MENU

Σίγουρα έχετε πατήσει αναρίθμητες φορές το "play" στα βίντεο που δείχνουν τον Αργύρη Καμπούρη να στέκεται στη γραμμή των βολών, να φυσά τα δάχτυλά του και τελικά να ευστοχεί στο πιο ιστορικό ζευγάρι προσπαθειών στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Σίγουρα, επίσης, έχετε ακούσει τον αείμνηστο Φίλιππο Συρίγο να «ντύνει» με τη φωνή του αυτή τη φάση αποδίδοντας μάλιστα στον ήρωα του πορτοκαλί παραμυθιού το προσωνύμιο «τίμιος γίγαντας».

Τι προηγήθηκε, όμως, για να φτάσει η Εθνική ομάδα να διεκδικεί σε εκείνη τη φάση το χρυσό στο Eurobasket του 1987; Πολλοί θα αποκριθούν: «Μα φυσικά οι -λιγότερο διαφημισμένες- βολές του Λιβέρη Ανδρίτσου, που έστειλαν το ματς στην παράταση». Και θα έχουν απόλυτο δίκιο. Υπάρχει όμως και μία ακόμη, ανάμεσα σε πολλές εκείνου του Ιούνη, ιστορική στιγμή. Αυτή που διαδίδεται έκτοτε με μορφή αστικού μύθου αλλά διαιωνίζεται ως καταγεγραμμένο γεγονός και έλαβε στον ημιτελικό με την πανίσχυρη Γιουγκοσλαβία.

Το background της αναμέτρησης ήθελε τους Γιουγκοσλάβους πεισμωμένους, μετά την ήττα που είχαν υποστεί στους ομίλους από την «γαλανόλευκη», και τον Ντράζεν και τους συμπαίκτες του απελπιστικά διψασμένους για τη ρεβάνς που θα τους έδινε και εισιτήριο για τον τελικό. Πράγματι, το ξεκίνημα έδειχνε πως η Ελλάδα δύσκολα θα βρει τον τρόπο για μία νέα μεγάλη νίκη, αφού ήταν πίσω με 10 στο ημίχρονο (35-45). Με εντυπωσιακή αντεπίθεση, οι παίκτες του Κώστα Πολίτη πήραν την κατάσταση στα χέρια τους και φρόντισαν να... καθαρίσουν την κατάσταση με το «σατανικό» τρικ.

Με το σκορ στο 81-75, Γιαννάκης και Ζβετιτσιάνιν βρέθηκαν στο έδαφος ακριβώς κάτω από την μπασκέτα, στην οποία έκαναν επίθεση οι αντίπαλοί μας. Το μακροβούτι αυτοθυσίας του «Δράκου» γέμισε με ιδρώτα το παρκέ και κάπως έτσι διαμορφώθηκαν πολύ ιδιαίτερες συνθήκες που θα μπορούσαν να λειτουργήσαν ευεργετικά για την ελληνική ομάδα. Αυτό ίσχυσε όντως τελικά, αφού δύο φάσεις αργότερα, ο Γκρμποβιτς γλίστρησε στο επίμαχο σημείο και ο ρυθμός του αγώνα πάγωσε μαζί με το μομέντουμ ανατροπής των Γιουγκοσλάβων.

Δείτε στο παρακάτω βίντεο τι ακριβώς συνέβη:

Σύμφωνα λοιπόν με τον αστικό μύθο, ο Παναγιώτης Γιαννάκης σκεπτόμενος... σατανικά ζήτησε σχεδόν επιτακτικά από τους υπεύθυνους του γηπέδου να μην σκουπίσουν το συγκεκριμένο σημείο του παρκέ σε μία πρωτοβουλία που αποδείχθηκε ιστορική, παρά το γεγονός πως συνοδευόταν με την πιθανότητα να γίνει αυτοκαταστροφική. Άλλωστε, μετά την πτώση και τον τραυματισμό του Γκρμποβιτς, τίποτα δεν άλλαξε στη διακύμανση της αναμέτρησης και η σπουδαία νίκη-πρόκριση πέρασε σε γαλανόλευκα χέρια.

Η άλλη εκδοχή του αστικού μύθου, που δεν αναιρεί απαραίτητα την πρώτη, αφορά στον Ευθύμη Κιουμουρτζόγλου, τον άμεσο συνεργάτη του Κώστα Πολίτη. Ο ίδιος ο Έλληνας προπονητής, μάλιστα, είχε εξιστορήσει στο SDNA όσα συνέβησαν μερικά λεπτά πριν ο μεγάλος ημιτελικός ολοκληρωθεί. «Πράγματι, τότε τα έκανα αυτά τα... παραπολιτικά. Κάποιος Γιουγκοσλάβος είχε πέσει μπροστά από τον πάγκο μας και το παρκέ γέμισε ιδρώτα. Εκείνη τη στιγμή, πήραμε την μπάλα για να κατέβουμε στην επίθεση. Με την μπάλα στην άλλη μεριά, ο Γιάννης Μάνας πήγε να καθαρίσει το σημείο. Τον σταμάτησα και του είπα: "Έλα πίσω Γιάννη, άσε τον ιδρώτα". Αμέσως άρχισα να αναρωτιέμαι τί θα συμβεί αν το ρίσκο δεν βγει και γλιστρήσει κάποιος δικός μας παίκτης. Το ματς ήταν πολύ οριακό και είχα την αγωνία πως θα με πάρουν στο κυνήγι αν πάει κάτι στραβά. Τελικά, γλίστρησε Γιουγκοσλάβος, νομίζω ο Γκρμποβιτς. Αυτό είναι το πεπρωμένο, η τύχη. Καμιά φορά κάνεις κάτι τέτοιο, όταν έχεις την αίσθηση πως οι οιωνοί είναι μαζί σου» είχε αναφέρει χαρακτηριστικά.

Σε κάθε περίπτωση, για να φτάσουμε στην αλησμόνητη βραδιά της 14ης Ιουνίου και την «επική» νίκη κόντρα στους Σοβιετικούς χρειάστηκε να επιστρατευθούν ακόμη και τέτοια, πρωτοφανή τρικ. Η αλήθεια είναι πως εκείνος ο Ιούνης του 1987 ήταν γραφτό να μείνει στην ιστορία και να μνημονεύεται με την ίδια νοσταλγία σε κάθε επέτειο. Κάπως έτσι, όλα συνηγόρησαν ώστε το όνειρο να βγει αληθινό.

«Μην τολμήσεις να το σκουπίσεις!»: Το... σατανικό τρικ του Γιαννάκη που μας οδήγησε στο χρυσό
EVENTS