MENU

Τελικά η μόνη άτρωτη… ομάδα στην μπασκετική Ευρώπη είναι ο κορωνοϊός. Ο Ολυμπιακός φάνταζε και ήταν σε εξαιρετική κατάσταση. Ομάδα με τα όλα της, με «χημεία», ένα εξαιρετικό σύνολο με ρόλους και την απαιτούμενη ποιότητα για να προχωρήσει. Κάτι που έκανε με ευκολία και με σπουδαίες νίκες μακριά απ’ την έδρα του, πέρα απ’ τα εντός όπου έμοιαζε αχτύπητος.

Εκτός απ’ τα μπασκετικά στοιχεία που είναι ξεκάθαρα για τους φετινούς Πειραιώτες, ο Ολυμπιακός είχε ένα επιπλέον συν: Ήταν η μόνη ομάδα που δεν αντιμετώπισε θέματα με τον κορωνοϊό τους πρώτους μήνες της διοργάνωσης. Ταυτόχρονα είχε κι ελάχιστα ζητήματα με τραυματισμούς. Σημαντικότερο όλων η απουσία του Παπανικολάου στα πρώτα ματς.

Ξαφνικά, είναι σα να γύρισε ένας διακόπτης. Οι ερυθρόλευκοι «χτυπήθηκαν» απ’ τον ιό, νόσησε σχεδόν όλη η ομάδα και όπως είναι λογικό χάθηκαν αρκετές προπονήσεις. Από τότε πέρασαν μέρες. Κι όμως, ακόμη είναι ξεκάθαρο πως δεν έχει συνέλθει ο Ολυμπιακός. Που πέρα απ’ το ρυθμό, χάνει και την μπασκετική του συνοχή.

Πήγε κι ηττήθηκε με… κάτω τα χέρια στη Φενερμπαχτσέ, που δεν είχε Βέσελι και Ντε Κολό. Τους παίκτες δηλαδή που θα επέλεγε κάθε προπονητής να μην αγωνιστούν, αν τον ρωτούσαν να ζητήσει δύο απουσίες απ’ την Τούρκικη ομάδα. Μόλις τρεις μέρες πριν, η Φενέρ είχε ηττηθεί άνετα απ’ την Νταρουσάφακα.

Αν εκείνη η αναμέτρηση ήταν αμέσως μετά την ταλαιπωρία του κορωνοϊού, το ματς με την Μακάμπι ήρθε αρκετές μέρες αργότερα. Αλλά και πάλι η ίδια προβληματική εικόνα, απέναντι στους Ισραηλινούς που είχαν ξεχάσει πως είναι να νικούν και ταυτόχρονα ταλαιπωρήθηκαν αρκετά απ’ τα κρούσματα τον τελευταίο καιρό. Γι’ αυτό άλλωστε είχε αναβληθεί και το παιχνίδι τους στο ΟΑΚΑ με τον Παναθηναϊκό.

Ίσως τελικά πέρα απ’ τις καλές επιλογές, πέρα απ’ το spacing, πέρα απ’ την αθλητικότητα, την ευστοχία, το πιο βασικό προσόν των ομάδων της φετινής Euroleague, να είναι η αντοχή στον κορωνοϊό. Το παράδειγμα του Ολυμπιακού αποτελεί τον απόλυτο καθρέφτη. Από το πιο... μικρό, που είναι η αλλαγή στα λεπτά του rotation και στην διαχείριση από τον Γιώργο Μπαρτζώκα, μέχρι τα πιο μεγάλα, που αφορούν την έλλειψη ρυθμού και τις λιγότερες ανάσες.

Αλλά και πάλι, δεν μπορεί να είναι μόνο αυτή η εξήγηση για την μετάπτωση των ερυθρόλευκων που θυμίζουν πλέον… διαφορετική ομάδα!

Εκτός αν μπορεί κάποιος να μας πείσει πως ο κορωνοϊός ευθύνεται αποκλειστικά για να γίνει η ομάδα που έριχνε 20άρες στο Μιλάνο και στο ΟΑΚΑ, η ομάδα που νικούσε στο Καζάν απέναντι στο σύνολο του Περάσοβιτς που εντυπωσιάζει, παιχνιδάκι στα χέρια της ελλιπέστατης και προβληματική Φενέρ, ή της κακής και απροπόνητης Μακάμπι.

Κατόρθωσαν οι ερυθρόλευκοι να «σπάσουν» τον έτσι κι αλλιώς κακό αμυντικό μέσο όρο τους μακριά απ’ το ΣΕΦ (82 πόντους). Συγχρόνως, ο Φαλ που έκανε… πλάκα στο πρώτο μισό, μοιάζει με φάντασμα του εαυτού του. Κάτι που είχε επαναληφθεί την προηγούμενη σεζόν όταν αγωνιζόταν στη Βιλερμπάν.

Κάπου εκεί μπαίνει και το ερωτηματικό με την front line. Εκτός του Φαλ, πρέπει να ξεκαθαριστεί το status των υπόλοιπων ψηλών των «ερυθρόλευκων». Ο Μάρτιν έχει ups and downs, αλλά ο Ζαν Σαρλ είναι εκτός ροτέισον στα τελευταία ματς και κανένας δεν γνωρίζει την κατάσταση του Έισι. Όπως είναι φυσικό, η κατάσταση στην ρακέτα επηρεάζει όλη την ομάδα και αν το ερωητματικό... μεγαλώσει, θα έρθουν και ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα.

Την ίδια ώρα, ο Τάιλερ Ντόρσεϊ δείχνει εκτός κλίματος το τελευταίο διάστημα. Κανένας δεν αμφισβητεί ότι ξεκίνησε εντυπωσιακά την σεζόν, ούτε ότι με την αξία του και τις εμφανίσεις του κατάφερε να θεωρείται «κολώνα» στο ροτέισον του Μπαρτζώκα. Όμως, η αλήθεια στο παρκέ και στα ματς με Φενέρ και Μακάμπι έδειξε έναν αθλητή με... νεύρα, αρκετά λάθη (7 στο ματς της Τουρκίας) και με πόντους που ήρθαν μαζεμένοι όταν το ματς είχε ήδη κριθεί. Είναι δεδομένο ότι έχει επηρεαστεί από την συνολική εικόνα και την «παύση» λόγω του Covid-19, αλλά αυτό δεν μπορεί να αποτελεί «συνθήκη» και κανόνα σε μία σεζόν που, δυστυχώς, έχει συνδυαστεί με τον ιό. 

Όσο ο Ολυμπιακός… τραβούσε μπασκετικά, είχε ηρεμία. Είχε «υγεία» σε όλα τα επίπεδα. Πλέον, παρουσιάζει και ανησυχητικά φαινόμενα εκνευρισμού. Ο οποίος ξεκινά απ’ τον πάγκο και τις αντιδράσεις του Γιώργου Μπαρτζώκα, αλλά έχει μεταφερθεί και στο παρκέ. Η ένταση ανάμεσα σε ΜακΚίσικ και Βεζένκοφ είναι ενδεικτική.

Ξαφνικά έγινε ο Ολυμπιακός ένα σύνολο που η σκληράδα σε χαρακτήρα και αγωνιστική συνέπεια, έδωσε τη θέση της στην… υποχώρηση μόλις δεχτεί μπασκετικό ξύλο. Έτσι ομάδες που εκ των πραγμάτων έχουν δείξει πως είναι χειρότερες των Πειραιωτών, τον νίκησαν με χαρακτηριστική άνεση. Κι ευτυχώς απ’ αυτό που δείχνουν οι Πειραιώτες, που αναβλήθηκε το ματς με τη Ζενίτ προ ημερών.

Απ’ τη μία είναι το πρόβλημα του κορωνοϊού, το οποίο βίωσε για πρώτη φορά ο Ολυμπιακός τη φετινή σεζόν. Αλλά οι μέρες πέρασαν, οι αντίπαλοι ταλαιπωρήθηκαν εξίσου. Ίσως να είχαν μάθει να ζουν με αυτή την κατάσταση, αλλά και πάλι δεν μπορεί να είναι η μόνη δικαιολογία.

Ο Ολυμπιακός πρέπει να βρει τις λύσεις στα μπασκετικά του θέματα. Στην μετάπτωση της απόδοσής του, στην απώλεια του… μετάλλου που είχε ως ομάδα στο παρκέ. Έχει κάνει τεράστια προσπάθεια να βρεθεί στη θέση που είναι. Όσο οι υπόλοιποι ανεβαίνουν κι ο ίδιος υποχωρεί, η ανησυχία είναι λογικό να ξεχειλίζει. Ειδικά όταν μιλάμε για την ομάδα που και την περασμένη σεζόν πάνω-κάτω τέτοια περίοδο άρχισε το τραγικό της σερί που την άφησε εκτός οκτάδας.

 

Άλλη ομάδα ο Ολυμπιακός μετά τον κορωνοϊό
EVENTS