MENU
Χρόνος ανάγνωσης 7’

Ο Θαντ Μάτα έχει τεράστιο πάθος για την προπονητική: «Λατρεύω αυτό που κάνω»

0

Το φετινό καλοκαίρι είναι έντονο στο NCAA. Τα σχολεία σε όλη την ΗΠΑ προσπαθούν να χτίσουν ομάδες ανταγωνιστικές, ώστε να φτάσουν, σε πρώτη φάση, στην «τρέλα του Μαρτίου» και εν συνεχεία να διεκδικήσουν τον τίτλο. Στο Μπάτλερ έχουν μάθει να ζουν με την ταμπέλα του underdog. Αυτή άλλωστε οδήγησε στις μεγάλες επιτυχίες του 2010 και του 2011, όταν η ομάδα έφτασε μια ανάσα από τον τίτλο του NCAA.

Πλέον οι Bulldogs έχουν σταθεροποιηθεί σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο, ως ομάδα που είναι πάντα υπολογίσιμη και δυνατή εντός παρκέ. Φέτος όμως πνέει νέος άνεμος στο Κολέγιο της Ιντιάνα. Και αυτό χάρη σε μια μεγάλη επιστροφή.

Ο Θαντ Μάτα δεν είναι μια οποιαδήποτε προσωπικότητα. Τόσο στο NCAA, όσο και στο Μπάτλερ εν προκειμένω. Πρόκειται για έναν θρύλο στο Κολέγιο. Τόσο σαν παίκτης (1997-90), όσο και σαν προπονητής (1991-94 ως ασίσταντ, όπως και την τριετία 1997-2000, head coach τη σεζόν 2000-01). Έπειτα από 21 χρόνια, στα οποία μεσολάβησαν και 5 χρόνια συνταξιοδότησης, ο 55χρονος προπονητής από το Ιλινόις πήρε την μεγάλη απόφαση: Επέστρεψε στο Κολέγιο στο οποίο «έχτισε» το όνομά του.

Ένας προπονητής με το δικό του «βαρύ» βιογραφικό, με 439 νίκες σε αγώνες NCAA και με τεράστια πορεία στα παρκέ, επιστρέφει στο μέρος που ξεκίνησαν όλα, για να προσφέρει με τον δικό του τρόπο και να δείξει πως η φλόγα υπάρχει ακόμα μέσα του.

Κάτι που δεν κρύβει σε καμία στιγμή. Για τον ίδιο άλλωστε η επιστροφή στο «σπίτι» είναι ένας κύκλος ζωής. «Ναι θα έλεγα πως είναι έτσι τα πράγματα. Είχα την ευκαιρία να βρεθώ στην καριέρα μου σε δύο πολύ ξεχωριστά μέρη και τώρα το να επιστρέφω εδώ είναι κάτι ξεχωριστό και ο χρόνος μου εδώ είναι ξεχωριστός», είπε στη συνέντευξη που παραχώρησε στο SDNA, στο πλαίσιο της Foreign Tour των Bulldogs σε Ιταλία και Ελλάδα.

Για τον 55χρονο προπονητή από το Ιλινόις αυτή ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκε στη χώρα μας, όσο και στην Ιταλία. «Έχω συγγενής στο βόρειο Μιλάνο, όμως για πρώτη φορά βρέθηκα σε αυτή τη γωνιά της Ευρώπης», μας είπε χαρακτηριστικά.

Η παρουσία του Μπάτλερ στην Ελλάδα είχε επιμορφωτικό χαρακτήρα, με επίσκεψη σε Παναθηναϊκό Στάδιο, Ακρόπολη, Ναό του Ποσειδώνας, αλλά και χαρακτήρα προετοιμασίας. Άλλωστε το μπάσκετ δεν φεύγει ποτέ και στο Μπάτλερ το ξέρουν καλά.

Πρώτος απ' όλους ο ίδιος ο Μάτα, που θέλησε να βάλει με το... καλημέρα τις βάσεις. «Είναι κάπως αστείο γιατί με το να είμαι εκτός για 5 χρόνια, έχασα κάποιες δουλειές, θέλοντας να βρω ποια είναι η σωστή κατάσταση για τον Θαντ Μάτα. Αυτή η μεταφορά είναι το ιδανικό ταίριασμα για μένα. Επέστρεψα στο Μπάτλερ, που είναι σπίτι για μένα και την οικογένειά μου. Είναι ένα ξεχωριστό μονοπάτι για μένα αυτό που έχω διανύσει, ξεκινώντας από το Μπάτλερ και γυρίζοντας τώρα στο Μπάτλερ».

Τα τελευταία 5 χρόνια είχε μείνει μακριά από τους πάγκους. Έπειτα από 13 σεζόν στο Ohio State, όπου κατάφερε να μεγαλουργήσει με τους Buckeyes, τα προβλήματα υγείας έκαναν την εμφάνισή τους και του στέρησαν κάτι που λάτρευε, να προπονεί.

Τώρα όμως η μεγάλη επιστροφή ήρθε στο Μπάτλερ. Σε ένα τάιμινγκ ξεχωριστό, αν και ο ίδιος έδωσε τη δική του διάσταση στο αν ήταν τώρα η κατάλληλη στιγμή να επιστρέψει. «Δεν ξέρω. Το να προπονείς είναι κάτι που δεν σου φεύγει ποτέ», ανέφερε, για να σταθεί στα 5 χρόνια αποχής. 

«Θα είμαι ειλικρινής, απόλαυσα τη συνταξιοδότησή μου. Πραγματικά το απόλαυσα, είχα εξαιρετικές στιγμές τα τελευταία 5 χρόνια. Όταν όμως με κάλεσαν και μου είπαν να επιστρέψω ένιωσα πως ήταν η σωστή ώρα. Δεν το έχω μετανιώσει μέχρι στιγμής σε καμία περίπτωση».

Η συνταξιοδότηση είναι καλή. Η δράση στα παρκέ όμως ακόμα καλύτερη. Και όταν συνδυάζεται σε ένα περιβάλλον που το ξέρει καλά και έχει βάλει κι αυτός το... χέρι του για να μεγαλώσει, τότε τα πράγματα παίρνουν τον δρόμο τους. «Μου άρεσε να πάρω αυτή τη δουλειά, γιατί το Μπάτλερ τώρα δεν είναι όπως ήταν παλιότερα. Είναι σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο, είναι στην Big East και έχουμε χτίσει αυτή την ομάδα ώστε να βρίσκεται σε εθνικό επίπεδο ώστε να είναι διεκδικήτρια ομάδα. Θεωρώ ότι σαν προπονητής και στρατολόγος στην ομάδα μπορούμε να φτιάξουμε κάτι που θα κάνει περήφανους τους φιλάθλους μας».

Πολλοί ήταν εκείνοι που εξέφρασαν ενδοιασμούς, κατά την επιστροφή του Θαντ Μάτα στους πάγκους. Στα 5 χρόνια απουσίας, το μπάσκετ άλλαξε σε μεγάλο βαθμό σε σχέση με όσα ξέραμε την προηγούμενη δεκαετία. Αυτό ίσως επηρεάσει και την προπονητική του. Ίσως όμως και όχι.

«Είναι καλή ερώτηση, αλλά ακόμα δεν μπορώ να την απαντήσω», είπε χαριτολογώντας για να εξηγήσει το γιατί. «Ο κόσμος με ρωτάει εάν κοουτσάρω διαφορετικά. Δεν είναι κάτι που κάνω μέχρι στιγμής. Είμαι πολύ ήρεμος σε αυτά τα πρώτα παιχνίδια που έχουμε με την ομάδα και ακόμα προσπαθούμε να μάθουμε την ομάδα, ποιοι είναι οι παίκτες, ποιοι είμαστε εμείς. Από αυτή την οπτική προσπαθούμε να μάθουμε τα πράγματα και να δούμε τι ομάδα είμαστε πραγματικά».

Το σίγουρο πάντως είναι πως σε αυτά τα 5 χρόνια αν υπάρχει κάτι που άλλαξε στον 55χρονο προπονητή, αυτό είναι ο τρόπος που προσεγγίζει τα πράγματα στη ζωή του. «Θεωρώ ότι τώρα είμαι λίγο πιο έξυπνος, κοιτάζοντας το παρελθόν και ξέρω καλύτερα τον εαυτό μου τώρα. Φροντίζω τον εαυτό μου και όλα όσα χρειάζονται. Το πάθος και η διάθεση είναι ακόμα εκεί για μένα. Λατρεύω να είμαι για προπόνηση με τα παιδιά και έχουμε μια εξαιρετική ομάδα».

Φέτος ο στόχος των Bulldogs είναι να επιστρέψουν στο τελικό τουρνουά και να ζήσουν την «March Madness». Η έλευση του πολύπειρου κόουτς έχει ανεβάσει τον δείκτη του ενθουσιασμού, με τον ίδιο όμως να κρατάει χαμηλούς τόνους για την ώρα.

«Ακόμα μαθαίνω την ομάδα. Θέλω να δω την ομάδα να παίζει. Επιστρέφουμε στις ΗΠΑ μετά την Foreign Tour μας. Έχουμε 3 μήνες για να αρχίσει η σεζόν και θέλω να δω πόσο καλύτεροι μπορούμε να γίνουμε. Λατρεύω το γεγονός ότι έχουμε παίξει αυτά τα 4 παιχνίδια. Στο 3ο παιχνίδι η αντίπαλη ομάδα μας έκανε ζημιά, αλλά μου αρέσει να δω πόσο μπορούμε να προοδεύσουμε και να αναπτυχθούμε και σε αυτό υπάρχει κατανόηση από όλους μέσα στην ομάδα», ανέφερε, δείχνοντας πόσο σημαντικά ήταν για εκείνον τα παιχνίδια σε Ιταλία και Ελλάδα.

Στα χρόνια του στο Ohio State έγραψε πολλές χρυσές σελίδες. Την ίδια στιγμή έδωσε τη δυνατότητα σε πολλούς παίκτες να κάνουν το επόμενο βήμα και να βρεθούν στο ΝΒΑ. Από τον Γκρεγκ Όντεν, με τον οποίο η σύνδεση παραμένει ξεχωριστή έως και σήμερα, ως τον Τζάρεντ Σάλιντζερ, τον Ντ'Άντζελο Ράσελ, τον Μπάιρον Μιούλενς, τον Τζον Ντίμπλερ και φυσικά τον Μάικ Κόνλεϊ.

Όλοι πέρασαν από τα χέρια του Μάτα, με τον έμπειρο προπονητή να τους βοηθάει με κάθε τρόπο. Η πρόοδος στη ζωή τους μάλιστα ήταν για τον ίδιο η μεγαλύτερη επιβράβευση. «Υπάρχουν τόσοι πολλοί τρόποι να νιώθει ένας προπονητής ότι έχει επιβραβευτεί για την παρουσία και την πορεία του. Βλέποντας έναν παίκτη να παίζει στο επόμενο επίπεδο, που είναι το ΝΒΑ, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο, γιατί αυτό είναι το όνειρό του», εξηγεί, δίχως όμως να μένει στο ΝΒΑ.

Διότι για τον ίδιο εξίσου σημαντικό ήταν να βλέπει τους παίκτες να προοδεύουν στη ζωή τους. «Η λίγκα αυτή είναι δύσκολη από κάθε άποψη, όμως το να βλέπω τους παίκτες μου να είναι επιτυχημένοι και σαν άνθρωποι, να έχουν τη δική τους οικογένεια, είναι κάτι που με γεμίζει, κάτι που μου μου δίνει επιβράβευση για τη δουλειά μου, σε τέτοιο βαθμό όσο και με το να βλέπω έναν παίκτη μου να παίζει στο ΝΒΑ. Στο Μπάτλερ αυτό είναι που θέλουμε στο τέλος της ημέρας. Να βρεθούν οι παίκτες μας στο Ντραφτ και να παίξουν».

Το μότο τόσο του ίδιου όσο και του Κολεγίου είναι το «Butler Way». Δύο λέξεις που δεν χρησιμοποιούνται τυχαία, αλλά έχουν νόημα και ειδικό βάρος. Οι δύο αυτές λέξεις είχαν ξεχωριστή σημασία στην παρουσίαση του Μάτα από το Μπάτλερ, προ μηνών.

Ποιος είναι, όμως, ο πραγματικός ορισμός; «Το "Butler Way" είναι ο τρόπος να κάνεις πράγματα. Να κάνεις τα μαθήματα, τα πράγματα που πρέπει να κάνεις. Στο τέλος να κάνεις όλα αυτά που σε κάνουν καλύτερο παίκτη, αλλά και καλύτερο άνθρωπο. Αυτό είναι που λατρεύω στο Μπάτλερ. Βλέπω τι κάνει με τα χρόνια στους φοιτητές και σε ανθρώπους και πραγματικά το θαυμάζω».

Για έναν προπονητή που έχει ζήσει πολλά και έχει δει δεκάδες παίκτες να βγαίνουν και σταδιακά να ξεχωρίζουν, το γεγονός πως οι Ευρωπαίοι παίκτες αφήνουν το δικό τους σημάδι στα αμερικανικά παρκέ μόνο τυχαίο δεν είναι. Στο Μπάτλερ άλλωστε ο Σίμας Λουκόσιους, από την Λιθουανία, αναμένεται να έχει σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια της νέας σεζόν.

Η απόσταση ανάμεσα σε Ευρώπη και ΗΠΑ έχει μειωθεί, μπασκετικά, γεγονός το οποίο αναγνωρίζει και ο ίδιος. «Η ικανότητα των παικτών είναι εκεί. Στις ΗΠΑ παίζουν πολύ και αυτό γιατί γίνεται πολύ καλή δουλειά στην Ευρώπη, παίζοντας και μαθαίνοντας το παιχνίδι σε πολύ καλό βαθμό. Οι Αμερικανοί παίκτες είναι αθλητικοί και μπορούν να βρουν χρόνο με την αθλητικότητά τους. Αλλά όταν ωθείς τα πράγματα θες συγκεκριμένο στυλ ικανοτήτων για να είσαι πετυχημένος, σε κάθε επίπεδο. Βγάζω το καπέλο στους Ευρωπαίους παίκτες που έχουν μάθει τόσο καλά το παιχνίδι στην Ευρώπη».

Την ικανότητα αυτή τη διαθέτει και ο ίδιος. Το κάλεσμα της πορτοκαλή μπάλας άφησε στην άκρη την συνταξιοδότηση και την ξεκούραση του σπιτιού και έδωσε τη θέση της στη δράση και την προπόνηση. Δύο στοιχεία που έκαναν τον Θαντ Μάτα κάτι παραπάνω από έναν καλό προπονητή, έναν θρύλο του NCAA!

Ο Θαντ Μάτα έχει τεράστιο πάθος για την προπονητική: «Λατρεύω αυτό που κάνω»
EVENTS