MENU

Ο ΠΑΟΚ είναι ο φτωχός βασιλιάς του ελληνικού πρωταθλήματος. Η ΑΕΚ εκπροσωπεί κάτι διαφορετικό. Εναν οργανισμό ριζωμένο σε γερά οικονομικά θεμέλια, που μεταφέρει το μήνυμα της ελπίδας σε ένα πρωτάθλημα που είναι παραδομένο στις διαθέσεις των δύο μεγαλύτερων ομάδων του.

Οι εποχές όμως έχουν αλλάξει. Αν και οι δύο αιώνιοι εξακολουθούν να κάνουν σχεδόν ατσαλάκωτους περιπάτους μέχρι να φτάσουν στο τέλος του δρόμου και βγάλουν τα μάτια τους μεταξύ τους, τα δεδομένα όπως τα ξέραμε πριν από μερικά χρόνια, έχουν αλλάξει. Κι όποιος (παράγοντας, παίκτης, προπονητής, επιχειρηματίας) το αντιληφθεί και το αποδεχθεί, τόσο πιο σύντομα θα αλλάξει το υδροκεφαλικό περιβάλλον του ελληνικού μπάσκετ.

Οσο κι αν νομίζετε ότι η ψαλίδα παραμένει πάρα πολύ ανοιχτή, η γνώμη μου είναι ότι ολοένα και κλείνει. Για πολλούς λόγους. Κυρίως λόγω της οικονομίας που αποφάσισαν να κάνουν οι δύο μεγάλες οικογένειες του ελληνικού μπάσκετ και κατά δεύτερο λόγο, διότι η ψαλίδα στο μπάσκετ κλείνει γενικώς σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Οι εποχές των 30-35εκ. net μπάτζετ που είχαν ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός πριν από μερικά χρόνια, έχει υποτριπλασιαστεί και ...βάλε! Οι υπόλοιπες ελληνικές ομάδες, μαθαίνουν να επιβιώνουν με μπάτζετ που ξεκινούν από τις 250 χιλιάδες και καταλήγουν μάξιμουμ στις 500χιλ, όσα χρήματα δηλαδή έπαιρνε ένας καλούτσικος ξένος παίκτης για να έρθει στην Ελλάδα πριν από μερικά χρόνια.

Αυτή η μάχη της επιβίωσης, οδήγησε κόουτς, προπονητές, διοικήσεις να γαλουχηθούν με τις δυσκολίες. Να αντέξουν και να επιβιώσουν. Παλιότερα, οι δύο αιώνιοι, όταν συγκροτούσαν μπάτζετ 30εκ. ανήκαν σε έναν άλλο πλανήτη. Πλέον, αυτός ο πλανήτης δεν είναι καθόλου μακρινός...

Δεν θα είναι καθόλου μακρινός για την ΑΕΚ, όταν (με βάσει τις κινήσεις που κάνει) θα βρει (έστω κι αν χρειαστεί χρόνος) τη χημεία και την προσωπικότητά της και θα πατήσει γερά σε αυτή τη νέα Γη, που ανακαλύπτει με τη διοίκηση του Μάκη Αγγελόπουλου.

Δεν είναι καθόλου μακρινός για τον ΠΑΟΚ, που εδώ και πολύ καιρό γοητεύει όχι μόνο με την απόδοσή του, αλλά με την οργάνωση, το μεράκι, την αγάπη, την ανθρωπιά και τις σχέσεις που έχουν εμπεδωθεί στο αγωνιστικό τμήμα του. Και βέβαια με τον άνθρωπο που έχει στον πάγκο του, τον Σούλη Μαρκόπουλο.

Αναρωτιέμαι... Τι θα γινόταν αν ο ΠΑΟΚ είχε να ξοδέψει ένα εκατομμύριο περισσότερο; Μη σας ακούγεται αφελές αναγνώστες μου. Τα χρήματα δεν κάνουν τις μεγάλες ομάδες. Οταν όμως τα χρήματα τυγχάνουν σωστής διαχείρισης από τους ανθρώπους που τα πονούν, επιτρέψτε μου να πιστέψω ότι μπορούν να κάνουν διαφορά. Σε συνδυασμό με πολλούς παράγοντες βέβαια, αλλά σίγουρα μπορούν να την κάνουν. Αν ο ΠΑΟΚ των 300 χιλιάδων, παρουσιάζει αυτή την εικόνα, δεν έχετε σκεφτεί ποτέ τι θα μπορούσε να οικοδομήσει, αν βρισκόταν ένας ανθρωπάκος να τους πει: «Πάρτε ένα μιλιόνο από εμένα και κάντε ακόμα καλύτερη ομάδα».

Ας μη γελιόμαστε... Γύρω μας, υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που θα μπορούσαν να ασχοληθούν με τον αθλητισμό με επενδυτικό ή ακόμα και χρηματοδοτικό χαρακτήρα. Απλά, δε γουστάρουν, δε τους εμπνέει το περιβάλλον, δεν ψήνονται... Γενικώς δεν! Κι όμως, ο πρώτος που θα αποφασίσει να το κάνει, μπορεί να γράψει ιστορία.

Στην ΑΕΚ ο Αγγελόπουλος, έχει μπει με φόρα. Αν καταφέρει η Ενωση να αποφύγει τα συμπτώματα του νεοπλουτισμού (κι αυτό είναι το πιο δύσκολο έργο της) εικάζω ότι πολύ σύντομα θα βρεθεί σε θέση να αλλάξει τις ισορροπίες του ελληνικού μπάσκετ. Και σίγουρα να τις διαταράξει. Με την προσθήκη του Χέρστον, η Ενωση δε θα διστάσω να εκφράσω τη άποψη, ότι έχει ρόστερ μίας μέτριας (προς κακής) ομάδας Ευρωλίγκας... Το διανοείστε; Μεσούσης της σεζόν και με τη συμφωνία του Σάκοτα που εγγυάται σοβαρότητα και παραγωγικό έργο από τον πάγκο, η ΑΕΚ έχτισε ένα ρόστερ που θα μπορούσε κάλλιστα να διαγωνιστεί ακόμα και στην Ευρωλίγκα.

Μην προτρέξετε... Η ΑΕΚ δε θα γίνει μέσα σε μία εβδομάδα ομάδα πρωταθλητισμού. Αν στηρίξει τις αρχές της όμως, αν μείνει συνεπής στο πλάνο της με μετριοπάθεια, τα αποτελέσματα μπορεί να εκπλήξουν. Διότι η ΑΕΚ (όπως και ο ΠΑΟΚ) είναι αθλητικό μέγεθος παραδοσιακά. Εχει κόσμο που διψάει (και το έχει δείξει), έχει φανέλα που πρέπει να ξαναβρει το βάρος της, έχει διοίκηση πια.

Τα χρήματα δε φέρνουν την ευτυχία, αλλά σε αυτό το ελληνικό μπάσκετ, που έμαθε να ζει στην ανέχεια, κάθε πιάτο περισσότερο στο τραπέζι του, πλησιάζει στην πολυτέλεια. Και σίγουρα κάνει τη διαφορά.

Ας βρεθεί κάποιος να δώσει στο Σούλη ένα εκατομμύριο περισσότερο και θα δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος! Δεν αξίζει τον κόπο άραγε επώνυμοι φίλοι του ΠΑΟΚ; Προσωπικά πιστεύω ότι αξίζει.

Ε, και.. ψιτ! Να σου πω εσένα που με διαβάζεις... Μεταξύ μας! Ε, τόσα και τόσα εκατομμύρια έχουν περάσει από τα χέρια σας, τι ψυχή έχει ένα χαρτί για εσάς όλους που φάγατε με χρυσά κουτάλια όλα τα προηγούμενα χρόνια;

«Ε ρε και να’χαμε...»
EVENTS