MENU

Μπάσκετ ξανά στην επικαιρότητά μας και θα το ξεκινήσουμε λίγο ανάποδα. Από τα δικά μας, από αυτά που έχουν προκαλέσει και έκπληξη στην τελική διότι τα υπόλοιπα ήταν από λίγο έως πολύ αναμενόμενα.

Ο Παναθηναϊκός έπρεπε ΗΔΗ να είναι πρωταθλητής και από τη στιγμή που αυτό δεν έχει συμβεί υπάρχει “θέμα”. Να τα λέμε κι αυτά... Αν και το πρώτο καμπανάκι το είχε βαρέσει και ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος στην “επίσκεψη” μετά την ήττα στο ΟΑΚΑ. Όμως αντί την Κυριακή να είμαστε στις παραλίες θα έχουμε παιχνίδι...

Τέλος πάντων, δεν είναι ώρα για να αναλύσουμε τα “τι”, τα “πως” και τα “γιατί”, αλλά να τελειώνει μια και καλή το παραμύθι. Αν έφτασε σε πέμπτο ματς η σειρά γι' αυτό ευθύνεται πάνω απ' όλα ο Παναθηναϊκός. Εσύ τους έκανες μάγκες, εσύ τους έδωσες το δικαίωμα να το πιστέψουν και να βγάλουν γλώσσα, εσύ δεν τους τελείωσες και θα σου έρθουν σε δυο μέρες για νέο σόου. Ενα σόου που ήδη το ξεκίνησαν με ανακοινώσεις και λοιπές σαχλαμάρες στα οποία φυσικά και είναι μανούλες.

Κι όλα αυτά ενώ μέχρι και τον τέταρτο τελικό, παρατημένο εντελώς το είχαν το πράγμα. Δεν το λέμε εμείς, αλλά οι πράξεις τους και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι στο ΣΕΦ δεν βρέθηκαν πάνω από έξι χιλιάδες νοματαίοι. Τέτοια... πίστη στην “καλύτερη ομάδα της 10αετίας” ή κάπως έτσι γιατί από τα γέλια δεν θυμάμαι πως ακριβώς το είχαν διατυπώσει Λαϊκά δικαστήρια ετοίμαζαν οι μεν, ηρωική έξοδο οι δε και ξαφνικά αντί να τους κάνεις πλάκα τους έδωσες και κίνητρο. Συμβαίνουν κι αυτά, όμως να μην ξανασυμβούν γιατί την Κυριακή τελειώνουν τα ψέμματα.

ΟΚ, συμφωνώ με το γενικότερο συμπέρασμα κατά το οποίο οι τελικοί είναι πάντα... τελικοί και ποτέ δεν ξέρεις, όμως αυτή τη φορά ο Παναθηναϊκός παραείναι ανώτερος για να έχει τραβήξει τόσο πολύ η ιστορία. Και σε ρόστερ και σε προπονητή και σε μομέντουμ και σε φανέλα και στα πάντα. Οπότε την Κυριακή θα πρέπει να το τελειώσει και μάλιστα αυτό να γίνει και με εμφατικό τρόπο, για να αφιερωθεί όπως του πρέπει στον μεγάλο, στον τεράστιο, Παύλο Γιαννακόπουλο. Ηδη έχουμε αργήσει...

Το μόνο παρήγορο εδώ που φτάσαμε είναι ότι ίσως να το έκαναν και κομματάκι πιο εύκολο εν όψει Κυριακής. Το σφάξιμο χωρίς αναισθητικό από Κορομηλά (τόση “στήριξη” δεν πήγε χαμένη, ξεπληρώθηκε το “γραμμάτιο” και Σώμο, οι τραμπουκισμοί στα αποδυτήρια, μέχρι και ο... Μπόγρης, είναι πράγματα που φτάνουν και περισσεύουν για να σε τσιτώσουν, για να κατέβεις με το μαχαίρι στα δόντια και να τους τελειώσεις. Αυτό που δεν είχες δηλαδή έως τώρα και κυρίως στο πρώτο και στο τελευταίο παιχνίδι.

Όσο για το ματς της Πέμπτης στο ΣΕΦ ο Παναθηναϊκός ήταν ξεκάθαρα “αλλού”, κατώτερος των περιστάσεων και κλότσησε την ευκαιρία. Δεν ξέρω αν έπαιξε ρόλο το γενικότερο κλίμα των τελευταίων ημερών ή το μαξιλαράκι του πέμπτου αγώνα στο ΟΑΚΑ, η ουσία ωστόσο είναι ότι οι πράσινοι δεν μπήκαν σχεδόν ποτέ στο πνεύμα του ματς και έχασαν με κάτω τα χέρια. Ακόμη και η αντεπίθεση του τρίτου δεκαλέπτου δεν έγινε με τον πλέον φυσιολογικό τρόπο, αλλά προήλθε από ατομικές ενέργειες και “τρελό” μπάσκετ.

Κι όλα αυτά ενώ από την άλλη πλευρά το “μήνυμα” είχε σταλεί από το πρώτο ημίχρονο με τις 27 βολές που εκτέλεσε ο Ολυμπιακός. Και να σκεφτεί κανείς πως τα αφεντικά του κάποτε είχαν βγάλει μέχρι και σχετικά μπλουζάκια σπάζοντας για άλλη μια φορά τα γραφικόμετρα. Το πραγματικό “γλέντι” όμως αλλά και το... άγχος έγινε μόλις ο Παναθηναϊκός πλησίασε σε απόσταση αναπνοής και πήγαινε έστω και σβηστός να τους κάνει το χουνέρι.

Εκεί ήταν που οι γκρίζοι λύκοι τα έδωσαν στην κυριολεξία όλα, έκριναν με τα απίστευτα σφυρίγματά τους τον νικητή και στο φινάλε, ενώ τα πάντα είχαν τελειώσει, άρχισαν και τα καραγκιοζίλια για να δώσουν και άλλοθι από πάνω στον αντίπαλο. Για τέτοια γελοιότητα και αηδία μιλάμε... Και τους φταίει ακόμη και τώρα ο... Βασιλακόπουλος. Ο Βασιλακόπουλος ρε φίλε, που είναι στα πράγματα από την εποχή του καθηγητή της αλητείας! Αλλά εδώ οι άνθρωποι μιλάνε μέχρι και για τον... Δούρο. Αυτοί και ο... Αλέφαντος!

Πάμε παρακάτω. Εγιναν πολλά και διάφορα στο ΣΕΦ. Και στα αποδυτήρια και απ' έξω και παντού. Αισθάνεται κανείς καμία έκπληξη; Μήπως δεν το περίμενε; Οταν ο λογαριασμός για τα μπάχαλα του δευτέρου ματς ήταν ένα πεντοχίλιαρο, όσο υπό κανονικές συνθήκες θα κόστιζε ένα υβριστικό σύνθημα, γιατί να μην ξανακάνουν τα ίδια και χειρότερα; Και γιατί να μην τα ξανακάνουν επίσης όταν θα βρουν γνωστά πρόθυμα πρόσωπα να πουν πως “παντού γίνονται τα ίδια”. Εχω δεν γίνονται παντού και δεν γίνονται και με τέτοια συχνότητα. Μην λέμε κάθε φορά τα ίδια.

Το καλύτερο το αφήνουμε για το φινάλε. ΟΚ, τα “παιδιά” έχουν ένα θεματάκι με τις “ευστοχία” τους στις ανακοινώσεις, γενικά είναι αλλού γι' αλλού, μα τώρα ξεπέρασαν και τον εαυτό τους. Είναι αυτό που λένε πως μαρτυράνε χωρίς ανάκριση. Δηλαδή πριν από κάθε συνέντευξη Τύπου δίνουν χαρτάκι στον προπονητή; Γι' αυτό τόση κλάψα; Να που τον είχαμε παρεξηγήσει τον Σφαιρόπουλο τελικά. Δεν είναι δικά του όλα αυτά τα “οράματα” που ακούγαμε. Του τα λένε να τα πει. Τα... καλά παιδιά.

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Να τελειώνει το “αστείο”!
EVENTS