MENU

Τελικώς η διοίκηση της ΕΟΚ όχι μόνο δεν είχε την ευθιξία να ζητήσει συγγνώμη από την οικογένεια του εκλιπόντος που παραλάμβανε εξώδικα απόλυσης 18 μέρες πριν καταλήξει, αλλά ψάχνει και τα ρέστα από τα… κακά media που τόλμησαν να κάνουν το καθήκον τους βγάζοντας στη σέντρα την πρωτοφανή και πιο απάνθρωπη στα χρονικά ενέργεια: Την αποστολή εξώδικου-απόλυσης στον Δημήτρη Καρβέλα γιατί δεν πήγαινε στο γραφείο του ενώ εκείνος έλιωνε από τον καρκίνο και τελικά έφυγε μέσα στον ίδιο μήνα.

Εδώ και μέρες έχουμε τονίσει πως πρέπει να εμφανιστεί ο Βαγγέλης Λιόλιος. Να πάρει θέση για τη χυδαιότητα με το εξώδικο στον Δημήτρη Καρβέλα. Όσο αυτός χαροπάλευε και δυστυχώς έχασε τη «μάχη» που έδινε επί μια 5ετία. Γεγονός που ΟΛΟΙ γνώριζαν. Όλοι!

Κι όμως, η εμφάνιση του προέδρου της Ομοσπονδίας όχι απλά δεν ακολουθήθηκε από συγγνώμη και αποκατάσταση του ονόματος του αείμνηστου Δημήτρη Καρβέλα, αλλά έρχεται να… ζητήσει και τα ρέστα σε ένα μνημείο θράσους και αλαζονικής συμπεριφοράς απέναντι μάλιστα σε κάποιον που είναι αδύνατον πια να απαντήσει. Εγκαλεί μάλιστα όσους «τόλμησαν» να δημοσιεύσουν την είδηση και να στηλιτεύσουν την επίδειξη ασχετοσύνης και ανηθικότητας.

Ακόμη και γι’ αυτή την ηθική κατρακύλα, δεν βρήκε το σθένος να βγει ο ίδιος να μιλήσει. Να πει όσα… μετέφερε να γραφτούν ως «ρεπορτάζ» προφανώς. Στην εφημερίδα «Πελοπόννησος», με το κείμενο να αναδημοσιεύεται στην ιστοσελίδα «pelop.gr».

Δημοσίευμα που λειτουργεί ως πλυντήριο ευθυνών. Θέλοντας να ξεπλύνει την ντροπή και το αίσχος απ’ τον πρόεδρο της ΕΟΚ. Θέλοντας να στοχοποιήσει ως φταίχτες, τους δημοσιογράφους και τα Μέσα που έκαναν το χρέος τους να δημοσιεύσουν την είδηση. Να γνωστοποιήσουν στον κόσμο για την ύπαρξη του εξώδικου.

Καλούμε τους αρμόδιους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους, να παρέμβουν. Να ασχοληθούν με το θέμα. Διότι δεν είναι απλά μια κακή διαιτησία, μια κακή απόφαση, ένα λάθος ή μια παράλειψη. Είναι το μεγαλύτερο «έγκλημα» που έχει συντελεστεί στην ΕΟΚ και ίσως στο σύνολο των Ομοσπονδιών, τις τελευταίες δεκαετίες!

«Παίζουν» με τη μνήμη και την υπόληψη ενός ανθρώπου που δυστυχώς δεν είναι πλέον ανάμεσά μας. Το όνομά του προσπαθεί να αποδομήσει, τόσο ο πρόεδρος της ΕΟΚ, όσο και το δημοσίευμα. Αν και στην προκειμένη δε χρειάζεται διαχωρισμός, είναι το ίδιο πράγμα.

Με θράσος και έπαρση, δίχως ίχνος αντίληψης του τι έχει κάνει, ο Βαγγέλης Λιόλιος δήλωσε το εξής: «Σεβασμός στον νεκρό. Μόνον αυτό…». Ζήτησε σεβασμό εγκαλώντας ουσιαστικά όσους δεν αφήνουν την ΕΟΚ να «παίξει» με την μνήμη ενός ανθρώπου του μπάσκετ που προσέφερε τα μέγιστα σε Εθνικές ομάδες και συλλόγους. Να αφήσει λεκέ στο όνομά του και να βυθίσει σε ακόμη μεγαλύτερη θλίψη την οικογένειά του.

Το δημοσίευμα-επιτομή της χυδαιότητας, αναφέρει σε κάποιο σημείο του:

«Ναι, είναι αλήθεια ότι με το που ανέλαβε ο Β. Λιόλιος τη διοίκηση της ΕΟΚ, επιχειρήθηκε (και πολύ σωστά έγινε!) η πλήρης καταγραφή του προσωπικού της Ομοσπονδίας. Επειδή κυκλοφορούσαν φήμες ακόμη και για εξαφανισμένους και αόρατους συνεργάτες από το προηγούμενο καθεστώς, ο Β. Λιόλιος θέλησε να γνωρίσει από κοντά έναν προς έναν όλους τους ανθρώπους που είχαν σχέση με την Ομοσπονδία…

Η αλήθεια είναι, λοιπόν, ότι ο ίδιος ο Β. Λιόλιος έτρεφε απεριόριστο σεβασμό στον άνθρωπο Δ. Καρβέλα και στην περιπέτεια υγείας που τον ταλαιπωρούσε τα τελευταία χρόνια (εξ ου και το ενός λεπτού σιγής το Σαββατοκύριακο στα παιχνίδια των πρωταθλημάτων της ΕΟΚ…)».

Πώς μπορούν να «δένουν» όλα αυτά; Ήθελε να ελέγξει το αν υπάρχουν «αόρατοι» στην Ομοσπονδία και γι’ αυτό κάλεσε κάποιον που-όπως γράφει το δημοσίευμα-γνώριζε και ποιος είναι και τι ρόλο έχει; Γνώριζε επίσης και το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει με καρκίνο σε προχωρημένο στάδιο μετά από 5 χρόνια αδυσώπητης μάχης με αμέτρητες χημειοθεραπείες;

Με απλά λόγια, πρόκειται για ωμή παραδοχή ανηθικότητας. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας που γνώριζε την περιπέτεια του ανθρώπου, γνώριζε τον ίδιο προσωπικά, απέστειλε εξώδικο επειδή δεν πηγαίνει στο γραφείο, ενώ αυτός έλιωνε απ’ τον καρκίνο.

Το κλείσιμο του κειμένου έχει τις… υποδείξεις του Βαγγέλη Λιόλιου σε όσους τόλμησαν να αναφέρουν το γεγονός. Σε όσους δεν το «έπνιξαν» όπως η πλειοψηφία των ΜΜΕ που έχει πλέον προσεταιριστεί η νέα διοίκηση της ΕΟΚ. Επίθεση λοιπόν σε όσους δεν επιτρέπουν και δε θα επιτρέψουν να σπιλώνεται η μνήμη ενός ανθρώπου που δεν ήταν καριερίστας παράγοντας, αλλά αγαπούσε και προσέφερε στο άθλημα πάρα πολλά.

Όλα αυτά, μέσω του τι έλεγε ο Λιόλιος… στο περιβάλλον του. Γιατί όταν κάποιος μιλά στο… περιβάλλον του ή στον καθρέφτη του, μπορεί μετά να τα διαψεύσει. Ενώ αν τα πει ευθέως και δημοσίως, μετά δε μαζεύεται:

«”Εγώ προσωπικά δεν θα γίνω σαν τα μούτρα κάποιων…”, σχολίαζε, εμφανώς προβληματισμένος, ο πρόεδρος της ΕΟΚ σε στελέχη της Ομοσπονδίας για όλα όσα ειπώθηκαν τα τελευταία 24ωρα. Και πρόσθετε ότι: “Λάσπη έριχναν, λάσπη ρίχνουν. Τους τοξικούς θα τους αφήσει η ίδια η κοινωνία πίσω, τους αγνοείς και τους αφήνεις στη μιζέρια τους. Το μπάσκετ θα φύγει μπροστά. Σεβασμός στον νεκρό, μόνον αυτό…”».

Τοξικοί είναι όσοι αποκάλυψαν την αλήθεια. Τοξικοί που θα τους… αφήσει πίσω η κοινωνία, είναι αυτοί που δεν δέχονται να «παίζουν» με τη μνήμη και την υπόληψη νεκρών ανθρώπων.

Σε όλο το κείμενο-μνημείο δημοσιογραφικού ξεπλύματος, πουθενά δεν υπήρξε διάψευση για την ύπαρξη του εξώδικου. Πουθενά δεν αναφέρθηκε έστω το γιατί απεστάλη το εξώδικο. Πουθενά δεν αναφέρθηκε πρωτογενώς ότι υπήρξε εξώδικο.

Απλά ήταν η προσωπική μπουγάδα του Βαγγέλη Λιόλιου, με επιχειρήματα-μπουρδολογίες, για ένα ζήτημα τόσο σοβαρό που δεν αρμόζει να γίνεται «παιχνίδι» στα χέρια κανενός παράγοντα του αθλητισμού.

Ούτε συγγνώμη, ούτε αποκατάσταση της μνήμης του Δημήτρη Καρβέλα και της οικογένειάς του. Ανήθικες προσεγγίσεις μέσω δημοσιευμάτων που θα ζήλευε ακόμη και η χούντα όταν προσπαθούσε να δικαιολογήσει βασανισμούς, εξορίες και δολοφονίες.

Πλέον, κανείς δεν πρέπει να μείνει αμέτοχος. Παράγοντες, προπονητές, αθλητές, δημοσιογράφοι. Είναι ευθύνη του υφυπουργείου αθλητισμού, του Λευτέρη Αυγενάκη, των φορέων του μπάσκετ, της Βουλής των Ελλήνων να πάρουν θέση με επερώτηση. Είναι ευθύνη όσων συμμετέχουν στο νέο ΔΣ που ευαγγελιζόταν την κάθαρση να πάρουν θέση. Που είναι ο Φασούλας, ο Ρεντζιάς, ο Φάνης Χριστοδούλου; Αυτά οραματίζονταν όταν ζητούσαν την ψήφο των σωματείων;

Η σιωπή είναι συνενοχή. Συνενοχή στη χυδαιότητα, στην απανθρωπιά, στην ανηθικότητα. Ως ελάχιστος φόρος τιμής στη μνήμη του Δημήτρη Καρβέλα και της προσφοράς του στο άθλημα, δεν θα σταματήσουμε το ρεπορτάζ και τις αποκαλύψεις μέχρι τελικής αποκατάστασης και της ηθικής δικαίωσης του. Που περνάνε μόνο μέσα από τη ΔΗΜΟΣΙΑ συγνώμη.

 

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Ζητάει και τα ρέστα η διοίκηση Λιόλιου για το εξώδικο-αίσχος στον ημιθανή Καρβέλα: «Μιζέρια από τοξικούς»…
EVENTS