MENU

Θα μπορούσε να είναι απόμακρος. Λιγομίλητος και σνομπ, αδιάφορος και... ξερός. Κι όμως! Πέρσι σάρωσε κάθε ατομική και ομαδική διάκριση, ως ηγέτης της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, και στη συνέντευξη του στο sdna.gr ήταν απλά ο... Νάντο. Χαμογελαστός και ευδιάθετος, πρόθυμος ακόμη και να ξεπεράσει το όριο που είχε τεθεί στο «χρονοδιάγραμμα» της συνέντευξης.

Κορυφαίος στην Euroleague, κορυφαίος στην VTB, «killer» και δημιουργός σε κάθε παρκέ της Ευρώπης. Ένας MVP, όμως, που δεν έχει «ψηλώσει» υπερβολικά, που αναγνωρίζει την ειλικρίνεια του κόουτς Ιτουδη («από την πρώτο τηλεφώνημα, μού εξήγησε τι θέλει»), που ξέρει και δέχεται να... μοιράζεται ευθύνες και βάρη με τον έτερο σταρ της ομάδας (Μίλος Τεόντοσιτς). Βγάζει το καπέλο σε σταθερές αξίες του ευρωπαϊκού μπάσκετ (Δημήτρης Διαμαντίδης και Βασίλης Σπανούλης), μολονότι τον έχουν... πληγώσει, εξηγεί πώς περνά κάποιος από το status του σπουδαίου παίκτη σε αυτό του απόλυτου MVP και φτάνει μέχρι την ανάλυση για το πώς βλέπει ένας παίκτης του κορυφαίου επιπέδου τις υποχρεώσεις του με την Εθνική ομάδα.

Δεν είναι τέλειος, δεν «χαϊδεύει» τους πάντες επειδή τού δίνεται δημόσιο βήμα. Εκνευρίζεται αν χρειαστεί και το δείχνει: το... θανατηφόρο βλέμμα και η κοφτή και άμεση απάντηση σε ερώτηση σχετικά με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς είναι ενδεικτική. «Όταν χάνεις, βρίσκεις δικαιολογίες», ήταν η χαρακτηριστική απόκριση του Ντε Κολό μιλώντας για διαιτητικά παράπονα, που έκανε ο «Ζοτς» μετά τον τελικό του Final Four του Βερολίνου, πριν βάλει στην κουβέντα τον θρύλο των Σαν Αντόνιο Σπερς, Γκρεγκ Πόποβιτς.

Ομπράντοβιτς, όμως: όνομα - κλειδί. Το 2010, όταν ο Σέρβος ήταν το «αφεντικό» στον Παναθηναϊκό, το όνομα του Ντε Κολό... έπαιζε για τους «πράσινους». Ο Γάλλος εξηγεί τι είχε συμβεί τότε, ενώ με τη συζήτηση να φτάνει στο κεφάλαιο «μεταγραφή και συμβόλαια» ο MVP της περσινής σεζόν εξήγησε την απόφασή του να κρατήσει φέτος το κεφάλι στην... από 'δω πλευρά του Ατλαντικού και τα πόδια ριζωμένα σε ρωσικό έδαφος, την ώρα που το ΝΒΑ τον καλούσε ξανά.

Ο Ντε Κολό δεν «μάσησε» τα λόγια του σε μια κουβέντα που ξεκίνησε απο την προετοιμασία των πρωταθλητών Ευρώπης και κατέληξε στην κατάθεση μιας ενδιαφέρουσας εκδοχής για το talk of the town του ελληνικού μπάσκετ: γιατί σταματούν νωρίς οι παίκτες από την Εθνική; Κάπου ανάμεσα σ' αυτά, στέκεται και στην ερώτηση που ακούει από όλους και η οποία έχει στο επίκεντρο τον... συνέταιρο στο έγκλημα, Μίλος.

Ποιες είναι οι πρώτες εικόνες σου από την φετινή ΤΣΣΚΑ; Τι θα αλλάξετε τη νέα σεζόν;

«Προς το παρόν είναι δύσκολο να πούμε πολλά πράγματα. Εγώ και ο Μίλος μόλις ενσωματωθήκαμε στην ομάδα και έχουμε παίξει μαζί μόνο δύο παιχνίδια. Χρειαζόμαστε τους παίκτες που λείπουν με την εθνική Ρωσίας και εκείνους που είναι τραυματίες. Οπότε, αυτό που θέλουμε τώρα είναι να δουλέψουμε και να βελτιώσουμε το παιχνίδι μας, όπως κάναμε πέρυσι όλη τη σεζόν. Στόχος μας είναι να είμαστε έτοιμοι στο ξεκίνημα της χρονιάς».

Πώς είναι η συνεργασία σου με τον κόουτς Ιτούδη μέχρι στιγμής;

«Όλα είναι εξαιρετικά. Χρόνο με τον χρόνο γνωριζόμαστε καλύτερα. Αυτό είναι σημαντικό για μία ομάδα. Είναι σημαντικό να έχεις καλές σχέσεις με τους προπονητές, αλλά και με τους υπόλοιπους συμπαίκτες σου. Πραγματικά, είναι σπουδαίο».

Ένιωσες πως η περσινή ήταν η... now or never χρονιά για την ΤΣΣΚΑ; Τι άλλαξε πνευματικά σε σχέση με την προπερσινή σεζόν και πόσο μεγάλο ρόλο έπαιξαν οι ικανότητες του Ιτούδη στο κομμάτι της πνευματικής προετοιμασίας;

«Δεν θα έλεγα πως ήταν μια σεζόν "now or never". Κάθε χρόνο αυτό λέει ο κόσμος. Εμάς πρώτος στόχος είναι να πηγαίνουμε στο Final Four. Από εκεί και πέρα, κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να πάρουμε τον τίτλο. Ποτέ δεν είναι εύκολα. Έχεις να παίξεις αρχικά τον ημιτελικό και ύστερα ένα ματς τίτλου. Πρέπει να είσαι έτοιμος για αυτά τα παιχνίδια.

Η διαφορά την περασμένη σεζόν ήταν το πόσο συγκεντρωμένοι ήμασταν καθ' όλη τη διάρκεια της στις προπονήσεις και τους αγώνες. Γίναμε καλύτερη ομάδα και ήμασταν έτοιμοι για τα δύο παιχνίδια του Final Four».

Πόσο σε βοήθησε ο Δημήτρης Ιτούδης για να φτάσεις στο περσινό βραβείο του MVP;

«Ξέρεις, από την πρώτη στιγμή που μίλησα μαζί του τηλεφωνικά, μου εξήγησε τι ακριβώς θέλει από εμένα και πώς μπορώ να βοηθήσω την ομάδα να πάρει αποτελέσματα. Μέρα με την μέρα προπονήθηκα σκληρά για να γίνω καλύτερος παίκτης. Ήθελα να βελτιωθώ τόσο εντός παρκέ, όσο και εκτός. Με βοήθησαν σε αυτό οι προπονητές και οι συμπαίκτες μου. Όταν η ομάδα παίζει καλό μπάσκετ, όπως κάναμε πέρυσι, είναι πάντα ευκολότερο για έναν παίκτη να παίξει στα... κόκκινα. Ήταν πιο εύκολο για εμένα να παίξω όσο καλύτερα μπορούσα. Ο κόουτς με πίστεψε και μου έδωσε ευθύνες. Τις πήρα αυτές τις ευθύνες αυτή τη διετία και του απέδειξα πως μπορώ να τις χειριστώ βήμα - βήμα».

Αναφέρθηκες στις ευθύνες που παίρνεις στην ΤΣΣΚΑ. Στις θέσεις των γκαρντ εσύ και ο Μίλος Τεόντοσιτς έχετε τις περισσότερες. Πώς είναι να παίζεις δίπλα του;

«Πάντα μου γίνεται αυτή η ερώτηση! Και πάντα απαντώ το ίδιο... Είναι ευχαρίστησή μου να παίζω με τον Μίλος. Πρόκειται για έναν σπουδαίο παίκτη. Και στους δυο μας αρέσει να δημιουργούμε και να επιβάλουμε τον ρυθμό μας στο παρκέ. Από την πρώτη μέρα που τον γνώρισα προσπαθήσαμε να έχουμε καλή επικοινωνία, ώστε να βελτιωνόμαστε και να γινόμαστε καλύτεροι μέσα στον αγώνα. Θέλουμε να βοηθάμε την ομάδα να είναι καλύτερη, αυτό είναι το σημαντικό. Παίζουμε καλά μαζί».

Υπάρχουν αρκετές φορές που μία πάσα, μία ασίστ ή ένα «τρελό» σουτ του Μίλος έχουν εκπλήξει εμάς που βρισκόμαστε έξω από τις τέσσερις γραμμές. Έχει συμβεί και σε εσένα αυτό;

«Ναι, το έχω πάθει. Αυτή είναι η ποιότητά του. Μπορεί να βάλει δύσκολα σουτ τη στιγμή που νομίζεις πως όλα είναι δύσκολα. Είναι ένας τρομερός δημιουργός. Όπως είπα, παίζουμε καλά γιατί έχουμε συνολικά μια καλή ομάδα. Έχουμε παίκτες που σέβονται τι μπορούμε να κάνουμε στο παρκέ και συνεισφέρουν με τον τρόπο τους».

Όταν πήγες πέρυσι στο Βερολίνο, πίστευες ότι θα πάρεις το βραβείο του MVP της regular season; Σε ρωτάμε γιατί όλοι έλεγαν πως ο νικητής θα ήσουν ή εσύ ή ο Γιάννης Μπουρούσης.

«Ποτέ δεν ξέρεις. Έκανα ό,τι μπορούσα στο γήπεδο για να είμαι ο καλύτερος παίκτης που μπορώ να είμαι. Αυτό είναι που μετράει για εμένα. Φτάσαμε στο Final Four και πήραμε τον τίτλο. Είναι ωραίο να είσαι ο MVP, αλλά στο τέλος δεν μπορείς να ελέγξεις τι θα πει ο κόσμος».

Μιλώντας για τον Μπουρούση... Πώς σου φάνηκε η μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό Superfoods; Πιστεύεις πως αυτή η προσθήκη μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα;

«Ειλικρινά, δεν ξέρω. Πρέπει να ρωτήσετε εκείνους. Έχασαν αυτό το καλοκαίρι έναν από τους βασικούς τους παίκτες. Θα αναγκαστούν να αλλάξουν λίγο τα συστήματά τους και το πώς αγωνίζονται. Δεν ξέρω τι θα κάνουν. Γνωρίζουμε όλοι πως ο Μπουρούσης είναι εξαιρετικός παίκτης. Θα δούμε...».

Κάτι τελευταίο σχετικά με το περσινό Final Four... Σε πείραξε που μετά τον τελικό ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς στάθηκε στη διαιτησία και ανέφερε ότι έκανες βήματα;

«Όταν χάνεις, πάντα βρίσκεις δικαιολογίες. Δεν λες ποτέ: "Εντάξει, η ομάδα μου έχασε, οι αντίπαλοι το άξιζαν". Ο μόνος προπονητής που είδα να το λέει αυτό είναι ο Γκρεγκ Πόποβιτς. Είναι ο μοναδικός που έχω δει να λέει: "Η άλλη ομάδα άξιζε να νικήσει, πρέπει να δούμε γιατί χάσαμε". Πήραμε τον τίτλο, έχει κατακτήσει και εκείνος πολλούς. Το πιο σημαντικό είναι να νικάς στο παιχνίδι.

Κάναμε ένα εξαιρετικό πρώτο ημίχρονο. Στη συνέχεια, έπαιξαν σκληρά, δυνατά, θέλησαν να επιστρέψουν στο ματς και το κατάφεραν. Έκαναν ένα πολύ καλό δεύτερο ημίχρονο. Στο τέλος, θα έλεγα πως έτσι είναι το μπάσκετ. Μια ομάδα θα νικήσει, η άλλη θα χάσει. Από την δική μου οπτική γωνία, αξίζαμε τη νίκη. Μέσα στη σεζόν δουλέψαμε σκληρά. Φυσικά, μιλάμε για ένα παιχνίδι, όμως πρέπει να σκεφτόμαστε τι κάναμε συνολικά μέσα στη σεζόν»

Βρίσκεστε στην Αθήνα για το φιλικό με την ΑΕΚ και για το τουρνουά προς τιμήν του Δημήτρη Διαμαντίδη. Πες μας την άποψή σου για τον πρώην αρχηγό του Παναθηναϊκού Superfoods...

«Πραγματικά, τι να πω για εκείνον; Είναι μεγάλος παίκτης. Είχε μια αξιοθαύμαστη καριέρα, στην οποία πήρε όλα τα βραβεία και τους τίτλους με την ομάδα του και την Εθνική του. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να σέβεσαι όσα πέτυχε μέσα και έξω από το παρκέ. Όταν βλέπεις τι έκανε, καταλαβαίνεις πως δεν πρόκειται μόνο για έναν μπασκετμπολίστα. Όταν βγαίνει από το γήπεδο όλοι τον κοιτάζουν με θαυμασμό και ακούν τι έχει να πει. Είναι σπουδαίος».

Ποια στιγμή της καριέρας του θυμάσαι πιο έντονα;

«Η στιγμή που θυμάμαι είναι το τρίποντο που έβαλε κόντρα στη Γαλλία. Δεν παρακολουθούσα το παιχνίδι ζωντανά τότε, όμως το είδα μερικά χρόνια μετά. Ήταν φανταστικό. Ήμασταν μπροστά σε όλο το ματς, το είχαμε στα χέρια μας, αλλά έβαλε ένα δύσκολο σουτ, όπως έκανε σε όλη την καριέρα του».

Είναι αλήθεια πως όταν αγωνιζόσουν στη Βαλένθια ο Παναθηναϊκός είχε κάνει κίνηση για να σε αγοράσει;

«Ναι. Βέβαια, δεν ξέρεις ποτέ αν κάτι είναι αληθές ή όχι. Θυμάμαι πως είχα επικοινωνήσει μαζί τους. Πιο πολύ ο ατζέντης μου μιλούσε μαζί τους, ήταν η εποχή που προπονητής του Παναθηναϊκού ήταν ο Ομπράντοβιτς. Υπήρξαν κάποιες επαφές».

Σε εξιτάρει να παίζεις κόντρα στον Βασίλη Σπανούλη, ειδικά μετά τα τρίποντα που έβαλε στον ημιτελικό του Final Four της Μαδρίτης; Έχεις ένα επιπλέον κίνητρο όταν παίζεις απέναντί του;

«Δεν ξέρω αν έχω επιπλέον κίνητρο, αυτό είναι μια "μεγάλη κουβέντα". Κάθε φορά, σε κάθε παιχνίδι έχεις κίνητρο. Κάθε ματς είναι σημαντικό, τίποτα δεν είναι εύκολο. Όταν παίζεις ένα μεγάλο παιχνίδι, πάντα είναι ο παίκτης που έχεις απέναντί σου. Ο Σπανούλης είναι ένας από τους καλύτερους παίκτες της Ευρώπης. Όπως είπα για τον Διαμαντίδη, και εκείνος έχει κερδίσει σχεδόν τα πάντα.

Είναι ωραίο να παίζεις κόντρα σε τέτοιους αντιπάλους. Τη μία φορά μπορεί να χάσεις. Τη δεύτερη θα μάθεις τι έκανες λάθος και θα προσπαθήσεις να μην το κάνεις ξανά. Έτσι μαθαίνεις από το παρελθόν σου».

Γύρισες από το ΝΒΑ και σάρωσες τα βραβεία. Κάτι παρόμοιο είχαν κάνει μετά από όχι και τόσο καλά περάσματα από το ΝΒΑ παίκτες όπως οι Σαρούνας Γιασικεβίτσιους και Βασίλης Σπανούλης, για τον οποίον μιλούσαμε τώρα. Τελικά, η Αμερική αλλάζει τόσο πολύ έναν παίκτη ακόμη και αν δεν έχει πολύ μεγάλο χρόνο συμμετοχής;

«Δεν θέλω να πω αν μπορούμε να συγκρίνουμε εκείνον και εμένα, γιατί όλοι οι παίκτες είναι διαφορετικοί. Ωστόσο, ακόμα και αν δεν έπαιζα πολύ στο ΝΒΑ ή αν δεν είχα ευκαιρίες να παίξω αρκετά, προσωπικά συνέχιζα να δουλεύω σκληρά κάθε μέρα. Την περίοδο που ήμουν στο Σαν Αντόνιο είχαμε μερικούς καλούς προπονητές στο σταφ, που δουλεύουν μαζί σου και θέλουν να σε κάνουν καλύτερο. Δεν έπαιξα πολύ, αλλά έμαθα πολλά. Το σημαντικό είναι να έχεις την ευκαιρία να παίξεις και να πάρεις ευθύνες. Μετά, αν έχεις την ποιότητα μπορείς να γίνεις σπουδαίος παίκτης»

Τι σε έκανε να ανανεώσεις το συμβόλαιό σου με την ΤΣΣΚΑ, κατά τη διάρκεια ενός καλοκαιριού που πολλοί σταρ της Euroleague, όπως ο Σέρχιο Ροντρίγκεθ και ο Μάλκολμ Ντιλέινι, πήγαν στο ΝΒΑ; Εξακολουθείς να έχεις τον «μαγικό κόσμο» στο μυαλό σου;

«Τα τελευταία δύο χρόνια ήταν τα καλύτερα που θα μπορούσα να έχω στην καριέρα μου. Νιώθω πως στο ΝΒΑ ποτέ δεν ξέρεις ακριβώς τι θα συμβεί. Φυσικά, μπορείς να παίζεις. Πλέον μπορείς να παίζεις μέχρι 38 χρόνων ή και παραπάνω. Οπότε, έχω χρόνο μπροστά μου. Αν θελήσω να επιστρέψω στο ΝΒΑ, θα περιμένω για λίγο και θα δω τι θα γίνει. Αυτή τη στιγμή είμαι χαρούμενος που παίζω μπάσκετ και ανήκω σε μια ομάδα που θέλει να πάρει άλλη μια Euroleague, άλλη μια VTB League. Θέλω να παίζω σε μια ομάδα που στοχεύει στην κατάκτηση τίτλων».

Πόσο σε «μεγάλωσε» ως προσωπικότητα το γεγονός ότι συνυπήρξες για πολλά χρόνια με τον Τόνι Πάρκερ στους Σαν Αντόνιο Σπερς και στην εθνική Γαλλίας;

«Νομίζω πως οι διαφορές μεταξύ των παικτών φαίνονται κατά τη διάρκεια της σεζόν, όταν έχεις χρόνο να δουλέψεις στο παιχνίδι σου. Στην εθνική ομάδα πας για δύο μήνες. Όπως λέω συνέχεια, πας στην εθνική για να την βοηθήσεις πραγματικά και να κάνεις ό,τι σου ζητηθεί. Όταν είσαι στον σύλλογό σου, κατά τη διάρκεια της σεζόν, λες: "Κοίτα, είμαι καλύτερος από τον άλλον, δουλεύω πιο σκληρά, πρέπει να παίζω περισσότερο". Στην εθνική δεν παίζει ρόλο η άποψή σου. Πηγαίνεις εκεί, περνάς δύο μήνες με την ομάδα. Γνωρίζεις από την αρχή πως ο κόουτς θα πρέπει να πάρει κάποιες αποφάσεις και πρέπει να τις αποδεχθείς, γιατί στην ομάδα όλοι οφείλουν να βρίσκονται στην ίδια γραμμή.

Σχετικά με τον Τόνι Πάρκερ... Τον ήξερα από την εθνική και από τους Σπερς. Είναι σπουδαίος παίκτης και εκείνος. Είναι πάντα πολύ σημαντικό να μαθαίνεις πώς παίζει ένας τέτοιος παίκτης. Όπως είπα και για τον Σπανούλη... Όταν παίζεις αντίπαλός του μαθαίνεις μερικά πράγματα και προσπαθείς να βελτιώσεις το δικό σου παιχνίδι».

Είσαι έτοιμος να γίνεις ο επόμενος ηγέτης της Γαλλίας, μετά την απόσυρση του Πάρκερ;

(γελάει) «Όχι, όχι! Έχουμε ήδη τον Μπορίς Ντιό, που θα συνεχίσει στην εθνική. Για εμένα το "αρχηγός" είναι απλά μια λέξη. Το θέμα είναι να δείχνεις τον χαρακτήρα σου στο παιχνίδι, στο παρκέ, αλλά και έξω από αυτό. Αυτό προσπαθώ να κάνω. Το συγκεκριμένο κομμάτι το έχω βελτιώσει σημαντικά από τότε που ήρθα στην ΤΣΣΚΑ».

Απολαμβάνεις να παίζεις για την εθνική Γαλλίας;

«Ναι, φυσικά! Είναι σαν οικογένεια η εθνική».

Σε ρωτάμε για το αν το απολαμβάνεις γιατί πολλοί παίκτες στην Ελλάδα αποσύρονται από την Εθνική όταν είναι 30 ετών ή λίγο μεγαλύτεροι, όπως έκανε ο Διαμαντίδης, ο Σπανούλης και ο Ζήσης και έχει δημιουργηθεί μεγάλη συζήτηση γύρω από τις συγκεκριμένες αποφάσεις...

«Θεωρώ πως είναι ανάλογα την περίπτωση. Όταν παίζεις για μια εθνική που χάνει κάθε καλοκαίρι, είναι λογικό να περνάς δύσκολες στιγμές. Δεν έχεις διακοπές, δεν έχεις χρόνο για ξεκούραση, πας στην εθνική και χάνεις. Θυμάμαι πως όταν ξεκινήσαμε εμείς την πορεία με την εθνική Γαλλίας ήμασταν πραγματικά χαμηλά. Τα πρώτα δύο - τρία καλοκαίρια ήμουν μαζί τους, αλλά χάναμε συνέχεια. Άμα χάνεις τελειώνει το καλοκαίρι σου και λες: "Πέρασαν δύο μήνες και δεν κάναμε τίποτα". Μόλις ξεκινήσαμε να νικάμε και να παίρνουμε τίτλους, "βρήκαμε" περισσότερο ενθουσιασμό. Τώρα έχουμε μια νέα γενιά που έρχεται, θέλουμε να "χτίσουμε" μια καινούργια ομάδα και να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να συνεχίσουμε να κερδίζουμε».

Ντε Κολό: «Όταν χάνεις, βρίσκεις δικαιολογίες και... αποσύρεσαι»
EVENTS