MENU

Το να βλέπω αυτή την εθνική στο ΟΑΚΑ, με κάτι παιδάκια να στήνονται απέναντι από την κάμερα και να καίνε σημαίες, είναι ίσως λίγο πιο θλιβερό από το να βλέπω πωλήσεις βιβλίων από τον Άδωνη.

Ποδοσφαιρικά δεν αξίζει να πούμε τίποτα για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, πλην του ότι είναι όντως αντιπροσωπευτικό της καθημερινότητάς μας. Ας μη το εμβαθύνω περισσότερο γιατί τα μηνύματα που θα περάσω δεν θα είναι αισιόδοξα και κρίμα είναι.

Είχαμε μπάσκετ βέβαια, εκεί όπου ο Παναθηναϊκός κέρδισε πάλι τον Ολυμπιακό, εκεί όπου το Περιστέρι συνέχισε το σερί και εκεί όπου σε ένα εξαιρετικό παιχνίδι, ο ΠΑΟΚ έχασε επειδή δεν μέτρησε το καλάθι του Αθηναίου.

Στη Λήμνο ζήσαμε το εξής φαινόμενο. Οι διαιτητές να μη κοιτάνε κάμερα σε φάση που κρίνει το παιχνίδι επειδή το παιχνίδι λέει δεν είναι τηλεοπτικό. Εγώ το είδα κανονικά πάντως κάπου στο Μέτσοβο που ήμουν. Και να υποθέσω πως δεν το είδα επειδή έκανα ένα αστρικό ταξίδι και ξαφνικά βρέθηκα στη Λήμνο, αλλά επειδή άνοιξα τον υπολογιστή μου και συνδέθηκε με την ΕΡΤ play.

Εννοείται βέβαια πως σε άλλη φάση, μια χαρά είδαν την κάμερα οι διαιτητές. Επίσης την ίδια ώρα σε ένα άλλο γήπεδο, στο Χολαργός-Προμηθέας ο διαιτητής σε ματς δέκα πόντων τι φαίνεται να βλέπει σε αυτή τη φωτογραφία; Σταμάτησε το ματς να δει Μίκυ Μάους;

Μετά βέβαια ο Σχοινάς την γύρισε την επιχειρηματολογία και έλεγε πως ήταν σίγουροι για την φάση. Εγώ όσες φορές κι αν την είδα, σίγουρος δεν είμαι πάντως. Ίσως το έμπειρο ματάκι τους, αν είχε διάθεση για δικαιοσύνη, να μπορούσε να κρίνει μέσω κάμερας. Αλλά δεν είχε καμία διάθεση για τέτοια.

Είδα, ξαναείδα τη φάση κι όταν υπέπεσε στην αντίληψη μου αυτο το βίντεο με στοπ καρέ μάλλον κατάλαβα ότι περισσότερο φοβήθηκαν να πάνε να το δουν.

Στο μπάσκετ του ΠΑΟΚ, υπάρχει η εξής παράνοια. Η ομάδα είναι σε φάση συντήρησης, δεν έχει κεφάλαια να επενδύσει κι όμως κάθε χρόνο είναι αξιοπρεπέστατη. Το περασμένο καλοκαίρι, στη συνέντευξη που έδωσε ο Μπάνε στο SDNA, ξεκαθάρισε πως στο τέλος της τρέχουσας σεζόν, αποχωρεί.

Τη δεδομένη χρονική στιγμή, ο Κατσαρής ενημέρωσε μέσω της συνέντευξης που έδωσε στη FORZA του Σαββάτου, πως ψάχνει για επενδυτή. Και καλά κάνει, καιρός ήταν.

Όμως το ότι ο πρόεδρος ψάχνει επενδυτή, δεν σημαίνει πως θα βρει. Ωραία είναι να ονειρευόμαστε, αλλά εγώ λόγω εμπειρίας στο μυαλό μου έχω το ανάποδο ενδεχόμενο. Να μη βρει ο Κατσαρής κάποιον σοβαρό και να τρέχουμε το καλοκαιράκι με επιτροπές σωτηρίας.

Και εγώ μεγάλωσα με τον μπασκετικό ΠΑΟΚ στις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης, αλλά θυμάμαι και τη σεζόν που κινδυνέψαμε να πέσουμε.

Αν θέλουμε λοιπόν να είμαστε δίκαιοι απέναντι στο τμήμα, αυτό πιάνει το ταβάνι του έχοντας ελάχιστα μέσα και παράλληλα δεν εκθέτει τον σύλλογο σε βάθος χρόνου. Ναι θα έρθουν και κάποιες ήττες που πονάνε, αλλά θα έρθουν και κάποιες νίκες που θυμίζουν το παρελθόν. Πέρυσι μάνι κέρδισε 4 φορές την ΑΕΚ, μια τον Ολυμπιακό εύκολα, μέσα-έξω τον Άρη.

Καλό θα ήταν λοιπόν, όσοι δεν αντέχουν την σύγκριση με το παρελθόν, να αντιληφθούν και τον κίνδυνο που υπάρχει για πιο κάτω. Η απαξίωση στο τμήμα, δεν βοηθά ούτε την ανεύρεση ενός δυνατού επιχειρηματία, ούτε βέβαια τις όποιες βάσεις έχουν χτιστεί με κόπο τα τελευταία χρόνια.

Και το πλέον ανησυχητικό, είναι πως μέσα από αυτό το κλίμα, η ίδια η ομάδα που έχασε με μία αμφισβητούμενη φάση, δεν έβγαλε καμία αντίδραση μάλλον συμβιβασμένη στην μιζέρια που προκαλεί η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί.

Το καμπανάκι χτυπά και το καλό για μας είναι πως δίπλα μας έχουμε το απόλυτο παράδειγμα λανθασμένων χειρισμών. Ο Άρης είναι υπό τον έλεγχο ανθρώπων που ούτε το άθλημα ξέρουν, ούτε χρήματα έχουν. Και είναι αναγκασμένοι να δίνουν χώρο σε έναν προπονητή που αθλητικά δεν έχει προσφέρει τίποτα και επικοινωνιακά προσβάλει την ιστορία τους σε κάθε παιχνίδι.

Σε άλλα νέα, αυτό που γίνεται με τον Ουζουνίδη στην ΑΕΚ είναι να σε βγάζει από τα ρούχα σου. Τον άφησαν χωρίς χαφ, χωρίς εξτρέμ, είναι αναγκασμένος να χρησιμοποιεί σκασμένους παίκτες, είναι αναγκασμένος να ανέχεται προβληματικούς χαρακτήρες και στο τέλος είναι αυτός που μπαίνει στο κάδρο του ξεφωνητού.

Οι ύμνοι του καλοκαιριού, έχουν μετατραπεί σε στοχευμένη επίθεση σε αυτόν που δεν φταίει. Μία κλασική αντίδραση οργανισμού που δεν έχει ξεκάθαρο πρότζεκτ και κέρδισε πράγματα που δεν άξιζε στο γήπεδο. Και ο επόμενος, σηκώνει ένα βάρος που δεν του αναλογεί.

Κλείνοντας, να δώσουμε τα χαιρετίσματά μας στον κ. Σιμιτζόγλου, ο οποίος σύμφωνα με τον προσωπικό του ενημερωτή έχει δεμένα τα χέρια και δεν μπορεί να προσβάλει την πρώτη απόφαση για τα επεισόδια της Πάτρας.

Για να δούμε αν θα δικαιωθεί – και πάλι - ο ενημερωτής, εις βάρος της κοινής λογικής.

Και αν δεν έρθει επενδυτής;
EVENTS