Close

Τζαμάρ Ουίλσον: Ένας Φινλανδός από το... Μπρονξ στον δρόμο της ΑΕΚ!

Για να φτάσει στην... Γη της Επαγγελίας ταλαιπωρήθηκε αρκετά. Μια απόφαση, όμως, ήταν αρκετή για να αλλάξει τα πάντα. Ο Τζαμάρ Ουίλσον δεν είναι παίκτης της... σειράς και η ιστορία του αποδεικνύει του λόγου το αληθές!

Στην Αμερική των 80s και των 90s η πλειοψηφία των νεαρών παιδιών και δη των Αφροαμερικανών, έχουν έναν μεγάλο στόχο: Να παίξουν μπάσκετ και να φτάσει η χάρη τους ως το NBA. Να διεκδικήσουν, δηλαδή, το Αμερικάνικο Όνειρο και να χαράξουν την δική τους –λαμπρή- πορεία στα παρκέ. Ο Τζαμάρ Ουίλσον δεν είναι η εξαίρεση, αλλά η επιβεβαίωση του κανόνα αυτού.

Ο ίδιος, γεννηθείς στις 22 Φεβρουαρίου του 1984 στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης ήθελε να ξεφύγει από την... σκληρή πλευρά της πόλης και να «φτιάξει» το όνομά του ως μπασκετμπολίστας. Σήμερα, 34 χρόνια αργότερα, ο εκρηκτικός γκαρντ έχει καταφέρει να δημιουργήσει την δική του πορεία στα ευρωπαϊκά παρκέ, αγωνιζόμενος σε πολλές ομάδες.

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Η... έκρηξη όμως, ήρθε με την εθνική ομάδα της Φινλανδίας, έχοντας στο πλευρό του παίκτες όπως ο Πέτερι Κόπονεν, ο Σάσου Σαλίν και φυσικά το μεγάλο αστέρι του φινλανδικού μπάσκετ, ο Λάουρι Μαρκάνεν.

Για να φτάσει ως εδώ, όμως, ο Ουίλσον πέρασε πολλά, έκανε χιλιάδες χιλιόμετρα και έφτασε να παίξει σε πρωταθλήματα πολύ χαμηλής δυναμικότητας. Στο μεσοδιάστημα, μάλιστα, πήρε και μια πολύ σπουδαία απόφαση ζωής, η οποία τον άλλαξε μια για πάντα. Και ως παίκτη, αλλά και ως άνθρωπο, βάζοντας τη ζωή του σε μια διαφορετική ρότα!

Τα δύσκολα χρόνια στο Μπρονξ

Από μικρή ηλικία ο Ουίλσον είχε επαφή με το μπάσκετ. Σε αυτό βοήθησαν οι παρέες του, καθώς οι φίλοι του έπαιζαν στα ανοιχτά γήπεδα των ΗΠΑ. Για την ακρίβεια, το παιχνίδι τότε ονομαζόταν «streetball» στις γειτονιές του Μπρονξ και οι κανόνες ήταν... κάπως διαφορετικοί σε σχέση με όσα έχουμε συνηθήσει στα παρκέ. Βλέπετε, ένας από τους άγραφους κανόνες του Μπρονξ είναι πως πάντα τον λόγο έχει ο πιο δυνατός.

Ο Ουίλσον, όμως είχε βρει καταφύγιο εκεί γιατί «ήταν το πιο εύκολο για εμάς να παίξουμε. Και ήταν και το πιο φθηνό. Το μόνο που θέλαμε ήταν μια μπάλα και μια μπασκέτα για να κάνουμε το κομμάτι μας», είχε πει σε παλιότερη συνέντευξή του ο Αμερικανός που περνούσε αρκετές ώρες της μέρας στους δρόμους του Μπρονξ.

Τα πράγματα τότε ήταν τεταμένα. Σε πολύ μεγάλο βαθμό! Η βία και οι φόνοι ήταν καθημερινό φαινόμενο. Ο άσος της Λιετκαμπέλις ήταν παρών και σε ένα περιστατικό βίας στους δρόμους του Μπρονξ. «Παίζαμε μπάσκετ με την παρέα μου στο πάρκο. Ο καιρός ήταν πάρα πολύ καλός και ο κόσμος απολάμβανε τη ζωή. Σε μια στιγμή ακούμε φωνές και καθώς γύρισα το κεφάλι μου είδα έναν τύπο να βγάζει όπλο και πυροβόλησε κάποιον από την παρέα του. Αφήσαμε τα ρούχα μας, την μπάλα, αφήσαμε τα πάντα. Και απλά τρέχαμε», είχε διηγηθεί.

Ήταν μία από τις στιγμές που κατάλαβε πως θα έπρεπε να κάνει κάτι δραστικό για να μην μπλέξει και εκείνος σε προβλήματα. Ουδέποτε, άλλωστε, είχε σαν στόχο είτε να προκαλέσει, είτε να κάνει κακό. Το μόνο που τον ένοιαζε ήταν να παίξει μπάσκετ σε υψηλό επίπεδο.

Θρύλος στο Κολέγιο!

Η εμπειρία του streetball τον βοήθησε αρκετά. Κυρίως στο κομμάτι της ψυχολογίας, καθώς τον έκανε ακόμα πιο σκληρό ως παίκτη, δοκιμάζοντας παράλληλα τις αντοχές και τα όριά του. Εξάλλου πολλές φορές έπαιζε με αντιπάλους που ήταν μεγαλύτεροι, σε ηλικία, από τον ίδιο και είχε τον τρόπο να τους δείξει ότι μπορεί να σταθεί ισάξιος απέναντί τους.

Στην πορεία ο Ουίλσον έφυγε από τους κακόφημους δρόμους του Μπρονξ και είδε την ζωή αλλιώς. Η αρχή έγινε στο High School, όπου φοίτησε στο Our Savior New American School. Εκεί, πέραν όλων των άλλων, φρόντισε να δείξει πως το μεγάλο ταλέντο του ήταν στο μπάσκετ. Από την πρώτη στιγμή έγινε ο ηγέτης της ομάδας του High School και οι αριθμοί του το φανέρωσαν με τον πιο ξεχωριστό τρόπο.

Το κοντέρ, στην senior year του, έγραψε 14,2 πόντους, 5,1 ασίστ, 2,6 ριμπάουντ και 1,9 κλεψίματα κατά μέσο όρο, οδηγώντας τους Pioneers να μετρήσουν ρεκόρ 25-11, σε μια από τις καλύτερες πορείες του σχολείου του στα χρονικά.

Η επόμενη σεζόν τον βρήκε στο Κολέγιο Albany. Ένα μικρό Κολέγιο, στο οποίο όμως κατάφερε να γράψει ιστορία. Εκεί βρέθηκε από το 2002 έως και το 2007, βοηθώντας το Κολέγιό του να αγωνιστεί σε δύο NCAA Division Ι tournaments. Παράλληλα, είχε πάει το παιχνίδι του σε άλλο επίπεδο, όντας με διαφορά ο κορυφαίος της ομάδας του.

Το άρθρο συνεχίζεται μετά τη διαφήμιση

Στην πενταετία που έμεινε στο Albany πέτυχε 2.164 πόντους, οι οποίοι είναι και οι περισσότεροι στην ιστορία του Κολεγίου, ενώ έγινε ο παίκτης με τις περισσότερες εύστοχες ελεύθερες βολές (601), ενώ σταμάτησε στη δεύτερη θέση της λίστας των κορυφαίων πασέρ του κολεγίου (488). Η μεγαλύτερη στιγμή, για τον ίδιο, στο Κολέγιο ήρθε λίγο καιρό αργότερα, όταν είδε τη φανέλα με τον αριθμό 31 να αποσύρεται προς τιμήν του! Ήταν ο πρώτος παίκτης στο συγκεκριμένο Κολέγιο, που είδε τη φανέλα του να αποσύρεται!

Ο Ουίλσον... επαγγελματίας

Το 2007 δεν έγινε Draft από κάποια ομάδα, ωστόσο ούτε πτοήθηκε, ούτε τον πήρε από κάτω. Αντιθέτως, βγήκε αμέσως στην... αγορά εργασίας, με σκοπό να εντοπίσει τον επόμενο σταθμό της καριέρας του. Αυτός βρέθηκε στο Βέλγιο και πιο συγκεκριμένα στους VOO Wolves Verviers.

Το ταξίδι του στο Βέλγιο κράτησε τρία χρόνια. Εν συνεχεία ήρθε η Λιέγη και η Οκάπι, μέχρι να πάρει μεταγραφή για την Φινλανδία. Μία χώρα που του άλλαξε μια για πάντα την καριέρα κι ας αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα για μόλις μία σεζόν.

Εκείνη η παρουσία του στην Χόνκα του άλλαξε μια για πάντα την ζωή. Όχι γιατί πήρε κάποια μεταγραφή... καριέρας, αλλά γιατί γνώρισε τον άνθρωπο που θα τον βοηθούσε να αλλάξει στάτους ως παίκτης με μια πολύ σημαντική απόφαση που πήρε με το πέρας των ετών.

Η γνωριμία που άλλαξε τα πάντα

Κατά την παρουσία του στην Χόνκα γνώρισε την Λάουρα Σάριο. Πρόκειται για μια αθλήτρια που ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα των γυναικών της Φινλανδίας και είχε γράψει την δική της ιστορία στα παρκέ του πρωταθλήματός της.

Ουίλσον και Σάριο όχι απλώς... κόλλησαν από την πρώτη στιγμή, αλλά ερωτεύτηκαν και σύντομα παντρεύτηκαν. Μάλιστα η Λάουρα Ουίλσον, πλέον, απέκτησε και ένα παιδί, το οποίο είναι καρπός του έρωτά της με τον άσο της λιθουανικής ομάδας.

Ο ίδιος ο Ουίλσον είχε χαρακτηρίσει την πρώτη συνάντησή του με την γυναίκα του, αλλά και την γέννηση του παιδιού του ως «δύο από τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής μου, τις οποίες και δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ».

Λίγα χρόνια αργότερα, μάλιστα, ο Ουίλσον κίνησε όλες τις απαραίτητες διεργασίες, ώστε να πάρει φινλανδικό διαβατήριο, με σκοπό να ενισχύσει την εθνική ομάδα της χώρας. Ήταν μια μικρή... ανταπόδοση στα όσα του προσέφερε στην ζωή του η χώρα από την Σκανδιναβία. Ένιωθε την Φινλανδία ως δεύτερη πατρίδα του, χάρη στη σχέση του με την Λάουρα Σάριο.

Βασικό μέλος της εθνικής Φινλανδίας

Στο τέλος της σεζόν 2014-15 ο Ουίλσον πήρε το φινλανδικό διαβατήριο και θα ήταν σε θέση να ενισχύσει την εθνική ομάδα της χώρας στο Eurobasket, το οποίο ήταν προ των πυλών. Η εξέλιξη αυτή χαροποίησε ιδιαίτερα τον ομοσπονδιακό προπονητή, Χένρικ Ντέτμαν, ο οποίος υπολόγιζε από την πρώτη στιγμή στην παρουσία του στην εθνική ομάδα.

Οι στιγμές εκείνες ήταν πολύ έντονες για τον Ουίλσον. Σε συνέντευξή του είχε παραδεχτεί πως «η στιγμή που πήρα το διαβατήριο ήταν μια από τις πιο σπουδαίες στη ζωή μου». Ήθελε όσο τίποτα να γίνει... Φινλανδός, αλλά και να βοηθήσει την εθνική ομάδα της χώρας.

Παράλληλα, μια από τις πιο δυνατές στιγμές του ήταν και το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Φινλανδίας. «Το γήπεδο ήταν κατάμεστο και όλοι τραγουδούσαν τον ύμνο της χώρας. Εγώ ήμουν αρκετά αγχωμένος, αλλά όταν ένιωσα όλη αυτή την ατμόσφαιρα ήθελα να κλάψω, για να είμαι ειλικρινής. Ήταν κάτι πολύ το τρομερό».

Για τον ίδιο η παρουσία του στην εθνική ομάδα της Φινλανδίας ήταν μια ξεχωριστή στιγμή. «Εδώ και πολύ καιρό νιώθω τον εαυτό μου Φινλανδό και είναι μεγάλη τιμή για μένα που έχω πλέον την υπηκοότητα. Παράλληλα η σημασία είναι ακόμα πιο μεγάλη γιατί πλέον θα εκπροσωπώ μια ολόκληρη χώρα», είχε πει.

Η υπηκοότητα «εκτόξευσε» και την καριέρα του. Έπειτα από μια πενταετία στην Αυστραλία, ο Ουίλσον αγωνίστηκε σε Παρτιζάν (2015-16), Εστουντιάντες (2016-17), Ναντέρ (2017-18) και πλέον στην Λιετκαμπέλις, αποτελώντας σταθερά έναν από τους πιο σημαντικούς παίκτες της ομάδας του.

Όλα ήρθαν μέσα από την παρουσία του στην εθνική ομάδα της Φινλανδίας, στην οποία αποτελεί ένα από τα σημεία αναφοράς μαζί με τον Πέτερι Κόπονεν και τον Λάουρι Μαρκάνεν. Οι αριθμοί του, εξάλλου, «μιλούν» από μόνοι τους. Στα παιχνίδια του με την εθνική ομάδα της χώρας μετρά 12 πόντους, 2,8 ασίστ και 1,6 ριμπάουντ, κατά μέσο όρο.

Έχοντας αφήσει πίσω του τα ανοιχτά γήπεδα του... επικίνδυνου Μπρονξ, ο Ουίλσον αφοσιώθηκε σε αυτό που αγαπούσε από μικρός και κατάφερε να κάνει πράγματα που ίσως να μην περνούσαν καν από το μυαλό του όταν ήταν νέος. Και όλα αυτά με συνέπεια, αλλά και πολλή δουλειά. Σαν κι αυτή που θέλει να κάνει και κόντρα στην ΑΕΚ, σε λίγες ώρες, στο κλειστό του ΟΑΚΑ...

Διαβαστε επισης

Close
Τζαμάρ Ουίλσον: Ένας Φινλανδός από το... Μπρονξ στον δρόμο της ΑΕΚ!
Χρόνος ανάγνωσης: 7’