MENU

Αν το τρέχον πρωτάθλημα του ΝΒΑ δεν είναι το πιο αμφίρροπο, σίγουρα είναι ένα από τα πλέον αμφίρροπα, τουλάχιστον όσον αφορά στις δύο τελευταίες δεκαετίες. Πριν από 4 και 5 μήνες, οι πολλοί έκαναν λόγο για 10 ομάδες, που έχουν ουσιαστική τύχη, άλλες μεγαλύτερη και άλλες μικρότερη, για να πάρουν την κούπα στο τέλος του δρόμου. Ο χρόνος κύλησε και πλέον είμαστε για τα καλά προς το φινάλε με τους τελικούς των περιφερειών να είναι μπροστά μας. Και η πραγματικότητα αναφέρει ότι έγιναν μάχες, μαχών μέχρι να σφραγιστεί η τετράδα των ομάδων, που θα παλέψουν για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Μία από αυτές τις συγκλονιστικές μάχες αφορούσε και στο «δικό» μας ζευγάρι, των Μιλγουόκι Μπακς του Γιάννη και του Θανάση Αντετοκούνμπο κόντρα στους θρυλικούς Σέλτικς. Η σειρά πέρασε αν όχι από χίλια, σίγουρα, όμως, από πολλά κύματα μέχρι τελικώς η ομάδα από την Βοστώνη να πάρει δικαίως το εισιτήριο της πρόκρισης.

Ο καλύτερος παίκτης του κόσμου, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, δεν έβαλε απλά τα δυνατά του, έκανε μία ακόμη υπέρβαση της υπέρβασης, αλλά αυτή δεν έφτανε για να επιτευχθεί ο στόχος. Γιατί δεν τα κατάφεραν οι Μπακς; Ο καθένας έχει την γνώμη του, εμείς σαφώς την δική μας, συζήτηση να γίνεται είναι το θέμα, γιατί ποτέ ή σχεδόν ποτέ βγάζεις άκρη με αυτές τις ιστορίες. 

Ο βασικός λόγος, λοιπόν, που το Μιλγουόκι δεν έκανε μία ακόμη υπέρβαση έχει να κάνει με το προφανές, με την απουσία, δηλαδή, του Κρις Μίντλετον. Δεν έλειπε ο Τζόρνταν Νουόρα ή ο Σάντρο Μαμουκελασβίλι. Δεν έλειπε, δηλαδή, κάποιος παίκτης του πάγκου, κάποιο παιδί, που απλά συμπληρώνει το ρόστερ της ομάδας. Ελειπε από τα «ελάφια» ένας σούπερ επιθετικός παίκτης, ένας ακόμη μεγάλος μπελάς για τους Σέλτικς, έλειπε ο βασικός «απελευθερωτής» του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Ναι, ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη, αλλά μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Και αυτό έγινε με τον Μίντλετον, ο οποίος την τρέχουσα σεζόν είχε 20.1 πόντους ανά ματς. Είπατε κάτι; 

Ας δούμε αυτό το πράγμα, αλλά από μία διαφορετική πλευρά. Βάλτε τους Σέλτικς χωρίς τον Τζέιλεν Μπράουν. Τέτοιας βαρύτητας ή κάπως έτσι ήταν η απουσία του Μίντλετον για τους Μπακς. Αν και ποτέ δεν ξέρεις, ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος: θα είχε ουσιαστική τύχη η ομάδα της Βοστώνης αν έπαιζε την σειρά χωρίς τον Μπράουν; Δεν θέλετε να βάλουμε τον Μπράουν στην εξίσωση; Αντε, να βάλουμε τον Σμαρτ. Τι θα έκαναν χωρίς τον πρασινομάλλη γκαρντ οι Σέλτικς απέναντι στους Μπακς; Και βέβαια σε αυτή τη περίπτωση τους Μπακς θα τους υπολογίζαμε με τον Μίντλετον, όχι χωρίς αυτόν.

Δεν παραγνωρίζουμε το ότι για κάποια παιχνίδια και οι Σέλτικς είχαν απουσία, τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς. Ο Ουίλιαμς, όμως, δεν είναι κομβικότητας Μίντλετον, νομίζω συμφωνούμε όλοι σε αυτό.

Για να μην πλατειάζουμε, είναι μη σου τύχει τέτοια ιστορία ενώ «καίγεται» η μπάλα. Τέτοιος τραυματισμός, δηλαδή, σε τόσο κομβικό σημείο της σεζόν. Στους Μπακς, όμως, έτυχε, την ίδια ώρα, βέβαια, οι Σέλτικς ήταν κάτι παραπάνω από εξαιρετικοί με μπάσκετ υφής περισσότερο Ευρώπης παρά ΝΒΑ, και ήρθε το αποτέλεσμα, που ήρθε.

Ολο αυτό, βέβαια, δεν αλλάζει εκείνο, που μας είχε πει, εκείνο, που είχε δηλώσει στο SDNA, πριν από περίπου 3 μήνες ο καλύτερος προπονητής του φετινού ΝΒΑ, ο κόουτς των Σανς, Μόντι Ουίλιαμς. Ότι ο Γιάννης είναι ο καλύτερος παίκτης του κόσμου

Μας το είχε πει μάλιστα αμέσως μετά το τέλος της νίκης της ομάδας του μέσα στο Ντάλας. Είδατε τι έγινε ε; Πόσο διαφορετική είναι η ρέγκιουλαρ σίζον από τα πλέι-οφς. Οι σφριγηλοί και συνεπείς Σανς είχαν κερδίσει εκείνη τη βραδιά στο «American Airlines Center», γενικώς είχαν κάνει εντυπωσιακή κανονική περίοδο, αλλά τα ξημερώματα έχασαν και αποκλείστηκαν από τους Μάβερικς με έναν τρόπο, που δεν τον περίμενε κανείς. Ηταν λες και έπαιζαν οι Μαβς με τον…Περαμαϊκό. Ακου τέλος τρίτης περιόδου 50-92; Το έβλεπες, το ξαναέβλεπες και δεν το πίστευες.

Τι θα γίνει από δω και πέρα; Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πέσουν κορμιά ή μάλλον θα συνεχίσουν να πέφτουν κορμιά, και θα έχουμε διαφορετικό πρωταθλητή σε σχέση τουλάχιστον με τα τρία τελευταία χρόνια. Τελευταία φορά, που είχαν πάρει κούπα οι Ουόριορς ήταν το 2018, οι Σέλτικς το 2008, οι Χιτ το 2013 και οι Μαβς το 2011.

Προγνωστικά δεν χωράνε έτσι όπως έχει πάει το πράγμα, αυτό, όμως, που επιτρέπεται είναι οι προτιμήσεις: θα θέλαμε, λοιπόν, να δούμε τον απίστευτο Λούκα Ντόντσιτς να παίρνει μετά από Ευρωμπάσκετ και Ευρωλίγκα, και το πρωτάθλημα του ΝΒΑ. Στα 23 του χρόνια είναι έτοιμος να κατακτήσει και αυτή την κορυφή αν και όπως, προείπαμε οι μάχες από δω και πέρα θα είναι ακόμη πιο σκληρές και δεν θα μας παραξενέψει αν ο πρωταθλητής βγει στο ένα σουτ, στο ένα κόψιμο ή στο ένα κλέψιμο. 

Ορεξη και υγεία να έχουμε, να απολαύσουμε μαγικούς τελικούς περιφερειών και πρωταθλήματος, παρότι λείπει το δικό μας παιδί. Παρότι ο κορυφαίος παίκτης του κόσμου δεν θα είναι εκεί.

Είναι ξεκάθαρο γιατί ο καλύτερος παίκτης του κόσμου δεν απέκλεισε τους Σέλτικς
EVENTS