Close

Ουσμάν Κρουμπάλι: Ένας... Κάιλ Χάινς στα βάθη της Ασίας

Τελευταία ανανέωση: 18 Απριλίου 2017, 16:52
Χρόνος ανάγνωσης: 7’

Τελικά, δεν υπάρχει ένας... Κάιλ Χάινς στην VTB League. Ο Ουσμάν Κρουμπάλι εντυπωσιάζει με την «ελληνική» Αστάνα και εξιστορεί στο SDNA το life story του, κάνοντας ειδική αναφορά στον Σάκη Ρουβά!

Κάθε χρόνο, δεν είναι λίγοι οι Αμερικανοί παίκτες που έρχονται στην Ελλάδα και παίζουν στο πρωτάθλημα της Stoiximan.gr Basket League. Όσο επισταμένα κι αν παρακολουθείς το «προϊόν», είναι δύσκολο να τους θυμάσαι όλους. Κάποιοι φροντίζουν να αφήσουν το στίγμα τους κι ο Ουσμάν Κρουμπάλι είναι ένας εξ αυτών.

Ήρθε στην Ελλάδα, πέρσι, για λογαριασμό του Λαυρίου. Πρωταγωνίστησε ως βασικός ψηλός στην ομάδα του Χρήστου Σερέλη και φρόντισε να μείνει στη μνήμη των Ελλήνων μπασκετόφιλων. Πώς;

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Αρχικά έτσι...

Μετά με αυτόν τον τρόπο (02:13)...

Και για το τέλος άφησε το καλύτερο...

Happy 28th birthday to my man @ousjuice5splash !!Wish you the best!! #OJ5 #modelOJ5 #crazyous #singing #sundayfunday #teamlavrio

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Vangelis Bebis (@vangelis_bebis) στις

Μπορεί να μη συνέχισε στην Ελλάδα, αλλά τα ελληνικά παραμένουν παντού γύρω του και στο μακρινό Καζακστάν. Ο Κρουμπάλι συμφώνησε με την Αστάνα των Παπαθεοδώρου, Κασελάκη και Κατσίβελη και ο Έλληνας κόουτς τού έχει δώσει πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο ίδιος με ύψος λίγο πάνω-λίγο κάτω από τα 2 μέτρα, στην πρώτη του σεζόν στην VTB, δείχνει ότι δεν υπάρχει μόνο ένας Κάιλ Χάινς στη λίγκα. 

Η regular season ολοκληρώθηκε με τον 29χρονο να μετρά 12.4 πόντους και 7.6 ριμπάουντ ανά αγώνα, κρατώντας μάλιστα το καλύτερο για το τέλος. Στο παιχνίδι με την Χίμκι, όπου η νίκη γλίστρησε από τα χέρια της Αστάνα με δραματικό τρόπο, ο σούπερ αθλητικός σέντερ της ομάδας του Παπαθεοδώρου τέλειωσε με 29 πόντους και 13 ριμπάουντ. 

Το SDNA τον εντόπισε στη μακρινή Αστάνα κι εκείνος παρά το προχωρημένο της ώρας (ήταν 2 τα ξημερώματα στο Καζακστάν, την ώρα που πραγματοποιήθηκε η κλήση) ξεκίνησε με ένα... ελληνικότατο «τι γίνεται, φίλε;» και προχώρησε παρουσιάζοντας την ιστορία του κι εκφράζοντας την επιθυμία του να γυρίσει στην Ελλάδα για μία από τις top ομάδες του πρωταθλήματος. 

-Πριν από λίγες ώρες χάσατε μια μεγάλη ευκαιρία, για να πετύχετε τη νίκη της χρονιάς. Πόσο σε πίκρανε το φινάλε;

«Άσχημος τρόπος να χάνεις ένα παιχνίδι, φίλε μου. Γυρίσαμε από μία κατάσταση που έμοιαζε τελειωμένη και νομίζω πως, μόνο και μόνο για την ανατροπή, μάς άξιζε η νίκη. Δεν ήρθε, αλλά τουλάχιστον καταφέραμε να δείξουμε την ταυτότητα που έχουμε ως ομάδα και η οποία έχει ως χαρακτηριστικό να μη θεωρούμε ποτέ κανένα ματς χαμένο». 

-Από τον ήλιο του Λαυρίου στις «πολικές» θερμοκρασίες της Αστάνα. Δύσκολη μετάβαση, ακούγεται...

«Μπορείς να το πεις και πολιτισμικό σοκ. Αν τα βάλεις κάτω, το καλοκαίρι ξεκίνησα από μία κατάσταση για να πάω στην εντελώς αντίθετη. Στο Λαύριο η θάλασσα ήταν δίπλα μου, αγαπούσα αυτές τις συνθήκες. Μου αρέσει η ζέστη, να κάνω βόλτες χωρίς να με σταματά ο καιρός. Και κατέληξα σε ένα μέρος που το κρύο είναι τσουχτερό. Προσαρμόστηκα γρήγορα όμως και δεν μπορώ να έχω παράπονο από τη ζωή μου εδώ. Η Αστάνα είναι μία μοναδική πόλη ως προς την αρχιτεκτονική της, σίγουρα είναι πολύ μοντέρνα. Το μπάσκετ με έχει ταξιδέψει παντού. Από την Ατλάντα που μεγάλωσα, μέχρι την Αγγλία, τη Σλοβενία και τώρα εδώ. Η μαγεία του παιχνιδιού». 

-Τελικά ποιος είναι ο «Ousjuice» (σ.σ. το όνομα που χρησιμοποιεί στα social media); 

«Αυτός είμαι εγώ. Είμαι μία "εταιρία", ένα brand από μόνος μου (γέλια). Λοιπόν, στο κολέγιο το όνομά μου (σ.σ. Ουσμάν) δυσκόλευε τους συμπαίκτες μου. Τούς πρότεινα να με φωνάζουν "Ους". Εκείνοι κόλλησαν και το "juice" και για όλο το πανεπιστήμιο έγινα πια ο "Οusjuice". Σπούδασα marketing, οπότε σκέφτηκα πως θα είναι καλό να ποντάρω σε αυτό το brand. Πλέον με τη βοήθεια της αρραβωνιαστικιάς μου φτιάχνουμε ρούχα και logos με αυτή την ονομασία».

-Έχεις επιστρέψει ποτέ στις αφρικανικές σου ρίζες; Διάβασα πως κατάγεσαι από την Γκάμπια. 

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Ατλάντα. Τα περισσότερα μέλης της οικογένειάς μου προέρχονται από την Γκάμπια κι εγώ είχα την ευκαιρία να την επισκεφτώ οκτώ χρόνια πριν. Ξέρω ότι τα πράγματα είναι δύσκολα εκεί, κάποιες αντιξοότητες τις αντίκρισα κιόλας. Ήταν όμως μία όμορφη επιστροφή στις ρίζες, έμαθα πώς μεγάλωσαν οι δικοί μου άνθρωποι. Πάντως είναι πολύ όμορφη χώρα, η δυτική της πλευρά βρέχεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό». 

-Το μπάσκετ πάντως δεν μπήκε νωρίς στη ζωή σου...

«Ήμουν τυχερός σε αυτό το κομμάτι. Δεν ξεκίνησα και πολύ νωρίς την πορεία μου. Ήταν μετά τα 10 χρόνια μου. Είχα πολύ μεγάλο πάθος και μπόλικη ενέργεια. Λάτρευα το ποδόσφαιρο, η Ρεάλ Μαδρίτης είναι η ομάδα μου. Σκεφτόμουν και το ποδόσφαιρο, κάθε φορά που άνθρωποι αμφισβητούσαν τις πιθανότητες που είχα να παίξω επαγγελματικό μπάσκετ. Ευτυχώς, η οικογένειά μου με βοήθησε να καταλήξω σε αυτό το άθλημα, ενώ υπήρχαν και πάρα πολλές ώρες που πέρασα με τον αδερφό μου παίζοντας μπάσκετ στην αυλή.

Στο high school (W.D. Mohammed), αν και τα πήγαινα αρκετά καλά, δεν με προώθησαν όσο θα μπορούσαν για να βρεθώ σε ένα μεγάλο κολέγια. Δεν είχα προβολή, αλλά κατάφερα να εκμεταλλευτώ ένα καλοκαιρινό camp της περιοχής και να με εμπιστευτεί το Georgia State. Πάντα ένιωθα λίγο... Ρόκι Μπαλμπόα, να σου πω την αλήθεια (γέλια). Συνάντησα αρκετές δυσκολίες κι αδικίες, αλλά κατάφερα να χτίσω τη δική μου πορεία με αργά και σταθερά βήματα, ξεπερνώντας πάντα τον εαυτό μου. Το πιο ευχάριστο όμως είναι πως πάντα είχα επίδραση στην εξέδρα, οι οπαδοί όλων των ομάδων με αγαπούσαν πάντα. Μάλλον έβλεπαν ότι δίνω τα πάντα». 

-Και τελικά κατέληξες να είσαι ένας undersized ψηλός, πάντα κοντύτερος από τους προσωπικούς σου αντιπάλους.

«Ναι, η γνωστή ιστορία. Αν το δούμε μπασκετικά και από άποψη σωματοδομής, δεν είμαι σέντερ, είμαι περισσότερο γκαρντ. Στο high school, είδαν την αθλητικότητά μου και αποφάσισαν ότι θα πρέπει να παίξω πάουερ φόργουορντ. Αργότερα, στο κολέγιο, ήρθε η ώρα να γίνω σέντερ. Ήμουν σε μία κατηγορία που δεν είχε πολλούς παίκτες πάνω από τα 2.10, οπότε αυτό με βοήθησαν. Όλοι έλεγαν ότι παίζω σαν να είμαι ψηλότερος. Αλλά πάντα αμφέβαλαν: "Πώς θα τα καταφέρει ο Κρουμπάλι απέναντι σε ψηλούς;". Εγώ όμως φρόντιζα το σώμα μου, έμαθα να το τοποθετώ σωστά κάτω από το καλάθι και ετοιμαζόμουν για την πρόκληση. Πολλοί διαιτητές απορούσαν. Έβλεπαν να εξουδετερώνω ψηλότερους παίκτες και νόμιζαν ότι κάνω φάουλ και ότι γι' αυτό είχα καλύτερες θέσεις. "Δεν μπορεί να το έκανες αυτό" μου έλεγαν κι έτσι δεν έπαιρνα τα credits που μου αναλογούσαν». 

-Στη VTB δεν είσαι ο μόνος εκπρόσωπος αυτής της σχολής. Γνωρίζεις, υποθέτω, τον Κάιλ Χάινς. 

«Βέβαια, τον θαυμάζω απεριόριστα. Ο Κάιλ Χάινς έδειξε το δρόμο. Πώς ένας undersized ψηλός θα τους νικήσει όλους. Έπαιξε στο κορυφαίο επίπεδο, κέρδισε τρόπαια, είναι απίστευτο. Είναι ένα παράδειγμα για εμένα κι ένας δρόμος που θέλω να ακολουθήσω».

-Απέναντι στην Χίμκι ήσουν εντυπωσιακός. Μεγαλώνει το κίνητρο απέναντι στις κορυφαίες ομάδες;

«Είμαι μαχητής ανεξαρτήτως αντιπάλου. Πάντα θέλω να είμαι καλύτερος απ' τον αντίπαλό μου. Δεν μπορώ να πάρω ρεπό, δεν μπορώ να αλλάξω τον εαυτό μου. Πάντα βάζω την ίδια ένταση. Αυτό έκανα κι απέναντι στην Χίμκι, όπως είχα κάνει και πέρσι απέναντι σε καλές ελληνικές ομάδες».

-Οι Έλληνες σε... κυνηγούν. Έφυγες από την Ελλάδα, αλλά μετά τον Χρήστο Σερέλη ένας ακόμη Έλληνας κόουτς (σ.σ. Ηλίας Παπαθεοδώρου) βρέθηκε στο δρόμο σου. Πώς είναι η συνεργασία σου μαζί του;

«Οι Έλληνες έχουν μεγάλη παράδοση και ιστορία στο μπάσκετ. Το έμαθα πολυ νωρίς και θεωρώ πως η προσωπικότητά μου τούς ταιριάζει. Πήρα πέρσι μία πρώτη γεύση, με τον κόουτς Σερέλης, που είχαμε εξαιρετική συνεργασία. Φέτος, τα πηγαίνω πάρα πολύ καλά και με τον κόουτς Παπαθεοδώρου. Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που δουλεύει και που προσεγγίζει εμάς τους παίκτες. Θεωρώ ότι κι αυτός αγαπά το πάθος και τη δουλειά μου. Προσωπικά, δεν μπορώ να μην είμαι ευχαριστημένος που βρήκα δύο πολύ αξιόλογους και δουλευταράδες προπονητές, οι οποίοι μου έχουν φερθεί απόλυτα δίκαια».

-Αρκετοί απόρησαν που το όνομά σου δεν ακούστηκε, το καλοκαίρι, για κάποια ελληνική ομάδα ύστερα από τόσο καλή σεζόν με το Λαύριο. 

«Να σου πω την αλήθεα, δεν υπήρχε κάποια προσέγγιση. Ίσως να μην ήταν η κατάλληλη στιγμή. Προσωπικά, θα έβλεπα τον εαυτό μου να επιστρέψει στην Ελλάδα για μία από τις 4-5 μεγάλες ομάδες. Θα ήταν τεράστιο επίτευγμα για την καριέρα μου. Είναι ο στόχος μου να φτάσω στο επίπεδο της Euroleague, όπως και να διεκδικήσω ο, τι πιθανότητες μου αναλογού για το ΝΒΑ μέσω του summer league». 

-Tι περιλαμβάνει το πρόγραμμα για εσάς τώρα;

«Στα πλέι οφ θα αντιμετωπίσουμε την ΤΣΣΚΑ και σίγουρα θα δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό, ώστε να διεκδικήσουμε μία μεγάλη έκπληξη. Ωστόσο, προηγείται το Final Four του εγχώριου πρωταθλήματος. Η Αστάνα έχασε πέρσι τον τίτλο κι έτσι φέτος έχουμε πολύ μεγάλο κίνητρο να πάρουμε τον τίτλο. Ξεκινάμε από αυτό και σταδιακά θα ετοιμαστούμε και για τους πρωταθλητές Ευρώπης». 

-Θα ήθελα να κλείσουμε με μία αναφορά στη σχέση σου με την ελληνική μουσική. Το περσινό video του Βαγγέλη Μπέμπη έγινε viral

«Φίλε... Αυτά τα παιδιά. Δεν μπορώ να σταματήσω να γελάω. Αγαπώ πολύ τους περσινούς συμπαίκτες μου, μού μάθαιναν ελληνικά τραγούδια και περνούσαμε τέλεια. Αν γυρίσω στην Ελλάδα, ίσως να δοκιμάσω να βρω αυτόν τον τραγουδιστή και να τραγουδήσουμε μαζί». 

Close
Ουσμάν Κρουμπάλι: Ένας... Κάιλ Χάινς στα βάθη της Ασίας
Χρόνος ανάγνωσης: 7’