MENU

9, 8, 7: ΑΜΥΝΑ! Μία άμυνα!  6, 5, 4: Μην σουτάρει! Όχι φάουλ!  3, 2, 1: Έξω! Λύτρωση, χαρά, αγαλλίαση.

Rewind. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 8,9’’. Τάιμ-άουτ. Ο Παναθηναϊκός προηγείται με 62-61, αλλά δεν έχει την μπάλα στα χέρια του. Αν θέλει να μην χύσει την καρδάρα με το γάλα, αν δεν θέλει να σπαταλήσει όλο τον ιδρώτα του, πρέπει να παίξει μία άμυνα.

Ο Ολυμπιακός έχει μία τελευταία ζαριά. Εν πολλοίς από τα δικά του χέρια κρίνεται αν θα κρατήσει το εξωφρενικό αήττητο των 137 αγώνων που τρέχει μέχρι το μεσημέρι της Κυριακής. 

Η Ελένη Καπογιάννη μαζεύει στο τάιμ-άουτ τις παίκτριες της. Τα πάντα θα κριθούν σε μία κλωστή. Αλήθεια τι θυμούνται από αυτό το τελευταίο ταιμ-άουτ η Ασπασία Καλαμπάκου και η Ιωάννα Δίελα; Το SDNA ξεκινά την «ανάκριση» των δύο παικτρών του Παναθηναϊκού με full-court press…

Ασπασία Καλαμπάκου: «Καταρχάς, το ματς ήταν στον πόντο και δεν είχαμε πια την παραμικρή ασφάλεια για την νίκη. Είτε δίναμε φάουλ, είτε ο αντίπαλος έβαζε καλάθι υπήρχε πια σοβαρή περίπτωση να χάσουμε. Δεν είχαμε το περιθώριο να κάνουμε το παραμικρό λάθος. Η αλήθεια είναι ότι μέσα μου είπα: «Χριστέ μου κάνει να βγει η Ριντ να μαρκάρει όποια είναι» (γέλια). Η αλήθεια είναι ότι αντικειμενικά η ξένη μας, το τεσσάρι μας είναι πολύ εκρηκτική, σε κάθε αλλαγή μπορεί να μαρκάρει οποιοδήποτε αντίπαλο.».

Ιωάννα Διέλα: «Εγώ είπα μέσα μου ότι έχει 8 δεύτερα. Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει. Πρέπει να έχουμε καθαρό κεφάλι για να βγάλουμε την τελευταία άμυνα. Η αλήθεια είναι ότι η κόουτς Καπογιάννη προσπάθησε να μας δώσει τακτικές οδηγίες, αλλά η τελική οδηγία ήταν να βγάλουμε μία καθαρή άμυνα. Σε τέτοιο σημείο δεν μετράνε οι τακτικές, αλλά η ψυχή. Να βγάλουμε αυτή την άμυνα.».

Α.Κ.: «Είναι θέμα εγωισμού να πας να βγάλεις μία τέτοια άμυνα.». 

Ι.Δ.: «Οι πέντε λοιπόν που μπήκαμε στο παρκέ είπαμε μεταξύ μας: «Κορίτσια να βγάλουμε μία καθαρή άμυνα, χωρίς φάουλ. Κάνουμε αλλαγές παντού. Πάμε να τελειώσουμε το ματς»!

- Τέτοια ώρα πόσους σφυγμούς είχατε; Ήσασταν ένα βήμα από μία ιστορική νίκη, που την περιμένατε χρόνια, πόσο καθαρό ήταν το μυαλό; 

Α.Κ.: «Α, εγώ εκείνη την ώρα δεν καταλάβαινα!».

Ι.Δ.: «Εγώ το μόνο που ήθελα ήταν να τελειώσει το παιχνίδι. Να ξεφυσήσουμε και μετά να χαρούμε την νίκη!».

- Ας πάμε τώρα το ρολόι 40 αγωνιστικά λεπτά πίσω κι ακόμα περισσότερο. Πως προετοιμάζεις ψυχολογικά τον εαυτό σου για ένα τέτοιο ντέρμπι απέναντι σε μία ομάδα που μετρά τόσες συνεχόμενες νίκες και μοιάζει άτρωτη; Νιώθατε ότι φέτος ήταν η ώρα σας;

Α.Κ.: «Κάθε φορά που προετοιμαζόμαστε για ένα παιχνίδι του Ολυμπιακού είναι κάτι άλλο. Από την μία είναι όλο το πρωτάθλημα και από την άλλη αυτή η αναμέτρηση είναι ένα μεμονωμένο πράγμα.».

Ι.Δ.: «Είναι ένα ξεχωριστό πρωτάθλημα, μέσα στο πρωτάθλημα.».

Α.Κ.: «Εμείς οι παλιότερες το έχουμε ζήσει πολλές φορές και το έχουμε πλάσει στο μυαλό μας και πλέον αυτό το πράγμα δεν διαφέρει πολύ στο πως είμαστε όλη την εβδομάδα, παρότι συμβαίνουν πολλά πράγματα (γέλια). Ωστόσο, αυτό που έχω να πω για φέτος είναι πως πίστευα εξαρχής, είχα την αίσθηση μέσα στο κεφάλι μου ότι αυτή η ομάδα είναι πιο πλήρης, καλύτερη από τα προηγούμενα χρόνια και μπορεί να πάει για κάτι διαφορετικό. Όταν όμως έρχεται η ώρα να παίξεις αυτό το παιχνίδι, δεν υπάρχει ούτε καλύτερη ούτε χειρότερη ομάδα. Είναι ένα παιχνίδι, στο οποίο μπαίνεις μέσα, δίνεις τα πάντα, κι ότι γίνει»

- Ώπα, ώπα. Τι… πολλά γίνονται δηλαδή;

Α.Κ.: «Γενικά υπάρχει ενδιαφέρον. Κοίτα, ούτως ή άλλως υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για αυτή την ομάδα. Όταν όμως έρχεται αυτό το παιχνίδι, όλοι οι προβολείς στρέφονται πάνω μας. Ομιλίες, συζητήσεις, επισκέψεις, διάφορα μηνύματα και στα social media. Όπου κι αν πάμε για αυτό το ματς μας μιλάνε. Είναι εν μέρει στρεσογόνο, αλλά όταν συνηθίζεις, το αποβάλλεις. Πάντως νιώθεις ότι όλοι περιμένουν μία νίκη απέναντι στον Ολυμπιακό.

- Έπαιξε καθόλου στην ψυχολογική προετοιμασία η ήττα της πρεμιέρας στην Θεσσαλονίκη από τον ΠΑΟΚ; Σας θορύβησε; 

Ι.Δ.: «Το έχω ξαναπεί ότι η ήττα από τον ΠΑΟΚ ήταν ένα από τα κλειδιά για την χθεσινή (σ.σ. κυριακάτικη) μας νίκη. Θεωρώ ότι η ήττα μας πείσμωσε, μας έκανε να είμαστε όλη την εβδομάδα πιο συγκεντρωμένες στην προετοιμασία. Όχι πως δεν θα ήμασταν, αν είχαμε κερδίσει, αλλά μετά από αυτή την ήττα κοιταχτήκαμε μεταξύ μας και είπαμε όλες ότι εμείς δεν είμαστε τέτοια ομάδα. Πάμε να δείξουμε το πρόσωπο που θέλουμε, πάμε να κάνουμε την δουλειά μας απέναντι στον Ολυμπιακό.

Α.Κ.: «Η εικόνα μας στον ΠΑΟΚ ήταν απογοητευτική. Με βάση τις προσδοκίες ξεκινήσαμε τόσο στραβά και αντικειμενικά ήταν καθαρά δικό μας λάθος. Εμείς φταίγαμε. Αυτό το ματς με τον Ολυμπιακό ήταν το κλειδί. Είτε θα παίρναμε αυτή την νίκη και θα ανέβαινε η ψυχολογία μας είτε θα χάναμε και με το 0-2 θα απογοητευόμασταν πάαααααρα πολύ. Είμαστε και γυναίκες και αυτό παίζει πολύ σημαντικό ρόλο, η ψυχολογία μετράει πάρα πολύ. Είναι ένα άλλο άθλημα το γυναικείο μπάσκετ. Πιστεύω ότι τώρα πια πατήθηκε ένα κουμπί. Η ψυχολογία μας άλλαξε, πήραμε λίγο τα πάνω μας, αισθανόμαστε περισσότερη αυτοπεποίθηση. Ωστόσο ξέρουμε ότι από αύριο το πρωί ξεκινάει μία άλλη εβδομάδα και πρέπει να αποδείξουμε ξανά ότι είμαστε καλές, πρέπει πρώτα να κερδίσουμε εκτός έδρας τη Λευκάδα. Κάθε αγωνιστική πιστεύω ότι θα πάει έτσι φέτος».

- Και τώρα; Έφυγε ένα βάρος; Νιώθετε πια ότι μπορείτε να κοιτάτε τον αντίπαλο σας στα μάτια και εφεξής να ξεκινάτε από την ίδια αφετηρία τα παιχνίδια απέναντι του;

Α.Κ.: «Η αλήθεια είναι ότι εγώ δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα!».

Ι.Δ: «Κι εγώ, αλλά στη χθεσινή ημέρα μόλις τελείωσε το παιχνίδι, μου έφυγε ένα μεγάλο βάρος. Ξέρεις έχουμε ζήσει πολλές φορές την ήττα, πάντα ήμασταν στην αντίθετη θέση αυτή του ηττημένου. Πολλές φορές λέγαμε ότι… πάλι τα ίδια. Άλλες φορές φτάσαμε στην πηγή και δεν ήπιαμε νερό, κάποιες φορές δεν μπορούσαμε καν να τις πλησιάσουμε. Τώρα πια λέμε: Επιτέλους. Ήρθε. Είναι μία ανακούφιση.».

- Υπάρχει ένα κλασικό σύνθημα των οπαδών του Παναθηναϊκού που ξεκινάει με τις λέξεις: «Κι όταν το κύπελλο σηκώσω»… Το έχετε κάνει εικόνα για το τέλος της σεζόν;

Ι.Δ.: «Επειδή εγώ το έχω ζήσει αυτό με τον Παναθηναϊκό, το έχω πάρει είναι κάτι που λέω και στην Ασπασία και στα άλλα κορίτσια. Τους εύχομαι να ζήσουν ένα πρωτάθλημα με τον Παναθηναϊκό. Είναι κάτι ονειρικό. Κάτι που αν συμβεί σε άλλη ομάδα δεν θα είναι το ίδιο. Με τον Παναθηναϊκό είναι κάτι μαγικό, κάτι ονειρικό. Είναι κάτι που θέλω να το ξαναζήσω, να το αισθανθώ πάλι».

Α.Κ.: (Χαμόγελά) «Το έχω κάνει πολλές φορές εικόνα είναι αλήθεια. Δεν θέλω όμως να κάνω τέτοια πράγματα εικόνα γιατί είμαι και λίγο προληπτική.».

- Ας πούμε, είχατε δει πέρσι το ανδρικό βόλεϊ και την κατάκτηση του τίτλου από τον Παναθηναϊκό; 

Ι.Δ.: «Εννοείται»!

Α.Κ.: «Καλά, εγώ ήμουν στα κάγκελα!».

Ι.Δ.: «Εγώ… έφυγα τελείως.  Έβγαλα πέρασα ζήλια του στιλ… θέλω κι εγώ!»

Α.Κ.: «Η καρδιά πήγαινε πάνω-κάτω. Τα συναισθήματα ήταν ανάμεικτα: περηφάνια, ζήλια, όλα μαζί!»

- Και εκεί που έχει τελειώσει το ντέρμπι, ανοίγετε την πόρτα από τον Τάφο του Ινδού για να φύγετε και σας περιμένουν έξω κάτι… τρελοί. Το περιμένατε ότι θα είχε μαζεμένο κόσμο απ’ έξω να σας αποθεώσει;

Α.Κ.: «Οι αγαπημένοι μας τρελοί είναι αυτοί. Είτε είναι ένας είτε πέντε είτε 200. Εγώ επειδή τους ξέρω, πίστευα ότι θα είναι κάποιοι έξω. Δεν μπορούσα να υπολογίσω αν θα είναι 10, 100 ή 200, ζούμε και στην εποχή του κορωνοϊού. Υπάρχει όμως σοβαρή υποστήριξη και μέσω των Μέσων και γενικά υπάρχει πάρα πολύ υποστήριξη σε αυτό το τμήμα. Αν κοιτάξουμε πέρσι, το γήπεδο μας ήταν πάντα γεμάτο, είχαμε απίστευτη υποστήριξη, ο κόσμος μας ήταν πάντα εκεί. Και πιστεύω ότι αν μπορούσαν να βρίσκονται μέσα στο γήπεδο θα ήταν όλοι κρεμασμένοι από τα ταβάνια!

Ι.Δ.: «Ισχύει. Στην εβδομάδα της προετοιμασίας. που προηγήθηκε δεχθήκαμε πολλά μηνύματα από οπαδούς από τον κόσμο μας. Κι αυτό είναι στο χέρι μας να το ελέγχουμε γιατί άλλες φορές σε επηρεάζει θετικά κι άλλοτε αρνητικά. Ξέραμε ότι θα ήταν δίπλα μας παρά τις συγκυρίες και προσωπικά περίμενα ότι θα βρίσκονται απ’ έξω. Ο κόσμος δεν θα το έχανε αυτό. Γιατί τους έχουμε ζήσει. Με στεναχωρεί αλήθεια που δεν ήταν μέσα να πανηγυρίσουν μαζί μας μία σημαντική, όσο και ιστορική νίκη».

Α.Κ.: «Φαντάσου να είχαμε κόσμο, ε;»

Ι.Δ..: «Καλά θα κρέμονταν από παντο!»

- Ένα άλλο διαχρονικό σύνθημα των οπαδών του Παναθηναϊκού, που φτιάχτηκε για ένα άλλο γυναικείο τμήμα αυτό του βόλεϊ, ξεκινάει λέγοντας ότι είναι φίνα τα κορίτσια…

Α.Κ.: «Υπάρχει ακόμα!» (αστραπιαία αρχίζουν να το ψιθυρίζουν μαζί)

- Θα θέλατε η δική σας ομάδα να γίνει το σύμβολο των ομαδικών αθλημάτων του γυναικείου Ερασιτέχνη, το σημείο αναφορά του; Να γίνετε εσείς τα φίνα κορίτσια;

Α.Κ.: «Και ποιος δεν θα το ήθελε;».

- Υπάρχουν όμως οι προϋποθέσεις; 

Ι.Δ.: «Τα τελευταία χρόνια, από την στιγμή που ανέλαβε τον Ερασιτέχνη ο κύριος Γιαννακόπουλος έβαλε σημαντικά πράγματα στην θέση τους. Τόσο στο δικό μας τμήμα, όσο και σε άλλα. Γενικά μας βοήθησε να ξαναφτιάξουμε τις βάσεις μας. Από την περσινή μη ολοκληρωμένη χρονιά φαινόταν ότι το τμήμα μας έχει ανοδική τροχιά. Φέτος ξεκινάμε από το τέλος της περσινής χρονιάς.».

Α.Κ.: «Εγώ με διάφορο κόσμο, από πέρσι το λέω συνέχεια. Εχουμε αφήσει κάτι στην μέση. Εχουμε αφήσει κάτι στην μέση. Εχουμε αφήσει κάτι στην μέση…». 

Ι.Δ.: «Η χρονιά η περσινή για εμάς δεν τελείωσε. Γιατί αλήθεια το αισθανόμασταν ότι μπορούσαμε να διεκδικήσουμε κάποιο τίτλο…».

Α.Κ.: «Έχουμε αφήσει κάτι στην μέση (το επαναλαμβάνει συνεχώς με ένα μειλίχιο χαμόγελο). Έχουμε αφήσει κάτι στην μέση. Ήμασταν σε μία φάση που ανεβαίναμε. Την ώρα που κοπήκαν όλα, ήταν η φάση που η ομάδα ήταν καλύτερη από ποτέ».

- Και πως βιώσατε αυτή την βίαιη διακοπή της σεζόν; Νιώσατε πως όλη σας η προσπάθεια κατέληξε στα σκουπίδια;

Α.Κ.: «Είναι απογοητευτικό. Ξενερώσαμε.».

Ι.Δ.: «Βασικά, εγώ δεν περίμενα ότι θα πάρει τέτοια τροπή και εξέλιξη το θέμα του κορωνοϊού. Πίστευα ότι κάτι θα γίνει και θα συνεχίζαμε. Έτσι όμως όπως έγιναν τα πράγματα ήταν απογοητευτικό. Ρίξαμε τόση προσπάθεια και πήγε στα σκουπίδια. Ήταν σαν να μην έγινε όλη η σεζόν. Δεν μπορέσαμε καν να παίξουμε το Final-4 του κυπέλλου όπου είχαμε προκριθεί.

- Ναι, αλλά η ιστορία κατέγραψε ένα ρεκόρ νικών που έφερε την δεύτερη θέση, μία πρόοδο…

Α.Κ.: «Είναι αλλιώς να φτάνεις κάπου και να το διεκδικείς μέχρι όπου πάει και αλλιώς να στο κόβουν».

- Η φετινή ομάδα είναι καλύτερη και αν ναι, που;

Α.Κ.: «Η ομάδα είναι πιο πλήρης. Υπάρχει μεγαλύτερο ρόστερ. Μεγαλύτερο βάθος στον πάγκο, κοπέλες που μπορούν να μπουν μέσα στο παρκέ και να παίξουν όπως αυτές της βασικής πεντάδας και να μην βλέπεις διαφορά. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για πολλούς λόγους. Για την διαχείριση των φάουλ, της ενέργειας. Αν κάποια δεν βρίσκεται σε καλή μέρα, υπάρχει κάποιος άλλος να παίξει και να μην υπάρξει διαφορά. Ήρθαν παιδιά με εμπειρία, όπως η Λύμουρα. Τι να λέμε, έχει παίξει τόσα χρόνια εθνική, αναμφισβήτητα είναι μία τρομερή έξτρα βοήθεια, σε σχέση με πέρσι».

Ι.Δ.: «Εγώ να προσθέσω ότι ναι μεν ήρθαν νέες κοπέλες και μεγαλώσαμε το ρόστερ, ωστόσο η ομάδα θεωρείται καινούργια. Δεν έχει βγάλει ακόμα τους αυτοματισμούς που πρέπει. Είμαστε ακόμα στην αρχή. Θέλει δουλειά, δουλειά, δουλειά και προσπάθεια μέχρι να βγάλουμε το πρόσωπο που αρμόζει στην ομάδα που έχουμε φτιάξει». 

- Παίζει κάποιο ρόλο ότι η κόουτς Καπογιάννη έχει περάσει από τον Ολυμπιακό σε ότι αφορά την αποκωδικοποίηση του αντιπάλου;

Α.Κ.: «Παίζει βοηθητικό ρόλο σίγουρα. Ξέρει αρκετές παίκτριες του Ολυμπιακού. Ξέρει τα καλά ρους στοιχεία, ξέρει που να χτυπήσει, πως να οργανώσει το παιχνίδι απέναντι τους. Βοηθάει σίγουρα».

Ι.Δ.: «Θεωρώ ότι σε ένα τέτοιο ματς, η κόουτς μας βοήθησε πάρα πολύ στο εγκεφαλικό κομμάτι. Μας έλεγε πως σκέφτονται εκείνη την στιγμή οι αντίπαλες μας και μας πέρασε τα κατάλληλα μηνύματα».

- Ποιο θα ήταν το πιο ονειρεμένο φινάλε της σεζόν; 

Α.Κ.: «Καλά εντάξει. Να τα σηκώσουμε όλα. Ό,τι υπάρχει. Όλα! Γιατί να θέλω κάτι λιγότερο;

Ι.Δ.: «Όλα, όλα. Συμφωνούμε. Τα πάντα, όλα και το γήπεδο να είναι γεμάτο, να κρέμονται από την στέγη! Στο πρωτάθλημα που είχαμε πάρει, δεν ήξερες προς τα που είναι η έξοδος. Εγώ δεν ήξερα από που να πάρω αέρα, από την κάπνα. Αυτό που είχαμε ζήσει ήταν απίστευτο.

Α.Κ.: «Α, και ένα ελικόπτερο να μας περιμένει απ’ έξω!»

- Τελευταία ερώτηση. Ποιο ήταν το πιο περίεργο, ιδιαίτερο ή σπαρταριστό μήνυμα που λάβατε μετά το τέλος του ντέρμπι…

Α.Κ.: «Α, είχαμε πολλά. Υπάρχονυ διάφορα. Συνήθως καλοπροαίρετα».

Ι.Δ.: «Ισχύει. Καλοπροαίρετα, αλλά υβριστικά!

Α.Κ.: «Υπάρχουν διάφορα. Με κοπλιμέντα, «γαλλικά», πιάνο, όλα μαζί (γέλια). Όταν παίζουμε, ειδικά ένα τέτοιο ντέρμπι, δεν μας αντιμετωπίζουν ως γυναίκες, αλλά ως Παναθηναϊκό που παίζεις κόντρα στον Ολυμπιακό. Ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες, αλλά ορισμένα μηνύματα έχουν πάρα πολύ πλάκα»…

 

Ευχαριστούμε πολύ το κατάστημα περιποίησης άκρων Poppy Loppy (Λεωφόρος Ειρήνης 30-32, Ηλιούπολη) που μας παραχώρησε ευγενικά τον χώρο και τις υπηρεσίες στις αθλήτριες του τριφυλλιού. Η συνέντευξη, η φωτογράφηση και η περιποίηση των αθλητριών έγινε με απόλυτο σεβασμό στα υγειονομικά πρωτόκολλα του Covid-19.

«Όνειρο ένα πρωτάθλημα με γεμάτη Λεωφόρο»!
EVENTS