MENU

Ήταν η χαρά του μπασκετόφιλου η τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου φέτος... Κρίθηκε η πρωτιά, η κατάταξη των πλέι οφ, ποιες ομάδες μένουν στην κατηγορία και ποιες υποβιβάζονται. Τι, όχι; Εντάξει, έγιναν με τον πολυαγαπημένο και τις περισσότερες φορές πρωτότυπο «greek way» αλλά αν δει κανείς την ουσία, τα πάντα κρίθηκαν στην τελευταία αγωνιστική!

Προφανώς και κάνουμε πλάκα και το ξεκαθαρίζουμε, γιατί είναι της μόδας να μας χρεώνουν διάφορα...

Να μείνουμε σε αυτά που έγιναν στο Περιστέρι για τον ΠΑΟΚ; Το τμήμα είναι εγκαταλελειμμένο και ειλικρινά, δεν υπάρχει κάτι χειρότερο από την προσμονή όλων (όσων απέμειναν) να τελειώσει αυτή η σεζόν και να πάρει ο καθένας το δρόμο του μετά.

Είναι κάτι που δεν τους αξίζει ούτε αγωνιστικά, ούτε για τη δουλειά που έκαναν από τον περασμένο Αύγουστο και φυσικά, το όλο σκηνικό τέτοια εποχή, θα μπορούσε να είναι πολύ διαφορετικό για τον ΠΑΟΚ, όχι αν είχε κάποιον χρηματοδότη, απλά μόνο αν είχε μια κατάσταση όπως πέρσι. Δεν είχε τίποτα από τα δύο όμως και η χρονιά τελειώνει (μάλλον) στα παιχνίδια με τον Προμηθέα, που είναι το απόλυτο φαβορί αυτής της σειράς, όταν ξεκινήσει.

Ο χρόνος πίσω γυρνάει μόνο στην τελευταία ταινία των «Avengers» (γι’ αυτό και ο τίτλος του κειμένου-spoiler alert), οπότε ο ΠΑΟΚ, καλείται να κλείσει τη σεζόν, όσο πιο αξιοπρεπώς γίνεται σε αυτές τις συνθήκες. Και μετά; Ο Θεός είναι μεγάλος...

Σε μία αντίστοιχη κατάσταση είναι και η Basket League, τηρουμένων των αναλογιών. Για κάποιον που το βλέπει, έξω από τους δύο «μεγάλους» και όσο πιο αποστασιοποιημένα γίνεται, εύχεται κι εκεί να μπορούσε να γυρίσει ο χρόνος πίσω, αλλά είπαμε, αυτά μόνο στο τελευταίο «Αvengers».

Για κάθε πρόβλημα υπάρχει και μία λύση και η δική μας η απορία είναι ως πότε, άνθρωποι που πέτυχαν τόσα πολλά παίζοντας μπάσκετ τα προηγούμενα χρόνια, μια γενιά 40αρηδων πλέον, ανθρώπων που ζουν μέσα στη σύγχρονη εποχή, που ξέρουν το άθλημα όσο λίγοι (και το έχουν αποδείξει παίζοντας), θα μένουν αμέτοχοι σε όλο αυτό το σκηνικό που έχει στηθεί.

Ως πότε θα παρακολουθούν, ανθρώπους με τα διπλάσια χρόνια από αυτούς, να λειτουργούν κάθε φορά, με βάση τα εκάστοτε συμφέροντα τους, να μην κουνιούνται από την καρέκλα τους, να μην έχουν καμία επαφή με τον κανονικό κόσμο και να ζουν μόνιμα στο δικό τους «μικρόκοσμο».

Το ελληνικό μπάσκετ, που έχει ζήσει τόσες πολλές και μεγάλες στιγμές, χάρη στους δύο «μεγάλους», τώρα ζει τις πιο εξευτελιστικές στιγμές του, πάλι χάρη στους δύο «μεγάλους».

Οι άλλοι 12; Αδύναμοι (άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο) παρακολουθούν μια κατάσταση, που θα μπορούσαν να έχουν δρομολογήσει την αλλαγή της, αν λειτουργούσαν δυναμικά και ενωμένοι. Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια βέβαια... Για ποιους 12 να μιλήσουμε, όταν ο ένας από αυτούς που θα έπρεπε να έχει μεγάλη δυναμική, στην πρόσφατη συνάντηση των ιδιοκτητών, όχι μόνο δεν είχε ιδιοκτήτη, αλλά δεν είχε καν τον πρόεδρο του...

Για να μη συνεχίζουμε τα spoilers και αρχίσουμε να παρομοιάζουμε ήρωες των «Avengers» με ομάδες ας κρατήσουμε ότι στο «Endgame» μπορεί κάποια σημαντικά πρόσωπα να χάθηκαν, αλλά η Γη συνέχισε να υπάρχει. Κάπως έτσι θα πάει και η κατάσταση στο ελληνικό μπάσκετ, αργά ή γρήγορα.

Υ.Γ.: Ούτε ένας, ούτε δύο, ούτε καν 10. 100 έξω από το σπίτι ενός διαιτητή, που βρίσκεται μέσα σε αυτό με την οικογένεια του. «Κράτος είναι ο Ολυμπιακός» όπως έλεγε και το πανό. Εκτός κι αν το κανονικό Κράτος, λειτουργήσει κάποτε με νόμους.

Υ.Γ. 2: Αποχές στις μισές και παραπάνω ομάδες του πρωταθλήματος, αποδόσεις-rollercoaster στο στοίχημα... Αλήθεια ο υφυπουργός ενδιαφέρεται ή έχει να τρέξει για τις εκλογές ο άνθρωπος; Και αν παίρνει τόσο ελαφρά τη καρδία μια απόφαση για κεκλεισμένων των θυρών τελικό Κυπέλλου στο ποδόσφαιρο, στο «ασφαλέστερο» γήπεδο, για το μπάσκετ τι θα έπρεπε να αποφασίσει; Να το έκλεινε άπαξ δια παντός το μαγαζί;

Υ.Γ. 3: Συγνώμη για τα όποια spoilers για το «Endgame», αλλά ρε παιδιά όσοι δεν το είδατε, έχει ξεπεράσει ήδη σε εισιτήρια τον «Τιτανικό».

Endgame
EVENTS