MENU

Δυστυχώς όμως αυτή είναι η νοοτροπία που χαρακτηρίζει την πλειονότητα των Ελλήνων οπαδών. Και η οποία δεν αλλάζει, όσο κι αν οι πιο ψύχραιμες φωνές «συνιστούν» υπομονή, πίστωση χρόνου, ενίοτε και σεβασμό στις αξίες. Στον Πειραιά, αρκετοί ήταν εκείνοι που ζητούσαν την κεφαλή του Σφαιρόπουλου επί πίνακι, αμφισβητούσαν την ικανότητα του Ρόμπερτς, του ΜακΝιλ ή του Τόμπσον. Λες και όλοι αυτοί οι φωστήρες, αν βρεθούν σε ένα ξένο περιβάλλον, σε μια εταιρεία που λειτουργεί μια καλοδουλεμένη ομάδα υπαλλήλων θα προσαρμοστούν αμέσως και θα λειτουργήσουν άψογα…

Στο ΟΑΚΑ, κάποιοι χλεύαζαν τον Νικ Καλάθη (αποκαλώντας τον… Σιδέρη), χαρακτήριζαν τον Τσάβι Πασκουάλ παρκαδόρο ή την ομάδα «τσίρκο». Και πάει λέγοντας…

Δεν υποστηρίζω πως ο Παναθηναϊκός θα πετύχει τον στόχο του στην Ευρωλίγκα και θα φθάσει ξανά στο φάιναλ-φορ μετά 6 χρόνια ξηρασίας. Δεν υποστηρίζω πως ο Ρόμπερτς, ο ΜακΝιλ ή ο Τόμπσον θα δώσουν ξανά το πρωτάθλημα στον Ολυμπιακό ή ότι θα θέσουν υποψηφιότητα για MVP του φάιναλ-φορ έτσι και η ομάδα του Γιάννη Σφαιρόπουλου πάει στο Βελιγράδι. Δεν υποστηρίζω πως ο ΠΑΟΚ θα μπει «σφήνα» στους μεγάλους ή θα φθάσει στο φάιναλ-φορ του Basketball Champions League…

Υποστηρίζω όμως ότι πρέπει -κάποια στιγμή- σε τούτη τη χώρα που έχει την Ακρόπολη, που δίδαξε πολιτισμό και εφηύρε τη Δημοκρατία όταν οι άλλοι ήταν στα δέντρα, να κατεβούμε επιτέλους από τα δέντρα που πλέον βρισκόμαστε και να αλλάξουμε νοοτροπία και συμπεριφορά. Να σταματήσουμε να απαξιώνουμε, να ισοπεδώνουμε, να λοιδωρούμε, τέλος πάντων να σταματήσουμε το -κατα κοινώς λεγόμενο- «κράξιμο» από τα πρώτα αποτελέσματα, από τα πρώτα δείγματα.

Ο ΠΑΟΚ είναι ένα πρότζεκτ που ειλικρινά χαίρεσαι να το παρακολουθείς. Αξίζει να το υποστηρίξεις. Οφείλεις να χαρείς -αν αγαπάς το ελληνικό μπάσκετ- στις καλές στιγμές του και να στεναχωρηθείς ή να προβληματιστείς στις αποτυχίες του. Απόψε, στο ντέρμπι με την ΑΕΚ που προερχόταν από μεγάλες νίκες επί του Ολυμπιακού και στην Τενερίφη, ο Δικέφαλος της Θεσσαλονίκης ήταν απολαυστικός.

Όχι γιατί επέβαλλε το παιχνίδι του από την αρχή ως το τέλος. Όχι γιατί νίκησε με 21 πόντους (86-65). Αλλά γιατί έκανε αυτά τα δύο με πρωταγωνιστές Ελληνόπουλα, τα οποία οι συνθήκες του ελληνικού μπάσκετ τα έφεραν στις μεγάλες ομάδες με το βάρος μιας μεγάλης επένδυσης στις πλάτες τους, αλλά δίχως το πρόγραμμα, την υπομονή, τη θέληση και το πλάνο για να τα υποστηρίξουν (και να υποστηρίξουν την επένδυση τους).

Ενδεχομένως ο Κατσιβέλης να είναι εκείνος που πήρε τις περισσότερες ευκαιρίες αγωνιζόμενος στον Ολυμπιακό, όμως ας μην είμαστε αυστηροί. Ο 26χρονος, από το 2010 έως το 2015 ήταν σε μια ομάδα που είχε υπεροπλία στην περιφέρεια (σεζόν 2012-13 με Σπανουλης, Μάντζαρης, Σλούκας, Γκετσεβίτσιους, Περκινς, Λο είχε 6.39 μ.ο συμμετοχής στην Ευρωλίγκα, τη σεζόν 2013-14 με Σπανουλης, Μάντζαρης, Σλούκας,, Λο, Κόλινς, Λοτζέσκι είχε 4.37 λεπτά, τη σεζόν 2014-15 με Σπανουλης, Μάντζαρης, Σλούκας, Λαφαγιέτ, Ντάρντεν,Λοτζέσκι είχε 6.14 λεπτά) και κατ’ ουσίαν ήταν εξαιρετικά δύσκολο να βρει χώρο και χρόνο να αναπτύξει το ταλέντο του, να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και να βρει το δρόμο του.

Στον ΠΑΟΚ ο 26χρονος, οι 20χρονοι Αντώνης Κόνιαρης, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος αλλά και ο νεότερος του Κατσίβελη, Λίνος Χρυσικόπουλος, μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά του ελληνικού μπάσκετ είναι οι πρωταγωνιστές της ομάδας. Η ομάδα τους εμπιστεύτηκε και τώρα που άπαντες είναι υγιείς και «απέβαλλε» ένα (ταλαντούχο μεν, αλλά) προβληματικό στοιχείο (Ντίλαρντ) προσθέτοντας έναν ποιοτικό παίκτη που μπορείς να πει ότι είναι και… πολυτέλεια, άρχισε να βγάζει διαφορετικό πρόσωπο.

Για το ντέρμπι ήταν εμφανές από το πρώτο λεπτό πως ήταν πανέτοιμη πνευματικά, με όλους τους παίκτες να είναι αποφασισμένοι να βάλουν το σώμα σε κάθε μάχη, με στοχευμένες επιθέσεις (Κατσίβελης και Μαργαρίτης να εκμεταλλευτούν τα missmatch στο low-post), ενώ αφού μπήκαν και τα σουτ (Χρυσικόπουλος) μετά όλα έγιναν πιο εύκολα. Βγήκαν και αυτοματισμοί, έτρεξαν στο ανοικτό γήπεδο, έκαναν πάρτι…

Όμως επειδή δεν θα είναι κάθε απόγευμα στην Πυλαία τόσο ευχάριστο, αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να κατακρίνονται αυτά τα παιδιά, ότι να μην στηρίζεται αυτή η ομάδα. Είναι μια άποψη, που προσωπικά, έχω πολλά χρόνια και δυστυχώς λόγω των ιδιαιτεροτήτων του internet δεν μπορώ να το αποδείξω. Πριν από χρόνια, όταν είχα blog στο gazzetta και ο Άρης είχε τους Παπανικολάου, Χρυσικόπουλο, Μούρτο (δηλαδή πριν από 8-9 χρόνια), είχα γράψει πως ο «Αυτοκράτορας» του ελληνικού μπάσκετ, λόγω των (οικονομικών) συνθηκών θα έπρεπε να γίνει η… Παρτίζαν Θεσσαλονίκης (η Παρτίζαν του ελληνικού μπάσκετ).

Να επενδύσει στους νέους παίκτες. Να βρει τρόπους να τους κρατήσει για 2-3 χρόνια και να έχει ένα πρόγραμμα πώλησης των παικτών, αφού όπως έχει γίνει στη συνείδηση της ελληνικής αγοράς η ομάδα που δίνει ευκαιρίες, εμπιστεύεται τους νέους και τους βελτιώνει. Τότε, θυμάμαι, οι οπαδοί του Άρη λόγω των οπαδικών και της βαριάς ιστορίας της ομάδας τους μου την είχαν πέσει, λες και τους έθιγα την ομάδα… Αρνήθηκαν να δουν τη μεγάλη εικόνα και στα σχόλια έγινε πανζουρλισμός.

Αδιάφορο μου είναι με ποιους είναι αδελφοποιημένοι οι οπαδοί μιας ομάδας.Σέβομαι την ιστορία της κάθε μιας, την προσπάθεια της και την αγάπη των οπαδών της για αυτήν. Αλλά ως εκεί. Τα δεδομένα, όσο κι αν ορισμένοι αρνούνται να το αποδεχτούν, δεν είναι τα ίδια με εκείνα της δεκαετίας του ’80, που ο Άρης -αλλά και ο ΠΑΟΚ- μας έκαναν να αγαπήσουμε το μπάσκετ.

Τέλος πάντων, τα αναφέρω όλα αυτά, μόνο και μόνο για να ολοκληρώσω την καταγραφή των λόγων που θεωρώ ότι η ομάδα του ΠΑΟΚ είναι ένα πρότζεκτ που χαίρεσαι να το παρακολουθείς, αξίζει να το υποστηρίξεις, οφείλεις να χαρείς -αν αγαπάς το ελληνικό μπάσκετ- στις καλές στιγμές του και να στεναχωρηθείς ή να προβληματιστείς στις αποτυχίες του, όπως και προείπα.

Πιστεύω και ομολογώ ότι εύχομαι και ελπίζω πως η καριέρα των δύο ταλαντούχων 20αρηδων (Χαραλαμπόπουλος, Κόνιαρης) και των δύο 26χρονων (Κατσίβελης, Χρυσικόπουλος) θα έχει μόνο καλύτερες ημέρες και πιο πάνω σκαλοπάτια. Λίγα ή πολλά δεν το ξέρω, αλλά πιστεύω πως τα σκαλοπάτια θα είναι προς τα πάνω κι όχι προς τα κάτω…

ΥΓ1: Το εγχείρημα, το πλάνο του ΠΑΟΚ, το χαρίσει και το εφαρμόζει ένας προπονητής που έχει αποδείξει, όπου κι αν δούλεψε πως έχει προδιαγραφές, φιλοσοφία και νοοτροπία για να πετύχει πολλά και να συνεχίζει την παράδοση της ελληνικής σχόλης που βγάζει προπονητές υψηλού επίπεδου. Η παρουσία του Παπαθεοδώρου και η απόφαση του, μαζί με τη διοίκηση της ομάδας, να επενδύσουν σε ελληνόπουλα πολλαπλασιάζουν τις πιθανότητες να έχουν καλύτερες ημέρες αυτά τα παιδιά. Όμως αγαπητοί, κάποιος ανέλαβε το ρίσκο που άλλοι δεν παίρνουν και ο ίδιος εφαρμόζει το πρόγραμμα που έβγαλε στο παρκέ το απολαυστικό μπάσκετ που είδαμε απόψε στην Πυλαία. Τα υπόλοιπα μακριά από εμένα…

ΠΑΟΚ: Ένα πρότζεκτ που αξίζει να παρακολουθείς
EVENTS