MENU

Αν περιμένετε να δείτε την τέλεια ομάδα σε αυτή την χρονική περίοδο, μάλλον ατυχήσατε. Μετράμε κάτι περισσότερο από ένα μήνα προετοιμασίας και σε τόσο μικρό διάστημα, ουδείς μπορεί να είναι, όχι έτοιμος, αλλά καν αρκετά κοντά σε αυτά, που θέλει ο προπονητής. Εξαιρούνται ίσως (προσοχή, ίσως λέμε), οι ομάδες, που έχουν σχεδόν ίδιο ρόστερ σε σχέση με πέρυσι, όπως είναι η Εφές.

Αν δεν το έχετε πάρει χαμπάρι, την άλλη εβδομάδα ξεκινάει η Ευρωλίγκα. Με τον Ολυμπιακό να υποδέχεται μία Ζαλγκίρις, που αυτή κι αν έχει αλλάξει. Πάνω από όλα γιατί δεν υπάρχει στον πάγκο της ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους.

Ο Ολυμπιακός είναι κάπου στη μέση. Ούτε καινούρια ομάδα τον λες, αλλά ούτε και ακριβώς συμπαγή από πέρυσι. Αν έπρεπε να γείρουμε λίγο προς μία πλευρά, θα λέγαμε ότι πιο πολύ πάει προς το δεύτερο σκέλος, της ομάδας, δηλαδή, που έχει σημαντικές βάσεις από πέρυσι. Πως όχι άλλωστε από την στιγμή, που ο προπονητής είναι ο ίδιος, ενώ υπάρχουν οι σταθερές του Σπανούλη, του Παπανικολάου, του Βεζένκοφ, του Πρίντεζη και του…Σλούκα. Εννοείται ότι τον τελευταίο δεν τον πιάνουμε ως μεταγραφή, τουλάχιστον στο κομμάτι της συνοχής. Είναι σαν να μην έφυγε ποτέ από τον Πειραιά. Η διαφορά είναι ότι πλέον είναι πολύ πιο έμπειρος και πολύ πιο ποιοτικός. Άλλο είναι ένας παίκτης στα 25 του και άλλο στα 30 του. Είναι μεγάλη η διαφορά.

Την ίδια ώρα ο Ολυμπιακός έχει και παίκτες-στοιχήματα, όπως είναι ο Μάρτιν και ο Λιβιό. Κυρίως για τον πρώτο ισχύει αυτό, καθώς δεν έχει ξαναπαίξει σε αυτό το επίπεδο. Ο Λιβιό ήταν τα δύο τελευταία χρόνια στην Βιλερμπάν και μάλιστα πέρυσι ήταν κάτι παραπάνω από θετικός. Άλλο, όμως, Βιλερμπάν, άλλο Ολυμπιακός. Άλλο Γαλλία και άλλο Ελλάδα.

Τον Χάρισον δεν τον βάζουμε στην κατηγορία του στοιχήματος, γιατί προσωπικά τον πιστεύουμε έστω και αν αθλητικά δεν είναι στο καλύτερο δυνατό σημείο. Ξέρει, όμως, καλά το μπάσκετ και έχει σουτ, που «σκοτώνει». Όσον αφορά στον Τζένκινς, αυτό, που θέλει από τον εν λόγω παίκτη ο Μπαρτζώκας, θα γίνει. Αμυνα μέχρι τέλους δηλαδή, και όποιος αντέξει.

Για τους ξένους, που είναι από πέρυσι, όταν και αποκτήθηκαν μεσούσης της σεζόν, τον Ελις και τον Μακ Κίσικ, δεν έχουμε να πούμε πολλά πράγματα, γιατί τους έχουμε και τους έχετε δει. Για τα χρήματα, που παίρνουν, είναι ικανοποιητικές επιλογές και κυρίως πρόλαβαν και έζησαν (έστω και όχι πολύ) τι σημαίνει Ολυμπιακός και Ευρωλίγκα.

Στην εξίσωση για να κλείσουμε τα του ρόστερ υπάρχει ο Λαρεντζάκης, που στα φιλικά, που είδαμε, ήταν κάτι παραπάνω, από θετικός, ο Χαραλαμπόπουλος, ο οποίος ήταν ικανοποιητικός σήμερα κόντρα στην Αλμπα, και ο Κόνιαρης, ο οποίος έχει προσόντα, μας αρέσει πολύ, προς το παρόν, όμως, δεν φαίνεται να υπολογίζεται και τόσο. Μπορεί να κάνουμε και λάθος βέβαια. Σήμερα κόντρα στην Αλμπα δεν του βγήκε το ματς του 23χρονου.

Υπάρχει και ο Νικολαΐδης με τον Χρηστίδη, που είναι και στον αναπτυξιακό Ολυμπιακό και στην ομάδα της Ευρωλίγκας. Ο Χρηστίδης δύσκολα θα πάρει χρόνο συμμετοχής, δεν είμαστε, όμως, τόσο σίγουροι για τον Νικολαΐδη. Εδώ πήρε πέρυσι, που δεν το περίμενε κανείς, είναι απίθανο να πάρει φέτος, που μάλιστα εμφανίζεται και βελτιωμένος; Τον είδαμε στα τέσσερα παιχνίδια του Κυπέλλου με Μαρούσι, Δάφνη Δαφνίου, Παγκράτι και Αμύντα, εκεί, όπου εκτός των άλλων εμφανίστηκε με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση σε σχέση με πέρυσι, αλλά και καλύτερος στο διάβασμα του παιχνιδιού.

Θα πείτε άλλο Παγκράτι και άλλο Μπαρτσελόνα. Εννοείται, καμία σχέση. Ο παίκτης, όμως, που είναι να παίξει, μπορεί να παίξει παντού. Γιατί π.χ. να παίζει ο Ντελόου στην Αλμπα ή ο Γκραντ στην Μπάγερν και να μην παίζει ο Νικολαΐδης και ο κάθε Νικολαΐδης, που έχει τις προδιαγραφές. Εννοείται ότι ο Ολυμπιακός δεν είναι Αλμπα ή Μπάγερν, εννοείται επίσης ότι ο προπονητής και στην προκειμένη περίπτωση ο Γιώργος Μπαρτζώκας ξέρει καλύτερα από όλους μας ποιος είναι έτοιμος να παίξει και ποιος όχι. Απλά πιστεύουμε ότι σε κάποιες καταστάσεις, όπως αυτές, η ηλικία δεν παίζει και πολύ μεγάλο ρόλο.

Μπαρτζώκας είπαμε ε; Ο προπονητής των Πειραιωτών θα ήταν πολύ ευτυχισμένος, αν στα περισσότερα παιχνίδια της ομάδας του έβλεπε το πρόσωπο, που εμφανίστηκε στο πρώτο ημίχρονο του σημερινού αγώνα με την Αλμπα. Εκεί, όπου ο Ολυμπιακός έπαιξε άμυνα για σεμινάριο και έφερε σε πολύ δύσκολη θέση τους Γερμανούς. Προσοχή: εμείς καταγράφουμε απλά την αγωνιστική συμπεριφορά των Πειραιωτών σε αυτό το πρώτο ημίχρονο. Ναι, η Άλμπα είναι από τις χειρότερες ποιοτικά ομάδες της Ευρωλίγκας. Και δεν είναι εύκολο να γίνουν τα ίδια πράγματα απέναντι σε Μπαρτσελόνα, Ρεάλ και σία.

Το σίγουρο, όμως, είναι ότι ο Μπαρτζώκας θέλει τα πράγματα να ξεκινάνε από την άμυνά του. Το μπάσκετ δεν είναι είτε άμυνα, είτε επίθεση. Ένα κομμάτι είναι, μία συνέχεια. Αλλά ο προπονητής του Ολυμπιακού θέλει η βάση του να είναι τα μετόπισθεν. Κάποιες άλλες ομάδες έχουν φτιαχτεί, ώστε να κερδίζουν τα παιχνίδια βασικά από την επίθεσή τους. Από το ταλέντο των παικτών τους, από την ποιότητα τους.

Ο Ολυμπιακός δεν έχει το μπάτζετ της Ρεάλ ή της ΤΣΣΚΑ. Και την ίδια ώρα το ελληνικό μπάσκετ, το μπάσκετ του Μπαρτζώκα δεν είναι όσα φάμε και όσα βάλουμε. Είναι κάτι διαφορετικό.

Μάλλον πολλά γράψαμε. Πολλά αναφέραμε. Και μας αρέσει που χθες γράψαμε ότι ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας, που πρέπει να μιλάμε λίγο και να βλέπουμε πολύ….

Άντε, λοιπόν, καλή σεζόν να έχουμε, με υγεία και ωραίο μπάσκετ. Γιατί το τετριμμένο «την υγειά μας να έχουμε» δεν είναι πλέον τετριμμένο. Είναι το πιο ουσιώδες πράγμα.

 

 

Η εικόνα που θέλει να βλέπει ο Μπαρτζώκας από τον Ολυμπιακό
EVENTS