησαν από τον κόσμο του ΠΑΟΚ αλλά και από τους εαυτούς τους. Γιατί μια πρόκριση στον τελικό και χρήματα προσέφερε στα ταμεία της ΚΑΕ και αίγλη θα πρόσθετε στον μπασκετικό Δικέφαλο. Αίγλη που τόσο ανάγκη έχει!
Και η συγγνώμη, δεν είναι αρκετή!
EVENTS