MENU

Το ψευτοδίλημμα Λοτζέσκι ή Περπέρογλου έχει από μόνο του μια θεμελειώδη διαφορά. Τη φιλοσοφία της μεταγραφής που είναι κάτι σημαντικότερο από την ποιότητα της επιλογής. Ο μεν Λοτζέσκι είναι ένας παίκτης που αγωνίζεται από το «2» έως το «3» και ο Περπέρογλου είναι ένας παίκτης που αγωνίζεται από το «3» έως το «4» με τα τελευταία χρόνια να... σπρώχνεται περισσότερο στο «4» και λιγότερο στο «3».

Με άλλα λόγια σε πρώτη φάση θα πρέπει να ξεκαθαριστεί τι είδους παίκτη θέλουν οι «πράσινοι» και στη συνέχεια να επιλέξουν τον «εκλεκτό». Εκτιμώ πως με βάση το ρόστερ που έχει διαμορφωθεί, ο Πασκουάλ έχει μεγαλύτερη ανάγκη από έναν παίκτη με τα χαρακτηριστικά του Λοτζέσκι (σ.σ. όχι απαραίτητα τον ίδιο) και λιγότερο έναν παίκτη με τα στοιχεία του «Περπέ». Για να μην παρεξηγούμαι, δεν μπαίνω στη διαδικασία σύγκρισης, αλλά στη λογική του... παζλ, το πώς δηλαδή «κουμπώνουν» καλύτερα τα κομμάτια στο διαμορφωμένο ρόστερ των «πράσινων».

Αν αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός έχει κάποια έλλειψη, θεωρώ πως αυτή εντοπίζεται περισσότερο στο «2» - «3» και λιγότερο στο «3» - «4». Με εξαίρεση τον Ρίβερς, ουδείς άλλος παίκτης από το υπάρχον ρόστερ «κολλάει» ακριβώς στα χαρακτηριστικά του «2» - «3». Ο Ισπανός έχει πολλές επιλογές σε κάθε θέση, αλλά δεν έχει ποσότητα, εκεί ανάμεσα στον σούτινγκ γκαρντ και τον φόργουορντ. Εχει καθαρόαιμα «δυάρια» (Ντένμον, Παππάς), αρκετους φόργουορντ που θα μπορούσαν να καλύψουν το «3» και το «4» (Γκάμπριελ, Αντετοκούνμπο) και περισσότερο του λείπει ένας παίκτης... φτερού που θα σουτάρει με αξιοπιστία, θα ακροβολείται στα 6,75μ. και θα εκτελεί σαν δεύτερος Ρίβερς.

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει ανάγκη έναν παίκτη που θα παιρνει 20 μπάλες σε κάθε παιχνίδι, το αντίθετο. Θέλει έναν αξιόπιστο περιφερειακό που θα εναλλάσσεται με τον Ρίβερς στον συγκεκριμένο ρόλο, που θα έχει ευρωπαϊκή εμπειρία και δεν θα φοβάται να πάρει το μεγάλο σουτ. Στο εύλογο ερώτημα «είναι ο Λοτζέσκι μια τέτοια περίπτωση;» η απάντηση που θα έλεγα είναι «ναι», με την προϋπόθεση βέβαια πως ο Αμερικανός θα έχει αφήσει πίσω του τα προβλήματα υγείας και το κασέ του θα ήταν σαφώς μικρότερο από το συμβόλαιο που είχε την τελευταία σεζόν στον Ολυμπιακό.

Η περίπτωση του Περπέρογλου έχει άλλα καλά για τον Παναθηναϊκό και τον Πασκουάλ. Εκ πρώτης όψεως τα χαρακτηριστικά του δεν ταιριάζουν σ' αυτό που λείπει από το νυν ρόστερ, αλλά ο διεθνής φόργουορντ έχει να αντιτάξει τρία βασικά προσόντα: Πρώτον, είναι Ελληνας κάτι που σημαίνει ότι ο Πασκουάλ δεν θα χρειαστεί να κάνει αλχημείες, βάζοντας - βγάζοντας ξένους στην Α1.

Κάποτε για τους προπονητές ήταν απαγορευτικό το να έχουν να διαχειριστούν δύο ομάδες, τα τελευταία χρόνια φαίνεται να έχει ξεπεραστεί ο προβληματισμός, αλλά είναι σίγουρο ότι κανείς προπονητής δεν θέλει να προετοιμάζει δύο και τρία παιχνίδια της ίδιας εβδομάδας με δύο διαφορετικούς τρόπους.

Το δεύτερο πλεονέκτημα του Περπέρογλου είναι η ηρεμία που εκπέμπει και η εγγύηση πως τα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού θα είναι απόλυτα προστατευμένα. Ο Στράτος είναι ένα παιδί που δεν χρειάχεται να δώσει εξετάσεις, έχει αφήσει το στίγμα του όπου κι αν έχει παίξει και είναι λογικό όλοι οι προπονητές να θέλουν να συνεργαστούν μαζί του.

Το τρίτο πλεονέκτημα του «Περπέ» αφορά στην εμπειρία του σε συνδυασμό με την ικανότητά του να παίρνει τα «δύσκολα» σουτ. Ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη από προσωπικότητες, από παίκτες που μπορούν να τον ξελασπώσουν κι αυτά τα χαρακτηριστικά του έλειψαν ακόμη και πέρυσι που θεωρητικά είχε περισσότερους μπαρουτοκαπνισμένους παίκτες.

Συμπερασματικα: Ο Παναθηναϊκός έχει μεγαλύτερη ανάγκη για παίκτη στο 2-3, αλλά έχει βάση να σκέφτεται το plan b, αν δεν βρει αυτό που θέλει στην αγορά, πόσω μάλλον όταν ο Περπέρογλου είναι ελεύθερος και περιμένει...

Αυτός είναι ο παίκτης που έχει μεγαλύτερη ανάγκη ο Πασκουάλ!
EVENTS