MENU
Χρόνος ανάγνωσης 8’

Μάντζαρης στο SDNA: «Δεν μετανιώνω για τίποτα!»

0

Λένε πως όλα στην ζωή κάνουν τον κύκλο τους. Πως υπάρχουν οι στιγμές που αρχίζει κάτι και οι στιγμές που τελειώνει κάτι άλλο. Για τον Βαγγέλη Μάντζαρη ο κύκλος αυτός άρχισε το 2007, όταν σε ηλικία 17 ετών γινόταν επαγγελματίας με το Περιστέρι, την οποία της γειτονιάς του, στο μέρος που γεννήθηκε, μεγάλωσε και ανδρώθηκε μπασκετικά.

Η συνέχεια του διεθνή γκαρντ γνωστή. Το 2011 άφησε τα δυτικά προάστια για να κατηφορίσει στον Πειραιά, για λογαριασμό του Ολυμπιακού. Στον Πειραιά έμεινε για 8 ολόκληρα χρόνια (2011-19), για να ακολουθήσει στη συνέχεια η πορεία στην Ούνικς Καζάν και τον Προμηθέα. Στην ομάδα της Πάτρας έμεινε μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, όταν και πήρε την μεγάλη απόφαση, να επιστρέψει στο μέρος που άρχισαν όλα.

Το κάλεσμα του Αργύρη Πεδουλάκη ήταν γλυκό και δεν του άφηνε περιθώρια να αντισταθεί. Κάπως έτσι μια από τις πιο σημαντικές μεταγραφές της σεζόν έγινε πραγματικότητα, με τον «Μάντζα» να επιστρέφει σπίτι. Σε μια διαφορετική κατάσταση σε σχέση με το πώς άφησε το Περιστέρι το καλοκαίρι του 2011.

Στην δεκαετία αυτή έγιναν πολλά, βίωσε ακόμα πιο πολλά και έζησε στιγμές που θα ζήλευαν πάρα πολλοί παίκτες. Στην πορεία αυτή όμως δεν ήταν όλα ρόδινα. Όμως σε καμία στιγμή δεν δίστασε να υπερασπιστεί τις επιλογές του, σωστές ή λανθασμένες. Πληρώνοντας και το ανάλογο τίμημα.

Αυτό ξεκαθάρισε και στη μεγάλη συνέντευξη που παραχώρησε στο SDNA. Δεν απέφυγε καμία ερώτηση, ενώ έδωσε το στίγμα του για την φετινή σεζόν, το μέλλον του, το ενδεχόμενο να γίνει προπονητής στο μέλλον. Παράλληλα έθεσε ως στόχο έναν τίτλο με το Περιστέρι και στάθηκε σε όσα έζησε την τελευταία -έντονη για τον ίδιο- δεκαετία.

Επιστροφή στο... σπίτι για σένα. Υπήρχε στο μυαλό σου η ιδέα πως θα επέστρεφες μια μέρα στην ομάδα που ξεκίνησες;

«Πάντα. Εδώ μεγάλωσα, εδώ είναι το σπίτι μου, η οικογένειά μου, εδώ ανδρώθηκα και εδώ μπόρεσα και έκανα το επόμενο βήμα. Οπότε έλεγα πάντα πως εδώ θα είναι το μέρος που θα επιστρέψω μια μέρα για να τελειώσω την καριέρα μου».

Έγιναν όλα τόσο γρήγορα όσο έδειχναν ή υπήρξε προεργασία ημερών;

«Χωρίς αμφιβολία έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο η επιστροφή του κόουτς, Αργύρη Πεδουλάκη. Ο οποίος από την πρώτη στιγμή που επέστρεψε μου είχε πει ότι θέλει να γυρίσω να φτιάξουμε κάτι από την αρχή. Να φτιάξουμε μια ομάδα ανταγωνιστική φέτος και την επόμενη σεζόν να κρατήσει έναν κορμό και να είναι ομάδα... Πεδουλάκη. Να είναι ανταγωνιστική. Το στυλ που θέλει να περάσει θέλει χρόνο μέχρι να το αφομοιώσουν όλοι. Οπότε εγώ έρχομαι εδώ με πλάνο να βοηθήσω την ομάδα να κάνει ό,τι καλύτερο γίνεται, του χρόνου αν δεν βρω κάτι καλύτερο, σε μια ομάδα Euroleague για παράδειγμα -πρώτα ο Θεός να είμαι καλά και να έχω την υγεία μου- αν δεν το κάνω αυτό να μείνω στο Περιστέρι και να έχουμε μια πολύ καλή χρονιά και να φτιάξουμε κάτι καλό».

Η επιστροφή στο Περιστέρι έγινε πιο γρήγορα απ' ότι περίμενες κι εσύ;

«Οι στόχοι και η οπτική αλλάζουν κάθε φορά. Αν με ρωτήσεις τώρα, θα σου πω όχι. Αν με ρωτούσες πριν 3-4 χρόνια μπορεί να σου έλεγα ναι. Ποτέ δεν ξέρεις. Αλλά δεν μου φαίνεται πως ήρθε και τόσο γρήγορα η επιστροφή».

Στην ομάδα βρήκες αρκετά γνώριμα πρόσωπα. Γιάννης Μπουρούσης, Παναγιώτης Βασιλόπουλος, Χρήστος Σαλούστρος. Τις τελευταίες εβδομάδες το Περιστέρι έβγαλε σκαμπανεβάσματα. Οπότε, πότε θεωρείς πως η ομάδα θα είναι σε θέση να παίξει βάσει της ποιότητας που υπάρχει στο ρόστερ;

«Καλώς ή κακώς, το μπάσκετ που παίζει ο κόουτς Πεδουλάκης θέλει το χρόνο του. Ειδικά με τους ξένους που δεν είναι συνηθισμένοι στη φιλοσοφία του. Είναι το... σκεπτόμενο μπάσκετ, που πρέπει να «διαβάζεις» πιο πολύ παρά να παίζεις με το ένστικτο. Θέλει το χρόνο του να προσαρμοστείς σε αυτό και κάποιοι παίκτες δεν καταφέρνουν να προσαρμοστούν. Οπότε, δουλεύουμε κάθε μέρα. Έχουμε δείξει κάποια στοιχεία που έχουμε βελτιωθεί. Χρειάζεται μεγάλη βελτίωση ακόμα, αλλά θεωρώ ότι παιχνίδι με παιχνίδι, προπόνηση με προπόνηση θα γινόμαστε καλύτεροι».

Αποχώρησες από το Περιστέρι το 2011 για να συνεχίσεις την καριέρα σου στον Ολυμπιακό. Αυτή τη δεκαετία πώς την βίωσες μέσα απ' όλα όσα πέρασες;

«Το Περιστέρι τώρα είναι -το λιγότερο- τρία επίπεδα πάνω απ' ότι ήταν τότε. Εκείνη την περίοδο παλεύαμε να μείνουμε στην κατηγορία και βγήκαμε όγδοοι και παίξαμε με τον Παναθηναϊκό στα πλέι οφ και χάσαμε στην παράταση, ενώ τότε ο Παναθηναϊκός πήρε το ευρωπαϊκό στη Βαρκελώνη. Τώρα το Περιστέρι είναι μια ομάδα που παίζει στην Ευρώπη, θέλει να περάσει στην επόμενη φάση, θέλει να πάει στον τελικό του πρωταθλήματος, που αυτό θυμίζει το Περιστέρι των παλαιότερων εποχών που ήταν από τις καλύτερες ομάδες στην Ελλάδα, επί εποχή Αλφόνσο Φορντ. Και στο Κύπελλο θέλει να κάνει το καλύτερο, παρά το γεγονός πως παίζει με τον Παναθηναϊκό στα προημιτελικά. Στο Σούπερ Καπ έπαιξε τελικό, γιατί να μην το κάνει και στο Κύπελλο; Η ομάδα είναι σε επίπεδα -αγωνιστικά, οργανωτικά, διοικητικά- είναι 4-5 επίπεδα από τότε που ήμουν παλιότερα εδώ. Και εγώ είμαι σε καλύτερη κατάσταση απ' ότι όταν ήμουν 20 ετών. Πιο ώριμος, πιο... παιγμένος, πολύ πιο έμπειρος. Οπότε ήταν η κατάλληλη στιγμή να δέσουμε, για να πετύχουμε τους στόχους μας».

Το Περιστέρι είναι... μαγαζί γωνία, να κερδίσουμε τίτλο

Αναφέρθιηκες στο Περιστέρι των παλιότερων ετών. Πόσο περήφανος νιώθεις, ως Περιστεριώτης, για την κατάσταση που βρίσκεται τώρα η ομάδα;

«Χαίρομαι πάρα πολύ. Το Περιστέρι το έχω ζήσει στην Β' Εθνική, το έχω ζήσει με μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Χαίρομαι πάρα πολύ να βλέπω την ομάδα να κάνει βήματα μπροστά και να είναι... μαγαζί γωνία. Είναι από τα λίγα «μαγαζιά γωνία» στο ελληνικό μπάσκετ, αυτή τη στιγμή. Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα. Είναι ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστήσει και να διεκδικήσει τίτλους».

Πόσο σε εξιτάρει η ιδέα να κατακτήσεις τίτλο με το Περιστέρι;

«Πραγματικά, όσο δεν πάει! Το Περιστέρι δεν έχει καταφέρει να κερδίσει κάποιο τίτλο. Μακάρι να είμαι εγώ εδώ, να γράψω ιστορία με την ομάδα και να πραγματοποιήσουμε αυτό το όνειρο, να πάρουμε έναν τίτλο».

Η δεκαετία αυτή, 2011-2021 ήταν πάρα πολύ έντονη για σένα. Είχε πάρα πολλές στιγμές. Πόσο σε ωρίμασε σαν άνθρωπο;

«Έχουν περάσει 10 χρόνια, έχω ζήσει πάρα πολλά. Έφυγα από την οικογένειά μου, στο Περιστέρι, πήγα σε μια άλλη ομάδα που έγινε οικογένειά μου. Έμεινα στον Ολυμπιακό οκτώ χρόνια. Λογικό όταν είσαι σε μια οικογένεια, έτσι και σε μια ομάδα όταν μένεις οκτώ χρόνια, να ζεις τα πάντα. Λύπες, χαρές, στεναχώριες, τραυματισμούς. Όπως στην καθημερινότητά μας, κάθε πράγμα με έκανε πιο δυνατό, από κάθε πράγμα πήρα εμπειρίες. Δεν μετανιώνω για τίποτα. Ό,τι έχω κάνει στη ζωή και στην καριέρα μου το έχω πάρει σαν μάθημα και με έχει βοηθήσει να γίνω ο άνθρωπος που είμαι σήμερα. Είναι μια πολύ ωραία εμπειρία και θεωρώ πως είμαι ευλογημένος για όσα έχω ζήσει».

Αναφέρθηκες στον Ολυμπιακό, ο Κώστας Σλούκας επέστρεψε στην ομάδα, άρα τα 4/5 της ομάδας που κατέκτησαν τους δύο ευρωπαϊκούς τίτλους είναι και πάλι μαζί. Πώς είδες εσύ αυτή την εξέλιξη;

«Χαίρομαι που βλέπω τα παιδιά να είναι όλοι μαζί. Άλλες εποχές βέβαια τώρα, δεν είναι όπως ήμασταν και τότε. Θεωρώ ότι κάνουν βήματα μπροστά. Γύρισε και ο κόουτς Μπαρτζώκας που και με αυτόν έχουμε ζήσει τα καλύτερα και τα χειρότερα. Η ομάδα κάνει βήματα μπροστά. Είναι νέα ομάδα, θέλει το χρόνο της. Βλέπω διάφορα περιστατικά και νιώθω σαν να είμαι και εγώ εκεί και να τα ζω. Τα έχω ζήσει τόσα χρόνια, οπότε καταλαβαίνω και τον κόουτς και τα παιδιά. Έχουν καλές και κακές στιγμές, αλλά αυτά γίνονται. Σιγά σιγά θα είναι καλύτερα, θα μπορέσουν να δέσουν και θα περάσει ο κόουτς όλο και περισσότερο τη φιλοσοφία του και εύχομαι ό,τι καλύτερο γιατί τα παιδιά το αξίζουν».

Βλέποντας τον Ολυμπιακό στην Euroleague έχεις πιάσει τον εαυτό σου να σκέφτεται «να ήμουν και εγώ εκεί τώρα»;

«Να πω την αλήθεια αν ήμουν εκεί θα ήταν τα πράγματα όπως τα βλέπω τώρα, σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα από το 2013 που ήταν ο κόουτς Μπαρτζώκας. Βλέπω πολλές ομοιότητες και ελάχιστες διαφορές. Και γι αυτό λέω πως νιώθω σαν να είμαι και εγώ εκεί, γιατί πολλές φάσεις τις έχω ζήσει και εγώ».

Πού θεωρείς πως μπορεί να φτάσει ο Ολυμπιακός στην φετινή Euroleague;

«Για να είμαστε ρεαλιστές θα πρέπει να καταλάβουμε πως εκεί που βρίσκεται το ελληνικό μπάσκετ, ο βαθμός δυσκολίας στην Ευρώπη με όσα συμβαίνουν, ο ρεαλιστικός στόχος του Ολυμπιακού είναι να μπει στην οκτάδα. Κάτι που λένε και οι ίδιοι. Θεωρώ  πως έχει πολλές αξιώσεις να το καταφέρει. Δεν είναι εύκολο, γιατί υπάρχουν πολλές καλές ομάδες. Η φετινή Euroleague είναι πολύ δύσκολη. Θα είναι πολύ καλό για τον Ολυμπιακό να βρεθεί στην οκτάδα και το εύχομαι».

Αν σε ρωτούσε κάποιος πώς θα χαρακτήριζες πετυχημένη τη σεζόν, ποιο αποτέλεσμα θα την έκανε πετυχημένη;

«Επιτυχία θα είναι να πάρουμε το Κύπελλο, να πάμε στον τελικό του πρωταθλήματος και να προκριθούμε στην επόμενη φάση του BCL. Πολύ απλά».

Πόσο εφικτό είναι αυτό;

«Δε ξέρω πόσο εφικτό είναι, αλλά αυτοί είναι οι στόχοι της ομάδας και θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να πετύχουμε. Σίγουρα δεν είναι εύκολο, γιατί είμαστε νέα ομάδα, εγώ είμαι 15 μέρες στην ομάδα, οπότε είναι δύσκολο, αλλά δεν είναι ακατόρθωτο».

Σκέφτομαι το εξωτερικό και... την προπονητική στο μέλλον

Στην καριέρα σου βρέθηκες μόνο μία φορά στο εξωτερικό, για λογαριασμό της Ούνικς Καζάν. Υπάρχει στο μυαλό σου η επιλογή του εξωτερικού;

«Σίγουρα. Είμαι 30 χρονών, δεν είμαι 35-36 για να πω ότι δεν το σκέφτομαι. Έχω ακόμα 3-4 χρόνια παραγωγικά όσον αφορά το μπάσκετ. Θα κάνω το καλύτερο που μπορώ για την καριέρα μου, είτε αυτό είναι το Περιστέρι, είτε οπουδήποτε αλλού».

Αν και είναι πρώιμο, υπάρχει στο μυαλό σου, όταν ολοκληρώσεις την καριέρα σου, η σκέψη να γίνεις προπονητής;

«Να πω την αλήθεια είναι πολύ νωρίς. Έχω ακόμα χρόνια μέχρι να σταματήσω, αλλά θα μου άρεσε και θα με ενδιέφερε στο μακρινό μέλλον να ασχοληθώ με αυτό. Οπότε, ναι δεν θα απέκλεια τίποτα. Όταν σταματήσω να παίζω θα κάτσω λίγο να ξεκουραστώ και μετά θα είμαι ενεργός. Να κάθομαι σπίτι μου είναι δύσκολο».

Αν είχες μια μηχανή του χρόνου ή αν είχες τη δυνατότητα να πραγματοποιηθούν τρεις ευχές σου, τι θα άλλαζες στην καριέρα σου όλα αυτά τα χρόνια;

«Δεν θα άλλαζα κάτι. Τα λάθη μου και τα σωστά μου με έχουν κάνει αυτό που είμαι σήμερα. Δεν μετανιώνω για τίποτα. Έχω μάθει πως ό,τι έχω κάνει στη ζωή μου και ό,τι επιλογή κάνω τη στηρίζω μέχρι τέλος. Δεν μετανιώνω για τίποτα. Έτσι είναι η ζωή, έχω κάνει τα λάθη και τα σωστά μου. Έχω ζήσει και χαρές και λύπες, οπότε δεν θα άλλαζα τίποτα».

Τον τραυματισμό στην Πυλαία θα τον άλλαζες...

«Αν το δούμε επιφανειακά θα σου έλεγα ναι. Αλλά αυτό με βοήθησε, να πω την αλήθεια, να γίνω πιο σκληρός σαν άνθρωπος και να καταλάβω πως υπάρχουν κάποια πράγματα που είναι πολύ σημαντικά και τα θεωρούμε δεδομένα. Όπως η υγεία»

Μάντζαρης στο SDNA: «Δεν μετανιώνω για τίποτα!»
EVENTS