MENU

«Εμείς δεν είμαστε κωλοτούμπες. Ο Ολυμπιακός είναι ο κόσμος του, εσείς, όχι εμείς. Έχουμε αποφασίσει να μην κατέβουμε, αλλά θέλουμε και την γνώμη σας. Δεν θέλουμε να νομίζουν πως μπορούν να μας κοροιδέψουν. Είπαμε ότι θα το πάμε μέχρι τέλους και θα το πάμε. Σας θέλουμε κοντά μας, θέλουμε το γήπεδο να είναι γεμάτο. Δεν πάμε πουθενά και πρέπει να ξέρετε ότι φτιάχνουμε Ολυμπιακό για το υψηλότερο επίπεδο της Euroleague. Αν πέσουμε, θα είμαστε μία άλλη ομάδα στην Α2, με αρκετούς νεαρούς και ταλαντούχους. Δεν θα τους κάνουμε την χάρη να δουν την πραγματική μας ομάδα στην Α2».

Μάλιστα. Το διαβάζω, το ξαναδιαβάζω και δεν μπορώ να πιστέψω ένα μοναχά σημείο. Όχι τόσο την απόφαση των αδελφών Αγγελόπουλων και τη «συνέπειά» τους αν θέλετε, στο #mexritelous, αν και πρόκειται σε κάθε περίπτωση για μια αντίδραση κόντρα στο «είναι», στο χαρακτήρα και στην καταγωγή του συλλόγου να μάχεται μέχρι τελικής πτώσης. Αυτό το «Ο Ολυμπιακός είναι ο κόσμος του, εσείς, όχι εμείς. Έχουμε αποφασίσει να μην κατέβουμε, αλλά θέλουμε και την γνώμη σας» είναι που μου κάθισε στο στομάχι σα το αρνί του Πάσχα.

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά: πραγματικά απορώ με τη στρατηγική να έχεις απέναντί σου τελικά όλη τη Λίγκα και οι υπόλοιπες ομάδες να σου συμπεριφέρονται λες και είσαι μια γαρνιτούρα και όχι ένα από τα κυρίως πιάτα του μενού της Basket League. Πώς αλλιώς να το ερμηνεύσει κανείς όταν με το καλημέρα στη σημερινή συνεδρίαση, τους έχεις ψηλώσει τόσο με την τακτική σου, ώστε να σε αρπάξουν από το λαιμό;

Να δεχθώ, λοιπόν, και την Αδριατική Λίγκα. Αλλά την Α2; Γιατί; Από που κι ως πού; Τι είναι αυτό που σου/σας δίνει το «δικαίωμα» να γίνει Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ χλεύη της μπασκετικής Ευρώπης και κάθε εβδομάδα ο κόσμος του συλλόγου να βλέπει τον Θρύλο των 3 Ευρωλιγκών κόντρα στην Καβάλα (αν δεν πέσει), τον Κόροιβο και τον… Χαρίλαο Τρικούπη;

Δυστυχώς «επτωχεύσαμεν» είναι σα να λένε οι αδελφοί Αγγελόπουλοι, όσον αφορά την επιχειρηματολογία τους που κατέπεσε (όσο δίκιο και να έχουν, πάντα η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση) από τη στιγμή που πήγαν στον ΕΣΑΚΕ και έφυγαν με… 13-1.

Για να επανέλθω στην τοποθέτηση των αφεντικών της ερυθρόλευκης ΚΑΕ, περί του… dna της ομάδας. Την παραθέτω ξανά: «Ο Ολυμπιακός είναι ο κόσμος του, εσείς, όχι εμείς» είπαν στους οργανωμένους. Και ρωτάω: Αφού ο Ολυμπιακός είναι ο κόσμος του, γιατί δεν ρωτήθηκε αυτός ο κόσμος του; Προσέξτε, δεν θεωρώ βέβαιο σε καμία περίπτωση ότι οι περισσότεροι φίλαθλοι των Πειραιωτών τάσσονται κατά της απόφασης της διοίκησης.

Ενδεχομένως, η πλειονότητα να είναι αγανακτισμένοι και οι Αγγελόπουλοι να βγουν καβάλα στ’ άλογο, τουλάχιστον σε ένα μέρος της επικοινωνιακής ατζέντας. Αλλά δεν γίνεται να απευθύνεσαι σε 500, 1000 ή 2000 οργανωμένους και να επιζητείς το χειροκρότημα λέγοντας «ο Ολυμπιακός είστε εσείς». Διότι πολύ απλά, ο κόσμος του Ολυμπιακού, όπως ακούμε κατά κόρον από τον Σάββα Θεοδωρίδη -και δεν το αμφισβητεί κανείς- υπερβαίνει κάτι… εκατομμύρια σε αριθμό όσων είδαν απέναντί τους σήμερα οι Αγγελόπουλοι στο συνέδριο της 7.

Θέλεις ως διοίκηση να έχεις τη σύμφωνη γνώμη των οπαδών της ομάδας, ώστε να μπορείς να παίξεις μπάλα; Βρες τρόπο και στήσε κάλπη, διαφορετικά πάρ’ το πάνω σου.

Και κάτι τελευταίο: οι λίγο παλιότεροι από τους πιτσιρικάδες θα θυμούνται μια άγρια περίοδο για τον Ολυμπιακό που έχει περάσει στην ιστορία ως «Τα πέτρινα χρόνια». Όποιος δεν ξέρει, ή δεν έχει ακούσει, ας ρωτήσει να μάθει για τα πάνδεινα που πέρασαν οι ερυθρόλευκοι σε όλα τα επίπεδα. Αναρωτιέμαι: τι έπρεπε να κάνουν τότε οι διοικήσεις με πρώτο και καλύτερο τον Σωκράτη Κόκκαλη που βρήκε τους ερυθρόλευκους στη χειρότερη στιγμή της ιστορίας τους; Να κατεβάσουν την ομάδα κόντρα στο Κορωπί και στον Κεραυνό Κερατέας;

Πολλές φορές η ιστορία δίνει απαντήσεις στο τώρα. Και η ιστορία δεν κάνει ποτέ λάθος…

Δηλαδή στα πέτρινα χρόνια τι έπρεπε να κάνει το ποδόσφαιρο;
EVENTS