MENU

Η αλήθεια είναι πως τις περισσότερες φορές σε τέτοιου είδους παιχνίδια θα λέμε «καλή η προσπάθεια, αλλά…». Παρά τις ελλείψεις η Εφες έχει μεγαλύτερη ποιότητα από τον Παναθηναϊκό, ο οποίος σ’ αυτή την περίπτωση δεν μπορεί να σταθεί στην απουσία του Νέντοβιτς. Προφανώς και ο Σέρβος είναι απώλεια για μια ομάδα με χαμηλό ταβάνι, αλλά για τους Τούρκους ήταν μεγαλύτερη απώλεια η απουσία των Λάρκιν, Μπομπουά και Ντάνστιν.  

Η διαφορά δύο ομάδων φαίνεται πολλές φορές σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης. Ο Μίσιτς έκανε το καλύτερό του παιχνίδι, ο Μπαλμπάι πήρε επιθετικές πρωτοβουλίες που υπό άλλες συνθήκες δεν θα έπαιρνε, τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός είχε καλύτερο τον παίκτη έναν άνθρωπο που ήρθε… χθες στην ομάδα και δεν ήξερε καλά – καλά τα ονόματα των συμπαικτών του.  

Το μότο είναι λίγο – πολύ γνωστό. Αν ο Παναθηναϊκός ευελπιστεί να έχει τύχη σε τέτοιους αντιπάλους, θα πρέπει να κατεβάζει τον ρυθμό και το σκορ. Με 80 πόντους παθητικό είναι σχεδόν αδύνατον να ακολουθήσει. Η Εφές είναι μια ομάδα με σπάνιο επιθετικό ταλέντο, ελάχιστες ομάδες στην Ευρωλίγκα μπορούν να αντιτάξουν το επιθετικό ταλέντο τους απέναντι στους Τούρκους, οπότε ο Παναθηναϊκός όφειλε να κατεβάσει την Εφες στους 70, μάξιμουμ 75 πόντους, αν ήθελε να έχει μεγαλύτερη τύχη στο παιχνίδι.  

Προφανώς υπήρχαν χρονικά σημεία που η ελληνική ομάδα τα κατάφερε περίφημα. Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός είχε το μομέντουμ του αγώνα, αλλά όσο περνούσε η ώρα στέρευε από λύσεις, πιθανώς και από δυνάμεις. Παρά τις απουσίες της η Εφες είχε πληθώρα επιλογών στην επίθεση, αλλά και έναν εκπληκτικό Μίσιτς που στη γ’ περίοδο έκανε ό,τι ήθελε στο παρκέ.  

Το κέρδος για τον Βόβορα ήταν η εξαιρετική εμφάνιση του Μακ. Αν και ο Αμερικανός είχε να αγωνιστεί περισσότερους από 6 μήνες, η εμφάνισή του έδωσε αέρα αισιοδοξίας. Περισσότερο ορθολογιστής από Τζάκσον και Σάικς, είχε το μυαλό του περισσότερο στην πάσα και λιγότερο στο σουτ κι έφτασε τους 18 πόντους, χωρίς να εκβιάσει, χωρίς να το προσπαθήσει πολύ. Είχε δυνάμεις, πράγμα που σημαίνει ότι όλο αυτό το διάστημα δούλεψε σε κανονικούς ρυθμούς σε ατομικό επίπεδο, αντιλαμβανόταν σωστά όσα γίνονταν στο παρκέ και με το καλημέρα έδειξε πως το «φύγε εσύ – έλα εσύ» του τελευταίου διμήνου στην περιφέρεια μπορεί τελικά να οδήγησε σε μια περισσότερο ορθολογική απόφαση.  

Από ‘κει και πέρα, ο Βόβορας είχε και κάποια άλλα σημαντικά κέρδη σε ατομικό επίπεδο. Την εξαιρετική εμφάνιση του Παπαγιάννη και τη ενθαρρυντική εμφάνιση του Γουάιτ. Το τελευταίο διάστημα ο Αμερικανός δείχνει σε καλό δρόμο. Προφανώς δεν έχει σχέση με τον παίκτη που βλέπαμε στην καλή σεζόν στη Ζάλγκιρις, αλλά δεν έχει σχέση και με την απογοητευτική εικόνα στο ξεκίνημα της σεζόν. Εδώ και 3-4 εβδομάδες έχει μια σταθερότητα στην απόδοσή του κι αυτό δίνει ελπίδα πως θα μπορέσει σταδιακά να πλησιάσει τα στάνταρ του.  

Αντίθετα, ο Παναθηναϊκός δεν είχε τις απαιτούμενες λύσεις από παίκτες που θα περίμενε περισσότερο. Σε τέτοια παιχνίδια, όταν μάλιστα είσαι το απόλυτο αουτσάιντερ, χρειάζεσαι άσους από το μανίκι και με εξαίρεση τον Μακ κανείς άλλος παίκτης δεν αποτέλεσε άσος στο μανίκι του Βόβορα. Ο Φόστερ κυμάνθηκε σε ρηχά νερά, ο Μήτογλου δεν μπόρεσε να βοηθήσει όσο χρειαζόταν, το ίδιο και ο Σαντ Ρος που είναι παίκτης – κλειδί στον φετινό σχεδιασμό.  

Ο Παναθηναϊκός μπαίνει πλέον σε διαβολοβδομάδα, στην οποία ιδανικά θα ήθελε να «ξεκλέψει» μια νίκη. Πρώτα Βαλένθια, μετά Μπασκόνια. Και στα δύο παιχνίδια οι Ισπανοί είναι τα φαβορί και οι «πράσινοι» ταξιδεύουν για την έκπληξη δεδομένων των συνθηκών.

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Θα λέμε συχνά «καλή η προσπάθεια, αλλά...»
EVENTS