MENU

Η εικόνα του κλειστού των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων, στην αναμέτρηση της Εθνικής μας κόντρα στην Ισπανία, παρέπεμπε σε άλλες εποχές. Σε παλαιότερα χρόνια. Σε ένδοξες στιγμές της επίσημης αγαπημένης. Τόσο η εικόνα στο παρκέ και στον πάγκο (και θα το εξηγήσουμε) όσο και στις εξέδρες. Και επειδή η εικόνα στις εξέδρες του ΟΑΚΑ είναι εξίσου σημαντική με την εικόνα στο παρκέ του γηπέδου θα ξεκινήσουμε από αυτή.

Τρίτη 9 Αυγούστου 2022, με το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων της πρωτεύουσας να βρίσκονται εν μέσω των καλοκαιρινών τους διακοπών και να «βυθίζουν» τα δημοφιλή νησιά της χώρας μας, αλλά στο κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων δεν έπεφτε… καρφίτσα. Κοντά στους 17.000 φιλάθλους βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ για να δουν την προσπάθεια της νέας Εθνικής ομάδας, στο πρώτο της φιλικό προετοιμασίας. Της νέας Εθνικής του Δημήτρη Ιτούδη, του Γιάννη Αντετοκούνμπο, του Νικ Καλάθη και όλων των υπολοιπων παιδιών, στις πλάτες των οποίων όλοι οι Έλληνες έχουν εναποθέσει τα… όνειρά τους για να ξαναδούν την επίσημη αγαπημένη να… επιστρέφει. Όχι. Δε μιλάμε για μετάλλιο (καλώς να έρθει αν έρθει), αλλά μιλάμε για μια εικόνα… επιστροφής.

Και ο κόσμος με την παρουσία του στο ΟΑΚΑ δεν έκρυψε τη δίψα του για να ξαναδεί την αγαπημένη του ομάδα, την ομάδα που τον έχει κάνει τόσες φορές στο παρελθόν να βγει στους δρόμους, να πρωταγωνιστεί και πάλι. Να επιστρέφει στη θέση που της ανήκει και που της αρμόζει. Και η αλήθεια είναι πως αυτή τη φορά η Εθνική μας ομάδα έχει όλα τα εφόδια για μια παρουσία-δήλωση. Για μια παρουσία που να επισφραγίζει την επιστροφή της στο κορυφαίο επίπεδο των εθνικών ομάδων. Ο super star και η τεράστια διαφορά στον πάγκο.

Ναι. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι ο απόλυτος σταρ. Ο μεγαλύτερος σταρ. Όχι μόνο της Εθνικής μας ομάδας, αλλά ολόκληρου του Ευρωπαϊκού στερεώματος. Είναι ο παίκτης με τη μεγαλύτερη αγωνιστική και εξωαγωνιστική επιρροή. Όμως η Εθνική δεν είναι μόνο ο Αντετοκούνμπο. Και αυτό φάνηκε από την αρχή. Είναι και ο Καλάθης, είναι και ο Ντόρσει, είναι και ο Παπαπέτρου, είναι και ο Παπανικολάου, είναι και ο Σλούκας, είναι και ο Παπαγιάννης (που ελπίζουμε να ξεπεράσει άμεσα το πρόβλημα που τον ταλαιπωρεί και να τεθεί άμεσα στη διάθεση του Δημήτρη Ιτούδη), είναι και ο Θανάσης και είναι όλα τα παιδιά. Και αυτά που κόπηκαν και αυτά που θα κοπούν στο μέλλον και αυτά που θα φτάσουν μέχρι το τέλος της διαδρομής. Ο Δημήτρης Ιτούδης έχει την ευλογία να έχει στα χέρια του μια εξαιρετική μαγιά παικτών και να είναι ένας από τους ελάχιστους προπονητές που μπορεί να διαχειριστεί τόσους πολλούς και διαφορετικούς χαρακτήρες και τόσο ισχυρές, αγωνιστικά, προσωπικότητες.

«Ταυτότητα», ρόλοι, χημεία

Και η δουλειά που έχει κάνει ο κόουτς της Εθνικής μας ομάδας φάνηκε με το «καλησπέρα». Το σημαντικότερο για την Εθνική δεν είναι το τελικό σκορ. Δεν είναι οι μεγάλες διαφορές που κατάφερε να πάρει κόντρα στην Ισπανία (η οποία είχε και αυτή αρκετές και σημαντικές απουσίες). Το σημαντικότερο για την Εθνική μας ομάδα είναι ότι ο Δημήτρης Ιτούδης και οι συνεργάτες του έχουν καταφέρει σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα να δώσουν ταυτότητα στην ομάδα. Να δώσουν ρόλο, να βρουν χημεία μεταξύ των συμπαικτών και άπαντες να έχουν ασπαστεί τον ρόλο τους. Κάτι που φάνηκε και στα 40 λεπτά της αναμέτρησης. Ο ρόλος του Ιτούδη κάποιες στιγμές μπορεί να αποδειχθεί κομβικότερος και από αυτόν του Γιάννη. Και αυτό κρατήστε το.

Ο κόσμος έχει κάθε λόγο να είναι αισιόδοξος με αυτή την Εθνική ομάδα. Έχει κάθε λόγο να ονειρεύεται για κάτι όμορφο. Κάτι σπουδαίο. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε κάποια πράγματα. Ακόμα είναι πολύ νωρίς. Πάρα πολύ νωρίς. Η Εθνική και ο κόσμος δεν πρέπει να μείνουν στο αποψινό αποτέλεσμα. Η εικόνα των δύο ομάδων στο Ευρωμπάσκετ δε θα έχει καμία σχέση με την εικόνα αυτού του φιλικού. Και αυτό πρέπει να το έχουμε όλοι στο μυαλό μας. Η μπάλα θα πρέπει να μείνει χαμηλά, όπως και τα κεφάλια όλων και βήμα-βήμα (ακόμα και αν δε συμβεί σε αυτή τη διοργάνωση) η Εθνική μας ομάδα θα μας ξαναβγάλει όλους στους δρόμους.

ΥΓ: Αν και δεν είναι η ώρα, αλλά είναι απολύτως φυσιολογικό να υπάρχει αδημονία και αγωνία να πούμε και κάτι Παναθηναϊκό. Στο «στρατόπεδο» του «τριφυλλιού» δεν υπάρχει ούτε πίεση, ούτε βιασύνη, ούτε… άγχος, ούτε φόβος για τίποτα. Και αυτό πρέπει να το καταλάβει ο κόσμος. Το συντριπτικό κομμάτι του ρόστερ είναι έτοιμο, η διαφορά σε σχέση με πέρσι είναι ήδη πολύ μεγάλη (κάτι που θα αναλυθεί σε επόμενο άρθρο), οι αγωνιστικές υποχρεώσεις ξεκινούν σε περίπου 2 μήνες και το ξεκίνημα της προετοιμασίας θα γίνει με πολλές απουσίες λόγω των παικτών που θα βρίσκονται με τις Εθνικές ομάδες ελέω… ευρωμπάσκετ. Οπότε στον Παναθηναϊκό δεν βιάζονται. Έχουν στραμμένο το βλέμμα τους και στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού και την κατάλληλη στιγμή ο Ντέγιαν Ράντονιτς θα ζυγίσει τα δεδομένα και θα πάρει την απόφασή του.

Με ένα όνειρο τρελό και τη μπάλα χαμηλά!
EVENTS