MENU

Ούτε η τελευταία κίνηση του Πασκουάλ ξεφεύγει από την μπασκετική λογική που επικράτησε σε όλες τις φετινές μεταγραφές. Το 'χω γράψει και σε προηγούμενα blogs, δεν ξέρω αν το πείραμα του Πασκουάλ θα πετύχει, ξέρω όμως πως είναι καλύτερα να... πεθάνεις με τις ιδέες σου, παρά να κάνεις συμβιβασμούς.

Ο Ισπανός αποδεικνύει με τη στάση του πως είναι πολύ ισχυρή προσωπικότητα, η ισχυρότερη ίσως μετά Ομπράντοβτς εποχή. Δεν χαμπαριάζει από το τι λέει ο κόσμος, δεν κάνει μεταγραφές για να έχει το κεφάλι του ήσυχο, δεν συμβιβάζει τις σκέψεις του. Ξαναλέω, μπορεί να αποτύχει και θα κριθεί για αυτό, αλλά αισθάνομαι πως είναι ο πρώτος προπονητής της τελευταίας τετραετίας που παίρνει δύσκολες αποφάσεις, σα να πιστεύει πολύ στις ιδέες του, χωρίς να λογαριάζει το ρίσκο της αποτυχίας.

Η επιλογή Λοτζέσκι έχει απόλυτη μπασκετική λογική, βάσει του τρόπου με τον οποίο χτίστηκε ο Παναθηναϊκός μέχρι σήμερα. Εξαιρώντας τα ζητήματα τραυματισμού που αποτελούν το μεγάλο ερωτηματικό, κατά τα άλλα η επιλογή μοιάζει να ταιριάζει γάντι με το υπόλοιπο ρόστερ.

Τι ήθελε ο Παναθηναϊκός για να είναι γεμάτος; Εναν αξιόπιστο, έμπειρο και με παραστάσεις σε υψηλό επίπεδο γκαρντ/φόργουορντ που θα... κοπανάει τα τρίποντα μόλις παίρνει την μπάλα στο φτερό, έναν παίκτη που δεν θα έχει απαίτηση να παίρνει 20 σουτ το ματς και που δεν πρόκειται να γκρινιάξει για το αν ξεκινάει από το πάγκο.

Ο Λοτζέσκι διαθέτει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά συν του γεγονότος ότι γνωρίζει πολύ καλά την ελληνική πραγματικότητα, αντιλαμβάνεται τι σημαίνει Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός και δεν θα χρειαστεί χρόνο προσαρμογής και βιντεάκια στο youtube για να αντιληφθεί τι γίνεται στην Ελλάδα.

Με την απόκτηση του Λοτζέσκι, ο Παναθηναϊκός ολοκληρώνει το ρόστερ και θεωρητικά είναι γεμάτος. Ισως πιο γεμάτος από πέρυσι, τουλάχιστον σε ποσότητα. Αν ρίξει κανείς μια ματιά στο ρόστερ, διαπιστώνει πως οι «πράσινοι» έχουν δύο παίκτες σε κάθε θέση. Ακόμη κι αν αυτοί δεν είναι είναι «καθαρόαιμοι», έχουν τη δυνατότητα να παίξουν σε δύο τουλάχιστον θέσεις, με αποτέλεσμα ο Πασκουάλ να έχει ακόμη και τρεις βαρβάτες επιλογές.

Ναι, προφανώς σε κάποιες περιπτώσεις, ο Παναθηναϊκός να μοιάζει λιγότερο ποιοτικός (π.χ. στο «5»), αλλά έχω την πεποίθηση πως το στυλ μπάσκετ που θα θελήσει να παίξει ο Ισπανός θα είναι εντελώς διαφορετικό απ' αυτό που είδαμε πέρυσι. Λιγότερη αναρχία, περισσότερη τακτική, καλύτερη άμυνα, περισσότερο τρέξιμο, αθλητικά στοιχεία σε περισσότερες θέσεις συγκριτικά με πέρυσι.

Βεβαίως υπάρχουν και ερωτηματικά, ερωτηματικά που θα κρίνουν την έμπνευση του Πασκουάλ. Πρώτο και σημαντικότερο η περίπτωση του Ντένμον. Ο Ισπανός τον πιστεύει πολύ, θεωρεί πως θα είναι η αποκάλυψη του Παναθηναϊκού και πως οι επικριτές θα τρίβουν τα μάτια τους.

Ακόμη κι αν είναι έτσι, δεν ξέρω κατά πόσο ο Αμερικανός θα 'χει το... κουράγιο να μπει στα παπούτσια του Τζέιμς και να αναλάβει τις δύσκολες αποφάσεις. Δεν λέω ότι ο Τζέιμς τις αναλάμβανε σωστά, το αντίθετο θα έλεγα, αλλά τουλάχιστον είχε τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα πάνω στην τρέλα και με το ταλέντο του να πάρει και την μεγάλη ευθύνη του τελευταίου σουτ.

Δεύτερο ρίσκο η «συνταγή» στους ψηλούς. Πιο γεμάτος από πέρυσι, αλλά θεωρητικά με λιγότερη ποιότητα και ακόμη λιγότερη ηγετική προσωπικότητα. Μπορεί ο Μπουρούσης πέρυσι να μην απέδωσε βάσει των προσδοκιών, αλλά η απόδοσή του στους τελικούς είναι δείγμα ισχυρής προσωπικότητας που πιθανώς να λείψει φέτος.

Συμπερασματικά, ο Παναθηναϊκός έχει ενδιαφέρον. Αν είσαι πρώτα φίλαθλος του μπάσκετ και μετά φίλαθλος του Παναθηναϊκού, έχεις την προσμονή να δεις με ποιον τρόπο έχει σκεφτεί τα πράγματα ο Τσάβι Πασκουάλ. Να καταλάβεις τι μπάσκετ θέλει να παίξει, να αντιληφθείς πόσο ταίριαζε το περσινό ρόστερ στη δική του φιλοσοφία, αλλά και πως θα καλύψει απώλειες όπως του Μπουρούση και του Τζέιμς.

Το... ρουά Ματ του Παναθηναϊκού!
EVENTS