MENU

Θα ξεκινήσω με το παιχνίδι στο Ρέθυμνο το περασμένο Σάββατο. Προερχόμασταν από την ήττα απέναντι στην Χίμκι κι έτσι θέλαμε να εξασφαλίσουμε πως θα κερδίσουμε. Ήταν ένα πολύ σκληρό παιχνίδι με σκαμπανεβάσματα στο σκορ, αλλά τα καταφέραμε να φύγουμε με τη νίκη. Κι αυτή τη φορά δεν χρειαστήκαμε καν σουτ στο τελευταίο δευτερόλεπτο.

Το επόμενό μας ταξίδι θα ήταν στη Ρωσία, ξανά εναντίον της Χίμκι, οπότε αυτό συνεπάγονταν λίγο χρόνο μόνο στη Θεσσαλονίκη πριν να φύγουμε ξανά.

Μπόρεσα να περάσω μόνο λίγο χρόνο με τον Όμπι, πριν χρειαστεί να τον πάω πίσω στο ξενοδοχείο σκύλων. Ο Όμπι στεναχωριέται πραγματικά όταν φεύγω και μου το δείχνει (κοιτάξτε το πρόσωπό του στη φωτογραφία - γελάω).

Οπότε πήγαμε στη Ρωσία, όπου είχε πάρα πολύ κρύο και χιόνι παντού. Μισώ το χιόνι. Αλλά έπρεπε να αγνοήσουμε το κρύο και να επικεντρωθούμε στο παιχνίδι. Και παρόλο που νομίζω ότι όλοι ήταν συγκεντρωμένοι, παίξαμε ένα πάρα πολύ κακό παιχνίδι κι ο αντίπαλο ένα πάρα πολύ καλό. Τέτοιες ήττες είναι ντροπιαστικές αλλά παράλληλα σου διδάσκουν πράγματα και μετά πρέπει να τα ξεχνάς (τα παιχνίδια.)

Το χειρότερο από αυτή την ήττα ήταν ότι χάσαμε έναν παίκτη με τραυματισμό. Ο Κώστας είναι σπουδαίος συμπαίκτης και ακόμη εξαιρετικός άνθρωπος. Ήταν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ομάδας μας και θα είναι δύσκολο για μας να παίξουμε χωρίς αυτόν. Είναι πάντα λυπηρό όταν ένας παίκτης έχει έναν σοβαρό τραυματισμό, αλλά είναι ακόμη πιο δύσκολο όταν πρόκειται για έναν εξαιρετικό συμπαίκτη και φίλο. Περιμένουμε να τον δούμε το συντομότερο δυνατό κοντά μας.

Το επόμενό μας παιχνίδι είναι εναντίον του Άρη. Ξαναπαίζουμε αυτό το παιχνίδι γιατί το πρώτο διακόπηκε. Όλοι ξέρουν το γιατί, άρα δεν υπάρχει λόγος να επαναλαμβανόμαστε. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να παίξουμε αυτό το παιχνίδι, αλλά όπως λέει κι ο αδερφός μου «είναι αυτό που είναι». Οπότε θα παίξουμε αυτό το παιχνίδι.

Σε πιο προσωπικό επίπεδο, επιτέλους τελείωσα με το Breaking Bad. Ξέρω ότι άργησα, αλλά το τελείωσα. Δεν πρόκειται να χαλάσω την έκπληξη για οποιονδήποτε άλλον, αλλά θα μοιραστώ μερικές γρήγορες σκέψεις. Δεν συμπάθησα την Σκάιλαρ, τη Μαρί, τον Χανκ ή τον Τζέσι (κλαίει συνέχεια). Δεν συμπάθησα ούτε τον Γουόλτ τζούνιορ. Αλλά ήταν καλή σειρά. Καμία πρόταση για κάποιο άλλο σίριαλ;

Λάνγκφορντ: "Δεν καταλαβαίνω γιατί ξαναπαίζουμε"
EVENTS