MENU

 

Ηταν καλοκαίρι του 2014, όταν ο Ολυμπιακός μίλαγε για να πάρει τον προερχόμενο από την Μπάγερν, Μάλκολμ Ντιλέινι. Εποχή κρίσης και τότε, αλλά το τοπίο σε πολλά επίπεδα ήταν σαφώς διαφορετικό από ό, τι σήμερα. Καμία σχέση εκείνη η εποχή με την τωρινή. Οι «ερυθρόλευκοι», μετά τις κούπες του 2012 και του 2013, την επομένη δεν είχαν κάνει τίποτα στην Ευρωλίγκα και όπως ήταν φυσιολογικό ο κόσμος τους περίμενε μεταγραφές και επιστροφή στα μεγαλεία.

Τελικώς ο Ντιλέινι δεν πήρε τον δρόμο για τον Πειραιά και τον Ολυμπιακό. Πήγε στην Ρωσία, στο Κράσνονταρ και στην Λοκομοτίβ Κουμπάν. Μεταξύ άλλων, από εκείνο το καλοκαίρι έχουν μείνει στη μνήμη μου και σε πολλών από εσάς αυτό, που ρωτάγατε, κάθε ώρα και κάθε μέρα: «Τι γίνεται με Ντιλέινι;». Είναι μία χαρακτηριστική ερώτηση, που όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν πρόκειται να την ξεχάσω. Την θυμάμαι και χαμογελάω. Όπως κάνετε και πολλοί από εσάς, όλα αυτά τα χρόνια, ακόμη και σήμερα.

 

Το θέμα είναι ότι ο Ντιλέινι συνεχίζει να μας απασχολεί και εν έτει 2021. Δεν είναι μεγάλος άλλωστε, οδεύει στα 32 του, και εξακολουθεί να παίζει πολύ καλά. Μοιάζει να κινείται σβηστά, αλλά την δουλειά του και στην Αρμάνι την κάνει μία χαρά. Το κακό για τον Ολυμπιακό είναι ότι την έκανε μία χαρά και πριν από λίγο. Η γενικότερη εμφάνιση του Ντιλέινι κόντρα στους Πειραιώτες ήταν καλή. Αλλά η διαφορά στο ματς έγινε από μία λεπτομέρεια.

Μην κοιτάτε το τελικό 90-79. Οι Ιταλοί κέρδισαν πολύ πιο δύσκολα. Είπαμε μία λεπτομέρεια έκρινε τα πράγματα. Μία λεπτομέρεια, που την είχε η Αρμάνι. Με το σκορ στο 81-79, η μπάλα κυλούσε στο παρκέ σαν μπάλα του μπόουλινγκ. Κάλλιστα θα μπορούσε να είχε πάει στα χέρια των Πειραιωτών. Πήγε, όμως, στα χέρια του Ντιλέινι. Και αυτός σαν έτοιμος από καιρό πυροβόλησε από το τρίποντο και ουσιαστικά καθάρισε την παρτίδα. Όταν πληρώνεις έναν παίκτη 1.8 εκ. δολάρια ετησίως, περιμένεις πολλά πράγματα. Και μέσα στα πολλά πράγματα, είναι και τέτοιου είδους αποφάσεις, πράξεις. Είναι κάτι άλλωστε, που το έχει ξανακάνει ο Ντιλέινι. Πρόχειρα, πρόχειρα θυμάμαι το ματς με την Μακάμπι στο Ισραήλ. Αν ψάξω και λίγο παραπάνω, σίγουρα κάτι ακόμη θα βρω.

 

Με αυτά και με αυτά, η ιταλική ομάδα έκανε ένα βήμα μπροστά και ο Ολυμπιακός ένα ακόμη πίσω. Το πλέον κακό για τους Πειραιώτες είναι ότι τελευταίως τα βήματα προς τα πίσω είναι πολλά και πλέον για τη πρόκριση στην οκτάδα αναζητείται κάτι σαν υπέρβαση. Στο μπάσκετ και ειδικά στο σύγχρονο (και αυτό των κεκλεισμένων των θυρών), τίποτα δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει. Αλλά αυτός ο Ολυμπιακός θα ήθελε κάτι παραπάνω και για να βρισκόταν σε καλύτερη θέση και για να είναι πιο αισιόδοξος.

Θα ήθελε αυτό, που λέμε από την αρχή της χρονιάς: έναν ακόμη δημιουργό. Ειδικά μάλιστα από την στιγμή, που από τον Βασίλη Σπανούλη δεν αποσπάται το αναμενόμενο αποτέλεσμα (δεν κρίνουμε ποιανού ευθύνη είναι αυτό) και την ίδια ώρα ο Κώστας Παπανικολάου είναι στα πιτς εδώ και ένα μήνα. Μέσα σε αυτά, ήρθε και η ιστορία του Γιαννούλη Λαρεντζάκη, που τραυματίστηκε μετά το ματς με την Μακάμπι, το καλύτερο ματς της καριέρας του.

Ο Ολυμπιακός και πλήρης, που ήταν, πάλι λέγαμε, λέγατε ότι κάτι του λείπει. Πόσο μάλλον τώρα, που υπάρχουν τα δεδομένα, που προαναφέραμε. Ο Κώστας Σλούκας κάνει την δική του υπέρβαση στην επιστροφή του στο μεγάλο λιμάνι, αλλά λείπει κάτι, ώστε το έργο να είναι πιο ολοκληρωμένο.

Και για να μην χάνουμε την μπάλα: δεν περίμενε κανείς από τον Ολυμπιακό να είναι στην κορυφή της Ευρωλίγκας. Περίμενε, όμως, κάτι λίγο παραπάνω από το τωρινό αποτέλεσμα. Θέλετε τα προβλήματα, που προέκυψαν, θέλετε ο ένας ακόμη δημιουργός, που θα έπρεπε να έχει αποκτηθεί, είναι πράγματα, που έχουν συντελέσει, ώστε οι «ερυθρόλευκοι» να είναι τώρα, που μιλάμε σε μειονεκτική θέση για την οκτάδα. Είπαμε όμως: στο σύγχρονο, «τρελό» μπάσκετ, που βλέπουμε, τίποτα δεν θα πρέπει να αποκλειστεί.

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Να τι γίνεται με τον Ντιλέινι
EVENTS