MENU

Όποιος πιστεύει ότι μπορεί να προβλέψει πως θα παίζει και τι θα πετύχει μια ομάδα, μάλλον θα πιστεύει πως μπορεί να διαβάσει τα μελλούμενα στα χαρτιά ή σε κάποια γυάλινη σφαίρα… Ανάλογα με την ομοιογένεια κάθε ρόστερ, την ποιότητα των μονάδων του, το impact του προπονητή μπορεί κάποιος να κάνει μια εκτίμηση.

Ο Ολυμπιακός είναι άγνωστο πως θα παίζει και τι θα πετύχει, είναι όμως πασιφανές πως η νέα ομάδα των Ερυθρόλευκων θα είναι πολύ περισσότερο ομάδα του Ντέιβιντ Μπλατ, από ό,τι η περσινή. Μετά την προσθήκη του Ουέιντ Μπάλντγουιν η περιφέρεια του Ολυμπιακού σχηματοποιήθηκε σε σημαντικό βαθμό και είναι ξεκάθαρο, αν συγκριθεί με τις προηγούμενες ομάδες του Αμερικανοεβραίου προπονητή πως θα αποτυπώνει πιο έντονα τη φιλοσοφία του και το παιχνίδι που έχει παρουσιάσει στην Ευρώπη παρά η περσινή ομάδα που έφτιαξε και δημιούργησε.

Ο 23χρονος Αμερικανός γκαρντ έρχεται για να συμπληρώσει τους Μπράντον Πολ, Κέβιν Πάντερ και Βασίλη Σπανούλη, πίσω από τους οποίους θα υπάρχει ο Αντώνης Κόνιαρης και πιθανότατα ένας ακόμη γκαρντ (ο οποίος μπορεί να είναι ο Ναζ Μήτρου-Λονγκ που είναι βασικός υποψήφιος ή ακόμη ένας Αμερικανός)!

Πέρυσι ο Ολυμπιακός είχε περιφέρεια που απαρτιζόταν από τους Σπανούλη (που αντιμετώπισε προβλήματα τραυματισμών), τον «άγουρο» Ουίλιαμς-Γκος που προοριζόταν ως μελλοντικός κουμανταδόρος και το πλάνο ήθελε να έχει περισσότερες αρμοδιότητες και τους Στρέλιενκς, Τίμα, Τουπάν, Μάντζαρη. Ξεκάθαρα ευρωπαϊκή, διόλου αμερικανική.

Στο Μιλάνο, το 2014, η Μακάμπι έκανε στο φάιναλ-φορ το «θαύμα» με τον Ντέιβιντ Μπλατ να έχει δώσει το τιμόνι στους Ράις, Χίκμαν και δίπλα τους να έχει τους Ίνγκλις, Σμιθ και μια… ντουζίνα ακόμη αμερικανοθρεμμένους παίκτες. Στη Νταρουσαφάκα, που είναι το τελευταίο δείγμα γραφής του Μπλατ πριν από τον Ολυμπιακό, είχε δώσει το κουμάντο στους Ουοναμέικερ, Ουίλμπεκιν και Κλάιμπερν.

Είναι φανερό πως ο Μπλατ εκτίμησε ότι το περσινό «πείραμα» του δεν λειτούργησε και αγωνιστικά ίσως να το θεωρεί το πιο σημαντικό πρόβλημα του περσινού ρόστερ. Έτσι πίσω από τον έμπειρο και ικανό σκόρερ, Μπράντον Πολ, την «καλαθομηχανή», Κέβιν Πάντερ που προέρχεται από δύο εξαιρετικές χρονιές στις οποίες κατέκτησε τον τίτλο του MVP στα ισάριθμα φάιναλ-φορ του Basketball Champions League και τον Βασίλη Σπανούλη, ο προπονητής του Ολυμπιακού προτίμησε έναν παίκτη, με κίνητρο, ικανότητα στην «αλλαγή του ρυθμού», πολύ καλό αμυντικό και με σημαντικά αθλητικά προσόντα.

Για τον Ουέιντ Μπάλντγουιν (26χρ, 1μ90) έχουν γίνει αναλύσεις πλείστες. Στον Ολυμπιακό ο Μπλατ τον προορίζει για τον παίκτη που θα μπαίνει για να αλλάζει τον ρυθμό. Με το τεράστιο άνοιγμα χεριών (2μ09), θα προσπαθεί να είναι σημαντικός στην αμυντική λειτουργία της ομάδας του, καθώς κλέβει μπάλες και κάνει πολλά από τα αγαπημένα, του Ρικ Πιτίνο, deflections. Βλέπει γήπεδο και μπορεί να σουτάρει αλλά θέλει «χαλινάρι» στο κομμάτι των επιλογών, ενώ εκτελεστικά τείνει να αποκτήσει τη ταμπέλα του streaky. Η επιλογή του Ντέιβιντ Μπλατ έγινε με αυτά τα κριτήρια και φαίνεται πως ήθελε να θωρακίσει με αθλητικά προσόντα και ικανότητα στο σκορ από «1vs1» καταστάσεις την περιφέρεια του, ώστε να μην «κολλάει» στην επίθεση όπως συνέβαινε πέρυσι αρκετές φορές.

Γενικώς, οι ξένοι του Ολυμπιακού στην περιφέρεια δεν έχουν χάρισμα στη δημιουργία όμως δεν είναι αυτό το θέμα μας εν προκειμένω. Το θέμα είναι πως είτε λόγω της επιλογής των Ερυθρολεύκων να μην αγωνιστούν στην Α1, είτε για λόγους που έχουν να κάνουν στο μπάτζετ, είτε λόγω προτίμησης του προπονητής, ή για όλα αυτά μαζί, ο εφετινός Ολυμπιακός (μετά την προσθήκη του Χαπ, προηγουμένως του Ρούμπιτ και όπως αναμένεται και του Κουζμίνισκας, μόνο και μόνο επειδη ο προπονητής των Ερυθρολεύκων τον είχε επιλέξει και στη Νταρουσαφάκα αλλα δεν αγωνίστηκε ποτέ καθώς βρήκε συμβόλαιο στο ΝΒΑ) είναι πολυ περισσότερο ομάδα του Μπλατ από ότι η περσινή.

Το τι θα πετύχει; Ουτε τα χαρτιά αν ρίξουμε, ούτε κάποια γυάλινη σφαίρα μπορεί να μας το πει… Θα το δούμε στο παρκέ.

Ρόστερ με την υπογραφή του Μπλατ
EVENTS