MENU

Έξι σερί νίκες είχε να κάνει ο ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα πολλά χρόνια. Το πέτυχε με εμφατικό τρόπο μέσα στο σπίτι της ανεβασμένης λόγω Κυπέλλου και Τσάμπιονς Λιγκ ΑΕΚ. Νίκη τριάδας ήταν αυτή. Νίκη αποδείξεων. Μια απ' τις λεγόμενες "μεγάλες νίκες", κι όχι μόνο γιατί ο αντίπαλος ήταν μεγάλος και εντός έδρας. Ήταν κι αυτό, βεβαίως. Αλλά ο "Δικέφαλος του Βορρά" έδειξε πως φτάνει στο επίπεδο ωριμότητας σε αντίδραση κι επιλογές στο κατάλληλο σημείο. Ανακάτεψε τράπουλες, έκανε γκέλες, έχανε αλλά μάθαινε. Αυτό δείχνει το παρκέ. Έκανε κινήσεις, δεν έκλαψε απλά. Το πάλεψε, με λίγα λόγια, κι αυτό δεν μπορεί να μην πιστωθεί στους "αρμόδιους".

Κι όχι απλά το πάλεψε, παίζει και μπάσκετ. Κάτι κάνει, ψάχνει την καλύτερη λύση στο παιχνίδι, έπαιζε χωρίς τον Κόνιαρη και τον Λάκι Τζόουνς, μην το ξεχνάμε ΚΑΙ αυτό. Αλλά θα μου πείτε, ποιος να ασχοληθεί με έναν τέτοιο θρίαμβο όταν έχουμε Κομίνη και μαραθώνια εκδίκαση της έφεσης (καλά που ήταν και το SDNA, εδώ που τα λέμε, και μαθαίναμε τα πάντα άμεσα, κι ας ευλογούμε τα γένια μας) και μετά έχουμε και τον Όλιβερ στο... Μπερναμπέου. Άντε να ασχοληθείς με τις καλαθάρες του Γκος και του Ζάρα, τις άμυνες και το πάθος. Πού να αναλύσεις πως μπλοκαρίστηκαν οι σούπερ Χάρις, Πάντερ, Γκριν, Τζέιμς, Σάκοτα, όταν η ΑΕΚ ζητά εξαίρεση του Σκουτέρη και ο ΠΑΟΚ παρουσιάσει 4ωρο βίντεο από τα αποδυτήρια της Τούμπας. Οπότε ας το χαρούν, τουλάχιστον, αυτοί που νιώθουν από προσπάθειες και γνωρίζουν 6η σερί νίκη σε ένα πρωτάθλημα όπου πρέπει να είσαι ΠΑΟ ή ΟΣΦΠ για να το πετύχεις και να μην κάνει εντύπωση σε κανέναν...

Πάλι σε περιπέτειες

Ο Άρης, απ' την πλευρά του, σκόρπισε νέα ανησυχία για το... απευκταίο φινάλε. Έβαλε τον εαυτό του σε περιπέτειες, αλλά έχοντας δυο σοβαρές απουσίες στα γκαρντ, που είναι και ο μοχλός πίεσης του στην άμυνα, εξασθένησε ιδιαίτερα. Κι αυτό φάνηκε: οι παρόντες στο ματς με την Κύμη Μποχωρίδης, Προύιτ, Φλιώνης, Πουλιανίτης προσπάθησαν, αλλά δεν ήταν σε καλή μέρα. Έτσι δε χρειάστηκε να κάνει τα... τρελά του ο ΜακΦάντεν για να πάρει το ματς η καλή ομάδα του Καστρίτη. Τα "άκουσε" στο τέλος ο νεαρός τεχνικός, αλλά το θέμα είναι ο Άρης και όχι ένα τάιμ άουτ. Ο Άρης από την αρχή προβλημάτιζε, εμείς στο πρώτο μας blog τα είχαμε τονίσει και τότε διάφοροι έλεγαν "κατηγορείς τον Γιαννάκη". Μα φαινόταν ότι η ομάδα δεν μπορεί, οι επιλογές δεν ήταν καλές. Και φαίνεται και τώρα, με άλλον προπονητή, που προφανώς και ανέβασε την πίεση στις προπονήσεις και η ομάδα δεν μπορεί ακόμη να ανταποκριθεί.

Όχι, δεν πιστεύουμε ότι ο Άρης θα κινδυνεύσει. Θα κερδίσει στα Τρίκαλα και έναν εκ των Ρεθύμνου, Πανιωνίου και θα μείνει στην κατηγορία. Ντροπή και μόνο που το γράφουμε, αλλά έτσι είναι. Ας φροντίσει η νέα διοίκηση να προχωρήσει τα θέματα, να σβήσει τα ban, να στρώσει τις ρυθμίσεις και να σώσει την εγγυητική και όλα θα γίνουν καλύτερα. Ο καθένας στο πόστο του, όπως λέει κι ο Αγγέλου, που κάθε του δήλωση είναι τροφή για... ανάλυση. "Βαρέθηκα να ακούω κομπλιμέντα για τον Άρη", είπε μεταξύ άλλων. Ακόμη και εντός των τειχών, βεβαίως, κόουτς. Πρώτα κριτική και αυτοκριτική έπρεπε να γίνει όλα αυτά τα χρόνια και μετά στροφή στην παραγωγική διαδικασία, στο γήπεδο, στο μπάσκετ. Όχι στους εχθρούς, στους άλλους, στους δίπλα, στους ευνοημένους. Πρώτα φτιάχνεις το σπίτι σου...

Είναι ακόμη εδώ

Ο τρίτος της παρέας, ο Ηρακλής, χαμογέλασε μετά από έναν αγώνα θρίλερ που ευτυχώς έδειξε η ΕΡΤ. Πάλι καλά. Φτάσαμε Απρίλιο και μεταδόθηκαν τρία ματς της Α2 ενώ η συμφωνία ήταν απ' το καλοκαίρι. Ωραία προβολή, δεν μπορούμε να πούμε, ενός καλού πρωταθλήματος. Όχι τόσο καλού όσο το περσινό, αλλά και πάλι καλού, πολύ καλού όταν μιλάμε για τις ομάδες της κορυφής. Ο Ηρακλής έδειξε με την αντίδραση και τον ψυχισμό που έβγαλε, πως είναι μια τέτοια ακόμη. Έβαλε ο ίδιος τον εαυτό του στον λάκκο και τώρα δείχνει ότι προσπαθεί να βγει με τα ίδια του τα χέρια που τον έσκαψαν.

Κέρδισε μια πολύ σκληρή ομάδα, εκτός έδρας, με κόντρα διαιτησία (όχι από τον Παναγιώτου που ήταν στο "στόχαστρο" και έξυπνα άφησε μάλλον τα δύσκολα στους άλλους δύο, που απέτυχαν) και με το άγχος του must win situation. Τώρα παίζει στο Περιστέρι, το οποίο έχασε από τον... Χολαργό, που κέρδισε ο Ηρακλής. Τετράγωνη λογική, αλλά στο μπάσκετ όλα γίνονται... Και στην Α2 υπάρχει ακόμη αρκετός δρόμος, τον οποίο ο Ηρακλής έδειξε ότι προσπαθεί να διαβεί όρθιος. Αν τα καταφέρει θα είναι κέρδος για όλο το ελληνικό μπάσκετ. Αναμφισβήτητα. Απ' το να πουλάμε ΑΦΜ, να αλλάζουμε γειτονιές, να παίζουμε σε άδεια γήπεδα, να ψάχνουμε προέδρους φαντάσματα, καλύτερα οι παραδοσιακές δυνάμεις, που οφείλουν βεβαίως να βάλουν λίγο μοντερνισμό στις επιλογές τους. Περιστέρι, Πανιώνιος, Ηρακλής, Απόλλων Πάτρας έπρεπε ήδη να παίζουν στην Α1. Άποψη μας...

Δυο χαμόγελα και μία μελαγχολία...
EVENTS