MENU

Η Euroleague διάγει τη χειρότερη σεζόν της ιστορίας της. Μία διοργάνωση χωρίς ουσία και ένα προϊόν που έχει απαξιωθεί πλήρως, αφού το θέαμα και το σασπένς έχει πάει... περίπατο. Η κόντρα των «ερυθρόλευκων» με τους Μονεγάσκους είναι το μοναδικό σημείο αναφοράς στα πλέι οφ, σε μία σεζόν που η κανονική διάρκεια έχει ήδη ξεχαστεί αγωνιστικά.

Το παράδοξο μάλιστα στην όλη υπόθεση είναι πως η Μονακό θα έλεγε κανείς ότι μπήκε από το «παράθυρο» στα πλέι οφ, αφού αν δεν αποβάλλονταν οι τρεις ρωσικές ομάδες, υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να χάσει το «τρένο» της οκτάδας και η Euroleague το πιο ενδιαφέρον ζευγάρι των πλέι οφ. 

Θέμα συγκυρίας, λοιπόν, και το Ολυμπιακός-Μονακό, σε ένα αντάμωμα ομάδων στα χιαστί, που δεν θυμίζει σε τίποτα το παρελθόν, δεν είναι ελκυστικό για τον κόσμο που το παρακολουθεί και δεν έχει επιβεβαιώσει τις προσδοκίες, μετά το άνοιγμα και πάλι των γηπέδων με τον κορωνοϊό.

Η απουσία των μεγάλων δυνάμεων, συνεπώς και του κόσμου τους, είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Παναθηναϊκός και Ζαλγκίρις, δύο από τα μεγαλύτερα brand names της Euroleague απουσιάζουν, με το «τριφύλλι» να τερματίζει 13ο και τους Λιθουανούς στην τελευταία θέση.

Απούσα και η Φενέρμπαχτσε, που έχει ρίξει ένα καράβι λεφτά, έχει παίκτες στο ρόστερ της που μπορούν να βρουν συμβόλαια εκατομμυρίων, αλλά η λάμψη και η ποιότητα που έχει λείπει από τα πλέι οφ. Αν στην εξίσωση μπουν και οι ΤΣΣΚΑ, Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης και Ούνικς Καζάν, το έλλειμα της διοργάνωσης σε όλους τους τομείς γίνεται ακόμα μεγαλύτερο.

Φυσικά και οι τρεις ρωσικές ομάδες δεν έχουν καμία σχέση με τον πόλεμο και την εισβολή στην Ουκρανία. Ο αθλητισμός δεν έχει θέση στα πολιτικά δρώμενα και μάλιστα έδωσε από την πρώτη στιγμή τη δική του απάντηση. Όταν όμως για 25 αγωνιστικές τρεις ομάδες παλεύουν, κερδίζουν, χάνουν και στο τέλος εν μία νυκτί τους ακυρώνεις την προσπάθεια, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί κάπως αλλιώς από καθαρή αλλοίωση της διοργάνωσης.

Κάτι που έφερε και την απουσία αρκετών αστέρων από τα πλέι οφ, με τα ονόματα που κράτησαν το ενδιαφέρον να είναι λίγα. Βασίλιε Μίσιτς, Σέιν Λάρκιν, Σέρχιο Γιουλ και το πολύ κάνα δύο ακόμα, ανάλογα και τον τρόπο που βλέπει κάποιος το μπάσκετ. Που είναι όμως οι παίκτες-στολίδια της Euroleague; Αυτοί που θα σε κάνουν να δεις ένα ματς γιατί απλά θες να δεις έναν αθλητή να αγωνίζεται στο παρκέ; Δεν υπάρχουν.

Το θέαμα στα φετινά πλέι οφ δεν είναι απλά μέτριο, αλλά κακό. Σκορ του τύπου 59-52 σαν αυτό του Μπάγερν-Μπαρτσελόνα αποδεικνύουν το απελπιστικό της κατάστασης. Σε ένα ματς μάλιστα που οι Βαυαροί έκαναν... πλάκα στους αδιάφορους Καταλανούς, που πήραν πίσω το πλεονέκτημα έδρας και ξέρουν ότι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα τελειώσουν τη σειρά στη Βαρκελώνη.

Ποια είναι η μοναδική σειρά που κρατάει ζωντανό το ενδιαφέρον; Το Ολυμπιακός - Μονακό. Σε ματς που έχει φανεί η ποιότητα παικτών όπως οι Κώστας Σλούκας και Μάικ Τζέιμς, οι ικανότητες των Μουσταφά Φαλ και Σάσα Βεζένκοφ, αλλά και η δίψα του Ντουέιν Μπέικον για το κάτι παραπάνω. Μία γρήγορη σούμα; Περισσότεροι παίκτες από όλες τις άλλες τρεις σειρές μαζί.

Μέχρι και Κέβιν Ντουράντ επιστρατεύτηκε, είδε από κοντά τον φίλο του Τζέιμς, μπας και τα πλέι οφ αποκτήσουν μεγαλύτερη αίγλη. Και δεν είναι παράλογο που η παρουσία ενός σούπερ σταρ επισκίασε οποιοδήποτε άλλο γεγονός. Γιατί; Απλά γιατί δεν υπάρχει πέρα του Ολυμπιακός-Μονακό κάτι άλλο που να τραβήξει το ενδιαφέρον, σε μία Euroleague που έχει «σκουριάσει» και μέχρι και η επόμενη σεζόν της αποτελεί ερωτηματικό και μυστήριο.

Το Εφές-Αρμάνι τελείωσε από το πρώτο ματς με το break και τους τραυματισμούς των Ιταλών. Το Ρεάλ- Μακάμπι στη ουσία δεν υπήρξε καν, αφού οι Μαδριλένοι με τη φανέλα έκαναν... πάρτι στη Μακάμπι, ενώ το Μπαρτσελόνα-Μπάγερν είναι μεν στο 2-2, αλλά από ενδιαφέρον και θέαμα είναι... μηδέν.

H Euroleague συνεχίζει να φθείρεται. Και τα περιθώρια μάλιστα που της έχουν απομείνει δεν είναι πολλά. Για την ακρίβεια είναι ελάχιστα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οδηγείται και μαθηματικά στον γκρεμό. Αν δεν αλλάξει κάτι, η επόμενη σεζόν θα είναι ακόμα χειρότερη. Πόσο ακόμα όμως, όταν δεν πάει άλλο...

«Σωσίβιο» το Ολυμπιακός - Μονακό για τη χειρότερη Euroleague όλων των εποχών
EVENTS