MENU

Όπως είπαμε και μετά το πρώτο ματς με την ΑΕΚ κανείς δεν πρέπει να στέκεται σε μια φιλική νίκη καθώς βρισκόμαστε σε μια περίοδο που οι ομάδες προσπαθούν να βρουν τα πατήματα τους ενώ παράλληλα έχουν και τις μεγάλες απουσίες των διεθνών τους παικτών. Υπό αυτό το πρίσμα είναι ελάχιστα αυτά που μπορείς να συμπεράνεις από αυτά τα παιχνίδια. Εμείς θα σταθούμε, λοιπόν, σε κάποιες διαπιστώσεις που χαρακτήρισαν το παιχνίδι με τη Μακάμπι. Καταρχήν, Λάνγκφορντ και Λοτζέσκι ήταν οι άνθρωποι που τράβηξαν ξανά την επίθεση της ομάδας και αποτέλεσαν έναν άλυτο πονοκέφαλο για τον Σπάχια.

Για να πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή θα πρέπει να δούμε τι ήταν αυτό που άλλαξε την προβληματική εικόνα του πρώτου μέρους (41-49) και οδήγησε στην ανατροπή. Σαφώς και η βελτίωση του ποσοστού στο τρίποντο ήταν ένας καταλυτικός παράγοντας με τον Παναθηναϊκό να έχει 2/15 σουτ πίσω από τη γραμμή μέχρι εκείνο το σημείο. Με 4/7 στην τρίτη περίοδο και κανένα λάθος σε δέκα αγωνιστικά λεπτά ήταν αναμενόμενο ν’ αλλάξουν οι ισορροπίες απέναντι στη Μακάμπι.

Αυτό, ωστόσο, που πραγματικά βελτιώθηκε ήταν η αμυντική λειτουργία. Ο Τσάβι στο πρώτο μέρος για παράδειγμα χρησιμοποίησε πέντε διαφορετικά ζευγάρια ψηλών (έπαιξαν ρόλο και τα τρία φάουλ του Γκιστ). Στο δεύτερο Τόμας και Λάσμε βρήκαν τα πατήματα τους ενώ η «εμφάνιση» του Γκιστ στο τελευταίο κομμάτι «κλείδωσε» το ματς. Τα bad boys βοήθησαν πολύ στο να κλείσουν οι διάδρομοι προς το καλάθι και διόρθωσαν αρκετές ανορθογραφίες που υπήρχαν στην άμυνα αλλαγών μέχρι εκείνο το σημείο.

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να εξάρουμε την τεράστια προσπάθεια του Νώντα Παπαντωνίου που ήταν ένας εκ των κορυφαίων αλλά και την εμπιστοσύνη του προπονητή στον Γιώργο Καλαϊτζάκη. Για τον μικρό ένα πράγμα θα πούμε. Μην κοιτάτε τους εφτά πόντους και τα 15 λεπτά αλλά το γεγονός πως έμεινε στο παρκέ επειδή πάλεψε, έβαλε το κορμί του στη μάχη και μπήκε στο πνεύμα του ματς. Άλλος προπονητής θα τον είχε βγάλει έξω με δύο ερ μπολ αλλά ο Καταλανός τον άφησε γιατί έβλεπε στα μάτια του παίκτη του πως θέλει πραγματικά να παίξει και να βοηθήσει την ομάδα. Άλλωστε, αυτός είναι μονόδρομος για όλους.

ΥΓ: Ο Παναθηναϊκός παραμένει η καλύτερη ομάδα μετά από τάιμ άουτ στην Ευρώπη. Πάντα έχει κάτι καλό σχεδιασμένο ο Τσάβι.

Υ2: Ο κόσμος ήταν και πάλι συγκλονιστικός και τα ρίγη συγκίνησης για τον κύριο Παύλο ήταν ολοφάνερα.

ΥΓ3: Ο Κιθ είναι μπασκετική απόλαυση.

ΥΓ4: Η Κύπρος έχει κόσμο που αγαπά το καλό μπάσκετ. Πρέπει να το βοηθήσουν όλοι το άθλημα για να βγει από τους …τέσσερις τοίχους.

ΥΓ5: Όσο μπόι και ταλέντο λείπει από τον Παπαντωνίου τόση ψυχή διαθέτει.

ΥΓ6: Ο Ο’ Μπράιντ είναι ένας παίκτης που θα δημιουργήσει πολλά ζητήματα στους αντιπάλους. Η Μακάμπι έχει πλούσιο ταλέντο αλλά κανείς δεν ξέρει αν χαλιναγωγείται η τρέλα της.

ΥΓ7: Με καλό ο Γκιστ ο Παναθηναϊκός είναι άλλη ομάδα

Τη δάγκωσε φιλικά και έκανε ένα βηματάκι
EVENTS