MENU

Η νίκη του Παναθηναϊκού επί της Μπάγερν δεν ξεκίνησε χθες με το πρώτο τζάμπολ αλλά ουσιαστικά άρχισε να χτίζεται από το βράδυ της Πέμπτης στη μουντή Βιτόρια. Ο τρόπος που ήρθε η ήττα από τους Βάσκους και κάποια αλλά ασήμαντα αλλά ηχηρά ζητήματα ενεργοποίησαν το μπασκετικό χαρακτήρα της ομάδας. Από εκείνο το βράδυ το μυαλό όλων άρχισε να παίρνει ανάποδες στροφές.

Τα απόνερα  της ήττας μετατράπηκαν σε ορμή, συγκέντρωση, προπόνηση, εκπαίδευση και αυτό συνδυάστηκε με την εβδομάδα που ο Παναθηναϊκός έμεινε στην Ελλάδα. Τι θέλουμε να πούμε; Για μια ομάδα που χτίζεται τώρα είναι πάρα πολύ σημαντικό να προπονείται στο σπίτι της και να έχει ένα πενθήμερο να προετοιμάσει έναν αγώνα χωρίς να βρίσκεται σε αεροπλάνα και βαπόρια.

Άλλωστε, τα αποτελέσματα του τρόπου που δούλεψε αυτή η εβδομάδα ο Βόβορας και οι συνεργάτες του μαζί με τους παίκτες ήταν παραπάνω από εμφανή κόντρα στην εξαιρετική φέτος Μπάγερν, την οποία καθοδηγεί ένας πραγματικά καλός προπονητής (Τρινκιέρι).

Όλη η διαδικασία, λοιπόν, μέχρι και την κόρνα της λήξης του αγώνα με τους Γερμανούς αποτέλεσε την πλέον σωστή μπασκετική προσέγγιση τόσο μέσα, όσο και έξω από τις τέσσερις γραμμές. Στο παρκέ βγήκε μια ομάδα που ήξερε τι ζητούσε στο γήπεδο με έναν προπονητή που μας εξέπληξε όλους με το πλάνο του. Στις ράγες της λογικής του, εξάλλου, μπήκε με παιδιά που συνήθως δεν έχουν μεγάλο χρόνο συμμετοχής. Ο λόγος για τους Καλαϊτζάκη και Μπέντιλ που ήταν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΙ και συγκεντρωμένοι. Ο μεν Γιώργος στο να χρησιμοποιήσει τα απίστευτα προσόντα του στην άμυνα, τις αλλοιώσεις και σε όλα όσα του ζητήθηκαν και ο δε Μπεν να πάρει τη μπάλα στο χαμηλό ποστ να χρησιμοποιήσει σωστά τη δύναμη και να φθείρει τους αντιπάλους (π.χ. Τόμας).

Από εκεί και πέρα ανέλαβαν δράση παίκτες που όρισαν την έκβαση του ματς. Ο Σαντ Ρος σημείωσε επιδόσεις σπάνιες με 14 πόντους, εφτά ριμπάουντ, πέντε ασίστ και τέσσερα κλεψίματα. Ο Νέντοβιτς με 17 πόντους, έξι ασίστ και τρία κλεψίματα και φυσικά ο Παπαγιάννης που πλέον αποτελεί σημείο αναφοράς ανεβάζοντας διαρκώς τα στάνταρ του. Ο Γιώργος κυριάρχησε σε μεγάλα κομμάτια του αγώνα στις ρακέτες αξιοποιώντας τις πάσες πάνω από τη στεφάνη των συμπαικτών του, κόβοντας τους αντιπάλους με μοναδικό μελανό σημείο το τρίλεπτο που... απομονώθηκε με τον Ρέινολντς και αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα στο 1vs1 επιτρέποντας στον Αμερικάνο να του κάνει τέσσερις φορές το ίδιο πράγμα.

Οι παίκτες που προαναφέραμε έτυχε να είναι στο συγκεκριμένο ματς ένα κλικ πιο μπροστά από τους άλλους αλλά ο Παναθηναϊκός δεν κερδίζει με τέτοια λογική καθώς όλοι συνέβαλαν σε πολλούς τομείς. Από το «μεγάλο» σουτ του αρχηγού, μέχρι το κρίσιμο επιθετικό ριμπάουντ του Μήτογλου, τις βουτιές του «Μπόχω» και το μπασκετικές αποφάσεις του Ουάιτ (σωστή χρήση φάουλ πριν το μπόνους ή ένα σουτ κ.α.).

Σαν ομάδα ο Παναθηναϊκός λειτούργησε από την αρχή βγάζοντας απίστευτη ενέργεια και πάθος στην άμυνα αλλοιώνοντας δεκάδες προσπάθειες και κλέβοντας δέκα μπάλες πιάνοντας τον μέσο όρο των πέντε κλεψιμάτων στα 13 πρώτα λεπτά! Ναι, αυτός ήταν ένας Παναθηναϊκός όπως θέλει να τον βλέπει ο Γιώργος Βόβορας, οι συνεργάτες του και φυσικά ο κόσμος.

ΥΓ: Η μπασκετική... ανωμαλία του Νέντοβιτς στο 75-70 που πήγε ένας εναντίων τεσσάρων από αριστερό διάδρομο, με δεξί φλότερ χωρίς καμία ισορροπία αποδεικνύει ακόμη μια φορά πως μια κακή απόφαση σε ταλαντούχα χέρια μπορεί να αλλάξει την ιστορία ενός αγώνα. Η συγκεκριμένη φάση δύο λεπτά πριν το φινάλε βρίσκεται στις αντενδείξεις όλων των προπονητών και στα κορυφαία χάι λάιτ της βραδιάς. Οξύμωρο αλλά αληθινό.

ΥΓ2: Το έπος της Βιλερμπάν επί της Μπαρτσελόνα μπορεί να βγει σε καλό ενόψει της Τρίτης.

 

Αυτός ήταν ένας Παναθηναϊκός που θέλει να βλέπει ο κόσμος 
EVENTS