MENU

Αποσπάσματα από τα όσα είπε ο «δράκος» στο «Έθνος της Κυριακής»

Για την κατάσταση στον Άρη: «Η κατάσταση δεν είναι καλή, δεν κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου, όμως το να επιτίθεσαι κατά της ομάδας, να βγάζεις την αγανάκτησή σου στο αγωνιστικό κομμάτι δεν βοηθάει. Δεν πρέπει οι φίλαθλοι να αυτοτραυματίζονται. Θέλω να πω στον κόσμο το εξής: Μην πυροβολείτε τα πόδια σας. Μόνο η ενότητα θα μας κρατήσει όρθιους. Ο κόσμος πολλές φορές παρασύρεται. Αντιδράει σαν το παιδάκι που βλέπει την τζαμαρία, νομίζει ότι μπορεί να περάσει από μέσα κι όταν το κάνει τραυματίζει τον εαυτό του. Ηλεκτροσόκ δεν χρειάζεται η ομάδα, κατά τη γνώμη μου ηλεκτροσόκ πρέπει να γίνει στην ατμόσφαιρα, γιατί υπάρχει μια νευρικότητα για την ομάδα, για αυτά που μπορεί να δώσει.

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ασπίδα κανενός. Ήρθα να αναδείξω τα θετικά. Άρης είναι ο κόσμος του, είναι τα παιδιά που κυκλοφορούν στο δρόμο με φανέλα Άρη, είναι τα μικρά παιδιά που παίζουν στις ακαδημίες του. Ήρθα γιατί πιστεύω ότι ο Άρης μπορεί να δημιουργήσει έναν οργανισμό που θα παράγει δυναμικό, στελέχη, θα αποπνέει υγεία. Δυστυχώς όμως στον Άρη εκτός από οικονομικά έχουμε και συναισθηματικά προβλήματα. Από το καλοκαίρι που ήρθα κατάλαβα ότι υπήρχε δυσκολία στο να πειστούν κάποιοι άνθρωποι που είναι Άρης να στηρίξουν την προσπάθεια... Δεν υπάρχει λόγος από την πλευρά μου να μιλήσω με ονόματα, ούτε να δείξω κάποιον με το δάχτυλο. Δεν μπορώ να το πιστέψω πως υπάρχουν στρατόπεδα».

Για την πορεία της ομάδας: «Πείτε μου τα τελευταία χρόνια τι έχει πετύχει η ομάδα. Ποια ήταν η παρακαταθήκη που κάθε σεζόν άφηνε; Το θέμα δεν είναι να βγεις μια φορά 4ος ή 3ος, αλλά τι εξέλιξη έχεις.... Φέτος θα κάνουμε το πρώτο βήμα. Θα υπάρξει πρόοδος σε σχέση με πέρσι»

Για τον Πέτγουεϊ: «Είχε μία θετική στάση, ήταν καλός συμπαίκτης, τον ενόχλησε αυτό που έγινε στο τέλος αφάνταστα, συμπαραστάθηκε στην ομάδα κι εγώ του το αναγνωρίζω».

Για την ψυχολογική του κατάσταση: «Δεν έχει σημασία αν κοιμάμαι ή όχι τα βράδια. Σημασία έχει πως είμαι εδώ για να βοηθήσω. Είμαι χαρούμενος που είμαι εδώ. Ακόμη και όταν πονάω για τα άσχημα...»

Για την Εθνική ομάδα: «Συνεργάστηκα με την Εθνική το 1997, το 1998 παραιτήθηκα γιατί δεν αναγνωρίστηκε η επιτυχία των παιδιών, κάποιοι θεώρησαν πως δεν μπορούσα να μείνω επειδή θεωρήθηκα νέος να αντεπεξέλθω στην πρόοδο της ομάδας, αν και αποδείχθηκε πως αυτό που άφησα ήταν μεγαλύτερο και πιο ψηλά από αυτό που θεώρησαν. Το 2004 επέστρεψα με την προτροπή του Κολοκυθά. Τρέξαμε ένα ωραίο πρόγραμμα με πάθος και αγάπη... Πετύχαμε ό,τι πετύχαμε και το 2008 η συνεργασία μας σταμάτησε. Οι επιλογές είναι του προέδρου, επομένως ρωτήστε τον ίδιο. Η Εθνική χρειάζεται πλάνο και στόχευση. Υπάρχει ταλέντο και δυνατότητα να δημιουργηθεί ένα γκρουπ παιδιών που μπορούν να βοηθήσουν ώστε να εξελιχθεί κάτι καλό, να είναι αποτελεσματική η ομάδα.

Πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε να κάνουμε και να καταλάβουμε πού θα είμαστε καλύτεροι από τους άλλους, όπως ήμασταν κάποτε καλύτεροι, γιατί ακριβώς είχαμε στοχεύσει σε στοιχεία που μας έδιναν αβαντάζ. Οι επιτυχία καμία φορά δημιουργούν εφησυχασμό και υπερεκτίμηση κι αυτός να είχε συμβεί στο παρελθόν. Πολλά πράγματα μπορείς να πεις για μένα, όμως συγκεντρωτικός δεν είμαι. Το 1997 ήμουν ο πρώτος που θέσπισα θέση του τιμ μάνατζερ πέραν του εφόρου, ορίζοντας τον Νίκου Φιλίππου. Ξέρω την αξία των συνεργατών. Υπάρχουν κενά, το γνωρίζω. Υπάρχουν συνθήκες που δεν μας επιτρέπουν ακόμη να κάνουμε πράγματα που θέλουμε».

Γιαννάκης: «Φέτος θα κάνουμε ένα βήμα μπροστά από πέρυσι»
EVENTS