MENU

Τον κόσμο του Παναθηναϊκό τον καταλαβαίνω απόλυτα. Στο πρόσωπο του τεράστιου Ρικ Πιτίνο είδε σε σημαντικό βαθμό την εμπιστοσύνη, που είχε χρόνια ολοκληρα στον επίσης σπουδαίο Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Τον κόσμο του Παναθηναϊκού τον καταλαβαίνω επίσης, γιατί το θέμα του Πιτίνο πήγαινε καλά όσον αφορά στο θέμα της παραμονής του, και την τελευταία στιγμή στράβωσε. Οι φίλοι του «τριφυλλιού» είχαν ψηθεί ότι θα συνεχίσει στο ΟΑΚΑ ο μεγάλος Αμερικάνος προπονητής και δικαιολογημένα απογοητεύτηκαν, όταν έμαθαν ότι δεν θα γίνει κάτι τέτοιο.

Ο κόσμος του Παναθηναϊκού, που είναι ο πιο προχωρημένος στην Ελλάδα (μαζί με του Αρη), όσον αφορά στη κατανοήση του αθλήματος, έχει και παραέχει σε εκτίμηση τον Αργύρη Πεδουλάκη. Το έχει δείξει στο παρελθόν, τις προάλλες τον χειροκρότησε θερμα, τον αποθέωσε, όταν ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος τον τίμησε στο ημίχρονο του αγώνα με το Περιστέρι.

Το θέμα, όμως, είναι ότι θέλει ή μάλλον θα ήθελε κάτι καινούριο, άπαξ και έφυγε ο Πιτίνο. Υπάρχει, όμως, κάτι τέτοιο; Μάλλον όχι. Να πάρει τον Γιασικεβίτσιους είπατε; Η ιδανική της ιδανικής λύσης. Πως, όμως, να τον πάρει; Ο Σάρας έχει παραμείνει στην Ζαλγκίρις. Εκεί θα συνεχίσει να δουλεύει, ψάχνοντας κάθε φορά μία ακόμη υπέρβαση.

Ποιος άλλος προπονητής μπορεί να καθίσει στον δύσκολο πάγκο των νταμπλούχων; Κάπου πήρε το μάτι μου το όνομα του Σιμόνε Πιανιτζιάνι. Ολους τους προπονητές (και όχι μόνο) τους αντιμετωπίζουμε με τον δέοντα σεβασμό. Ετσι και τον Ιταλό. Αλλωστε κάθε προπονητής ξέρει όσα δεν ξέρουμε δέκα χιλιάδες μαζί. 'Η κάπως έτσι. Μας πείθει, όμως, ο Πιανιτζιάνι ότι μπορεί να διαδεχθεί τον Πιτίνο; Δεν μιλάμε για την φετινή του αποτυχία με την Αρμάνι. Υπήρχε παλιότερα και εκείνη με την Φενέρ. Δεν είναι εύκολο κύριοι να αναλάβεις μία τέτοια αποστολή. Δεν είναι μόνο το μπάσκετ, που παίζει ρόλο. Πρέπει να γνωρίζεις κι άλλα πράγματα. Να ξέρεις τις ισορροπίες και κυρίως να έχεις γερό στομάχι.

Ο Γιασμίν Ρέπεσα ή ο Νέβεν Σπάχια σας αρέσει; Θα τον θέλατε στον πάγκο του Παναθηναϊκού; Σας αραδιάζουμε ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα, που είναι διαθέσιμα. Αυτοί είναι οι προπονητές, που υπάρχουν. Δυστυχώς υπάρχει θέμα στην Ευρώπη σε αυτό το κομμάτι. Μεγάλο θέμα.

Και εκεί θέλουμε να καταλήξουμε. Αν είναι να πάρεις τον Ομπράντοβιτς, τον Γιασικεβίτσιους ή τον Ιτούδη, παίρνεις έναν από αυτούς. Με κλειστά μάτια. Εννοείται αυτό. Αν είναι, όμως, να πάρεις τον Ρέπεσα, τον Πιανιτζιάνι ή τον Σπάχια, παίρνεις τον Πεδουλάκη. Για όλους τους λόγους, που προαναφέραμε (και όχι μόνο).

Καημός του κόσμου του Παναθηναϊκού είναι να επιστρέψει η αγαπημένη τους ομάδα στο φάιναλ-φορ της Ευρωλίγκας. Κατ' αρχάς για να έχει σημαντική τύχη να γίνει κάτι τέτοιο, πρέπει να έχεις μεγάλο μπάτζετ. 'Η μάλλον όσο το δυνατόν μεγαλύτερο. Το «τριφύλλι» εδώ και χρόνια δεν έχει αυτή την πολυτέλεια. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος κάνει κάθε χρόνο την δική του υπέρβαση, βάζοντας παραπάνω από ό, τι ίσως πρέπει. Δεν μπορεί, όμως, να κοντράρει τα μεγαθήρια. Πως να το κάνουμε; Το λέει και ο ίδιος άλλωστε.

Εν πάσει περιπτώσει, ακόμη και με αυτό το όχι μεγάλο μπάτζετ, οι φίλοι της ομάδας είχαν «ψηθεί» ότι μπορεί να τα καταφέρει η ομάδα τους, έχοντας στον πάγκο τον Ρικ Πιτίνο. Μαζί τους είμαστε. Αλλά ο Αμερικάνος αποφάσισε να μείνει στην πατρίδα του. Αποφάσισε ότι πρέπει να μείνει κοντά στην οικογένειά του. Ολοι οι υγιώς σκεπτόμενοι φίλαθλοι, είναι χαρούμενοι, που έστω και για μικρό διάστημα, πέρασε από την χώρα μας.

Η ζωή, όμως, συνεχίζεται. Και ο κόσμος κάθε ομάδας πρέπει να στηρίζει αυτό, που αγαπάει. Είτε με Πιτίνο, είτε με Πεδουλάκη, είτε με Ιβάνοβιτς, είτε με Τζόρτζεβιτς. Είτε με νίκες, είτε με ήττες.

Ο κόσμος του Παναθηναϊκού δεν το φωνάζει άλλωστε; «Στις χαρές και στις λύπες μαζί, τριφυλλάρα μόνο εσύ». Οπότε μάλλον δεν χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι παραπάνω μόνο το ότι χωρίς τον Πιτίνο το μπάτζετ του Παναθηναϊκού θα είναι κάπως μεγαλύτερο. Δεν είναι αμελητέο πράγματα αυτό. Σε τέτοιες περιπτώσεις άλλωστε κάτι χάνεις, κάτι κερδίζεις.

Αν είναι να πάρεις Πιανιτζιάνι, Ρέπεσα και σία, παίρνεις Πεδουλάκη
EVENTS