MENU

Ο Σίνγκλετον κάνει μια ξεκάθαρη επιλογή μετά το «όχι» στην πρόταση-μαμούθ του Παναθηναϊκού. Οταν αρνείσαι 1,65 εκατομμύρια δολάρια ετησίως, την στιγμή που οι προτάσεις που θα βρεις στην Ευρώπη είναι 100-200 χιλιάδες μεγαλύτερες, τότε καθιστάς σαφές πως δεν προτίθεσαι να μείνεις. Δεν το κατηγορώ. Είναι μια επαγγελματική επιλογή, απόλυτα ξεκάθαρη, συνειδητοποιημένη μετά από 2-3 ημέρες σκέψης, μια πρόταση την οποία την έχει ζυγίσει πολύ καλά.

Ωστόσο, ο Παναθηναϊκός είναι πλέον υποχρεωμένος να πάει παρακάτω. Και το παρακάτω δεν είναι να κρατήσει τον παίκτη, εξαντλώντας το συμβόλαιό του και ελπίζοντας να μην βρει ομάδα στο ΝΒΑ, αλλά να αποφασίσει να γυρίσει σελίδα να αποδεχτεί μια καλή πρόταση από ευρωπαϊκή ομάδα, να βάλει στην μπάνκα άλλο ένα εκατομμύριο ευρώ και να βγει στην αγορά για να αναζητήσει τον αντικαταστάτη του.

Το είχα γράψει και στο προηγούμενο blog. Κανείς δεν κρατά στην ομάδα του παίκτη που δεν θέλει να μείνει. Βασική προϋπόθεση για να είσαι σε ένα μεγάλο κλαμπ όπως ο Παναθηναϊκός είναι να νιώθεις ευχαριστημένος, να αισθάνεσαι καλά με το περιβάλλον, να γουστάρεις που είσαι εδώ, να αισθάνεσαι πως αυτή η ομάδα είναι η πρώτη σου επιλογή. Οταν τα νιώθεις όλα αυτά, κι όταν μιλάμε για ποσά που αγγίζουν αυτά τα νούμερα, τότε δεν απαντάς αρνητικά για διαφορές 100 και 200 χιλιάδων. Προφανώς και τα λεφτά στην τράπεζα είναι ένας βασικός παράγοντας στην απόφασή σου, αλλά δεν είναι ο μοναδικός, με την προϋπόθεση πάντα πως νιώθεις την ομάδα σαν το σπίτι σου.

Αν ο Σίνγκλετον και ο κάθε Σίνγκλετον δεν αισθάνεται τα παραπάνω, χωρίς να εξετάζω το γιατί, τότε κανείς μα κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να τον εμποδίσει για να πάρει τον δρόμο που επιθυμεί. Προφανώς και τα συμβόλαια είναι για να τηρούνται, προφανώς και οι δύο πλευρές έχουν βάλει υπογραφή σε μια πολύ καλή συμφωνία, αλλά το ερώτημα είναι σαφές: Ποιος θέλει να πληρώνει 1 εκατομμύριο ετησίως για έναν παίκτη με ημερομηνία λήξης που δεν νιώθει ευχαριστημένος με αυτό που ζει;

Αρα, αυτό που πρέπει να κάνει ο Παναθηναϊκός είναι απλό: Να συμπεριφερθεί ως μεγάλη ομάδα και να πάει παρακάτω. Να διαπραγματευτεί με τους ενδιαφερόμενους την πώληση του Σίνγκλετον και ταυτόχρονα να βγει στην αγορά για να βρει τον αντικαταστάτη του. «Υπάρχει;» θα ρωτήσει κάποιος. «Δεν ξέρω» είναι η απάντηση, προφανώς όσα περισσότερα χρήματα διαθέτεις τόσο πιο εύκολα θα βρεις αυτό που θέλεις, αλλά ακόμη κι αν δεν το βρεις, πάλι επιμένω πως καλύτερα έναν παίκτη που γουστάρει παρά έναν παίκτη που το μυαλό του είναι αλλού.

Στην συγκεκριμένη υπόθεση ο Παναθηναϊκός χειρίστηκε εξαιρετικά μέχρι τώρα την υπόθεσή του. Του έδειξε με κάθε τρόπο ότι τον θέλει, του πρόσφερε το δεύτερο καλύτερο συμβόλαιο στο ρόστερ, είπε πολλαπλά όχι σε τρεις ευρωπαϊκές ομάδες, αρνήσεις που δύσκολα θα τις έλεγαν κορυφαία κλαμπ σε τέτοιες περιόδους. Πραγματικά, δεν έχει κάτι άλλο να κάνει από δω και πέρα. Ούτε πράξεις εκδίκησης τύπου «θα μείνεις και θα πεις κι ένα τραγούδι», ούτε νέες διαπραγματεύσεις για έναν παίκτη που δεν θέλει να μείνει. Ευχαριστεί τον Σίνγκλέτον για την προσφορά του και αλλάζει σελίδα όσο επώδυνο κι αν είναι τη δεδομένη χρονική στιγμή και με την λειψανδρία που επικρατεί στην αγορά. Το χουμε ξαναπεί... Ο Παναθηναϊκός ΠΡΕΠΕΙ να είναι πιο μεγάλος από τον κάθε Σίνγκλετον.

Υ.Γ.: Σωστή η απόφαση για να μην αυξηθεί ο αριθμός των ξένων παικτών στην Α1. Μικρή, πολύ μικρή η διαφορά ανάμεσα στο 6 και το 7, αλλά τουλάχιστον δείχνει πως υπάρχει συναίσθηση του τι γίνεται και μεταξύ των παραγόντων. Προφανώς και οι 6 ξένοι είναι περισσότεροι απ' όσοι θα έπρεπε, αλλά αν μη τι άλλο δεν φτάσαμε και στον απόλυτο παραλογισμό να αυξάνουμε κάθε χρόνο τον αριθμό των μη γηγενών...

Τον πουλάς και πας παρακάτω!
EVENTS