MENU

Τα πράγματα είναι απλά και ξεκάθαρα. Ο Παναθηναϊκός είχε το μυαλό του στα πλέι οφ με τη Ρεάλ Μαδρίτης και έπαιξε με τη φωτιά απέναντι στον Προμηθέα Πάτρας. Βέβαια, η εικόνα του πρώτου μέρους υπενθύμισε μετά από καιρό τα κακώς κείμενα της ομάδας η οποία είναι ξεκάθαρο πως όταν δεν είναι συγκεντρωμένη κινδυνεύει απ’ όλους. Άλλωστε, όταν το όπλο σου είναι η ομαδική λειτουργία και όχι το ατομικό ταλέντο δεν έχεις τη δυνατότητα να κρύβεις τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι. Γι’ αυτό και ο Ρικ Πιτίνο αποκάλυψε τα όσα είπε στα παιδιά του στα αποδυτήρια κατά τη διάρκεια του ημιχρόνου. «Αν παίξουμε έτσι με τη Ρεάλ θα μας σκουπίσουν», τους είπε και συμφωνούμε 101% μαζί του. Είναι τέτοιο το ταλέντο και η ποιότητα των Μαδριλένων που αν οι «πράσινοι» χαθούν έστω και για ένα δίλεπτο θα το πληρώσουν με σκληρό τρόπο. Καλάθης. Παπαπέτρου, Τόμας ήταν οι εγγυητές της νίκης ενώ ο από την άλλη ο Έλις και ο Μπράουν έκαναν άνω κάτω την άμυνα του «τριφυλλιού».

Αλλάζουμε …κανάλι και πάμε λίγο παρακάτω. Ειλικρινά αυτά που συμβαίνουν στον Ολυμπιακό είναι στενάχωρα από τη μία αλλά από την άλλη αποτελούν και ένα συγκλονιστικό ξεγύμνωμα μιας πολιτικής που εξέθεσε πάρα πολλούς. Παράλληλα, μιας πολιτικής και μιας προπαγάνδας που ταρακούνησε συθέμελα τα μπάσκετ. Μιας προπαγάνδας που αν δεν ακολουθούσαν αυτά τα γεγονότα θα είχε αφήσει κηλιδώματα και σκιές. Τελικά για εκείνη την αποφράδα ημέρα με την αποχώρηση από τον ημιτελικό Κυπέλλου ποιος έφταιγε; Για το γεγονός πως δεν κατέβηκαν οι ερυθρόλευκοι να παίξουν στο Πρωτάθλημα ποιος ευθύνεται; Ο Παναθηναϊκός, ο Γιαννακόπουλος, η ΚΕΔ, η ΕΟΚ ποιος; Μήπως όλα αυτό το μπουρλότο ήταν προσχεδιασμένο και απόλυτα προγραμματισμένο; Τι χρειαζόταν τη δεδομένη χρονική στιγμή του mexritelous η διοίκηση των Πειραιωτών; Κομιστές των λεγομένων τους, πομπούς και φυσικά δέκτες; Ε, υπάρχει πιο εύκολο πράγμα από το να στήσεις κάτι τέτοιο στην Ελλάδα; Α, ρε κορόιδα (αναφέρομαι σε αυτούς που τσίμπησαν και πρόταξαν τα στήθια τους σε μια επανάσταση χωρίς αιτία). Και τώρα τι; Αδριατική Λίγκα και τέλος τα προβλήματα; Εσείς ξέρετε.

Με το χέρι στην καρδιά δεν είναι για να πανηγυρίζεις με την ταπείνωση ενός μεγάλου αντιπάλου όσο και αν όλα αυτά τα χρόνια το μόνο που ακούγαμε είναι τα «καλά παιδιά» για τους ερυθρόλευκους και οι «τραμπούκοι» για τους πράσινους. Τι και αν στο ΟΑΚΑ το γήπεδο ήταν εκκλησιά, τι και αν στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος του Ολυμπιακού μέσα στην έδρα του Παναθηναϊκού δόθηκαν συγχαρητήρια, τίποτα. Όλοι βλέπαμε πως η μια ομάδα κάνει βήματα πραγματικής προόδου και η άλλη τίποτα αλλά παρόλα αυτά σκάρτοι ήταν πάντα αυτοί από την …εδώ πλευρά της πόλης (για μεγάλη μιντιακή μερίδα).

Ξαναλέω, μόνο ευχάριστο δεν είναι αυτό που συμβαίνει στον Ολυμπιακό και ούτε καλό για το μπάσκετ, ωστόσο, όταν πέφτοντας θέλεις να πάρεις μαζί σου εκδικητικά όλο το άθλημα τότε είσαι υπόλογος σε όλη την αθλητική κοινότητα. Αυτά.

ΥΓ: Η πιάτσα βοά για πολλά γεγονότα και αυτοί που έφυγαν θα πουν πολλά. Όπως επίσης και αυτοί που θα φύγουν το προσεχές διάστημα και ήδη έχουν κινήσει τις νομικές διαδικασίες για να πάρουν τα χρήματα τους που είναι πάρα πολλά. Έπεται (ελληνική) συνέχεια.

ΥΓ2: Οι 16 πόντοι και τα 17 ριμπάουντ του Έλις ήταν ένα καλό μάθημα στην …αεροπορία πριν τα ματς με τη Ρεάλ.

Το καμπανάκι πριν τον πόλεμο και η mexritelous ταπείνωση
EVENTS